امیر کوشا
همه چیز در لایههایی از سکوت و سایههای سنگین بی اعتنایی فرو رفته است. از روزی که نامهای احترام آمیز از فدراسیون فوتبال ایران به مقامات صهیونیستی ارسال شد تا امروز که متوجه دلال بودن کمک مربی تیم ملی شده ایم، هیچ یک از مقامات فدراسیون فوتبال این زحمت را به خود ندادهاند که از مردم کشور بابت اشتباهات فاحش خود عذرخواهی کنند.
گویی امروز مهمترین وظیفهای که روی شانههای مقامات مسئول فدراسیون فوتبال افتاده، چسبیدن به میز و صندلی ریاست است و انجام مصاحبه در روزهای آرام و بی دغدغه فوتبال کشور! نگاهی به تمامی اظهارنظرهای فدراسیون فوتبال از ابتدا تاکنون بیندازید... آیا مهدی تاج را هرگز در حال عذرخواهی از مردم در پس زمینه شکستهای تحقیرآمیز ملی دیده اید؟ آیا تا امروز شنیده اید رئیس کمیته تیمهای ملی که البته مسئولیتی مستقیم در قبال امور تیمهای ملی دارد، نه تنها پس از ناکام ماندن تیم ملی در راه جام جهانی هرگز برابر مردم ظاهر نشد و به گوشهای ساکت رفت، که حتی این روزها با شیوع بحث و البته اثبات دلال بودن پیتر بیوتر، خود را از میدان دور میکند و منتظر مینشیند تا آبها از آسیاب بیفتد! او دوباره بازخواهد گشت و در پیشگاه مردم از هرچیز سخن خواهد گفت، به جز داستان کثیف دلال بودن کمک مربی هلندی تیم ملی!
وظیفه فدراسیون فوتبال چیست؟ وظیفه مدیران و روسایی که دور هم نشستهاند و نسبت به هیچ یک از اتفاقات پیرامون تیمهای ملی، حمایتهای سهوی و اشتباهی داوران از تیمهای صنعتی، بی برنامگی و عدم حمایت از تیم امید و غلام پیروانی و هزار و یک ناکارآمدی دیگر واکنش نشان نمی دهند چیست؟ آیا امروز این تلقی به وجود نمی آید که علی کفاشیان در فدراسیون فوتبال میان تمامی اعضای هیأت مدیره تنها مانده و باید در همین تنهایی بار سنگین ناکارآمدی اطرافیانش را به دوش بکشد؟! این که نایب رئیس او مدارک مستند و غیرمستند کمک مربی دلال قطبی را چک نکرده و همان او با اصرارهای یک روزنامه نگار قدیمی، موجبات حضور قطبی در تیم ملی را فراهم آورد، کفاشیان را از انجام وظایف اصلی اش دور میکند. او حالا باید به تنهایی برابر موج انتقاداتی که بر فدراسیون فوتبال وارد میشود بایستد، چرا که در هیچ یک از عزل و نصبها دستی نداشته! کفاشیان در حقیقت نه میتواند معاونان خود را انتخاب کند و نه این قدرت را براساس اساسنامه یافته که بتواند معاونانش را تغییر دهد!
این اساسنامه پرایرادی است که هیأت انتقالی روی دست فدراسیون فوتبال و رئیس آن گذاشت. امروز در فدراسیون فوتبال بجز علی کفاشیان که چارهای جز توجیه کردن ایرادهای مدیریتی نایبان خود ندارد، باید هر روز پاسخگوی ایرادهای حاکم بر مجموعه اش باشد، در حالی که نایب رئیس او در خلوتی منتظر آرام شدن اوضاع نشسته است و رئیس کمیته داورانش در سفرهای برون مرزی به سر میبرد!
چه کسی باید برعملکرد این فدراسیون که تمامی امور، مسئولیتها و پاسخگوییاش روی شانههای یک نفر افتاده نظارت کند؟ شاید باید بیصبرانه منتظر تشکیل هیأت رئیسه جدید ماند!
