به فاصله یک و دو روز از سخنرانی مهم و تاریخی رهبر معظم انقلاب در دیدار رئیس و اعضای خبرگان رهبری که در آن تصریح شده بود، «افرادی که حاضر نیستند قانون و رأی اکثریت را قبول کنند و نقطه قوتی همچون انتخابات افتخار آفرین چهل میلیونی را تبدیل به نقطه ضعف میکنند، عملاً صلاحیت حضور در چهارچوب نظام اسلامی را از دست میدهند که از دست دادهاند.» آقایان کروبی و موسوی که طی 8 ماه گذشته با اتخاذ رفتارهای غیرقانونی و ساختارشکنانه خسارات فراوانی را به نظام اسلامی تحمیل کردهاند، در مواضعی جدید در تقابل با نظام و رهبری باز هم انتخابات شکوهمند 22 خرداد را زیرسؤال بردند، تا عملاً به مصداق اخراجیهای نظام تبدیل شوند. شیخ پریشان اصلاحات که در انتخابات دهم ریاست جمهور با 300 هزار رأی و پس از آرای باطله نتوانست رتبهای بهتر از پنجم از آن خود کند، در گفتوگو با یک روزنامه ایتالیایی باز هم در ادعایی جدید البته غیرمستند، انتخابات را مهندسی شده توصیف کرد. کروبی در این گفتوگو پس از تکرار ادعای انتخابات غیر رقابتی و زیر سؤال بردن مراجع قانونی، بنیانگذار جمهوری اسلامی را از حملات خود بینصیب نگذاشت و بدین صورت آلبوم افتخارات خود! را با اهانت به آن پیر فرزانه کامل کرد. شیخ پریشانگو در پاسخ به این سؤال که آیا همچنان امام خمینی (ره) را مدل رفتاری و عملی خود میداند با تصدیق این مطلب در عین حال امام را به تصمیمگیریهای خاص که بعضاً با تندرویهایی صورت گرفته متهم ساخت و افزود: زمانی که من میگویم الگو، نمیخواهم بگویم الگویی بیعیب و نقص بوده است.
میرحسین موسوی هم که این روزها ترجیح میدهد بیانیههای خود را در قالب مصاحبه منتشر سازد، در گفتوگو با سایت «کلمه» راهپیمایی 22 بهمن را «مهندسی شده»توصیف کرد و مدعی شد دولت با هزینه گزاف و بسیج اتوبوسها و قطارها از سراسر کشور سعی کرده اثرات حضور جنبش سبز را در آن خنثی کند. گویی نتیجه دیدارهای این دو پس از راهپیمایی 22 بهمن این شده که به توافق رسیدهاند، یکی انتخابات را مهندسی شده بداند و دیگری حضور میلیونی در 22 بهمن را. موسوی البته توضیح نداده است که اگر براساس ادعای او دولت با بسیج اتوبوسها و قطارها مردم را از سراسر کشور به تهران گسیل داشته، پس انبوه جمعیت میلیونی مردم در شهرها و اقصی نقاط کشور در این روز تاریخی از کجا آمده بودند. او در عین حال نگفته است که جنبش او در 22 بهمن که روز پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی است، چه اقدامی غیر از مراسم معمول و همه ساله این مناسبت میخواسته انجام دهد که با حضور مردم خنثی شده است؟ او در این گفتوگو بارها به ورطه تناقضگویی غلتیده، از سویی مدعی راهپیمایی مهندسی و اجباری 22 بهمن شده و از سویی دیگر مدعی شد، اگر دعوت جنبش سبز و تشکلهای اصلاحطلب و مراجع عظام و دیگر شخصیتهای نظام نمیبود، امسال یک راهپیمایی بیرمق داشتیم!
میرحسین موسوی که در سراسر این بیانیه نتوانسته عصبانیت خود را از «خس و خاشاک» خواندن «اغتشاشگران» حوادث پس از انتخابات پنهان کند، در موضعی حق به جانب هواداران خود را به اصول اخلاقی توصیه کرده و در عین حال راهپیمایان معترض به حضور کروبی را عدهای قمهکش و آدمکش توصیف کرده و سپس ادعا کرده مخالفان جنبش اگر نه همه ولی بخشی از آن به هیچ اصول اخلاقی و دینی پایبند نیستند. میرحسین موسوی که این روزها با اعلام برائت رؤسای ستادهای انتخاباتی وی در سراسر کشور و همچنین نقدهای جدی برخی از متنفذین اصلاحات و اطرافیان او از جمله دکتر محمدرضا تاجیک، محمدعطریانفر، محمد علی ابطحی و حتی سید محمد خاتمی به گونهای تنها مانده است، از حاکمیت خواسته است از تشکیلاتی به رهبری وی در چارچوب نظام حمایت کند. او این راهکار را تنها راه عدم انتقال مدیریت جریانهای سیاسی و اجتماعی به خارج از کشور عنوان کرده است. غافل از اینکه برخی از همراهان و همفکران او از جمله کدیور، مهاجرانی، سروش، گنجی و بازرگان پیش از این با تشکیل اتاق فکر پنج نفره در لندن مدیریت فرقه سبز را عملاً از او ربوده و با مواضع ضد انقلابی و ضد دینی به جنگ با نظام اسلامی برخاستهاند و با توصیف خود به «ابوذرهای موسوی» بیشترین هجمهها را به انقلاب و نظام اسلامی داشتهاند. حال آنکه «نخست وزیر محبوب امام! (که در این گفتوگو روی این عناوین تأکید خاصی شده است)، نه تنها کوچکترین واکنشی به مواضع ضد دینی ابوذرهای خود نداشته بلکه با سکوت و به کار بردن عبارت «هر شهروند یک رسانه برای جنبش سبز» عملاً مهر تأیید بر مواضع آنها زده است. نکته پایانی اینکه میرحسین موسوی تا زمانی که از اغتشاشگران و رفتارهای ساختارشکنانه اعلام برائت نکند، تمام مواضع و رفتارهای غیرقانونی در داخل و خارج که به نام جنبش سبز صورت میگیرد، به نام او نوشته خواهد شد و تا زمانی که این رویه ادامه داشته باشد، او و همفکرانش خارج از نظام هستند. بنابراین تنها راه بازگشت به درون نظام اظهار ندامت و عذرخواهی از مردم است.
