
عبدالحسین پاک نژاد
شاید معروفترین داماد و پدرزن جهان باشند. سرخیو لئونل آگرو دل کاستیو مهاجم 21 ساله تیم ملی آرژانتین و باشگاه اتلتیکومادرید، داماد دیگو آرماندو مارادوناست و پدر نوه او بنجامین. در 131 بازی باشگاهی از سال 2006 توانسته 50 گل بزند و در 20 دیدار ملی 7 بار موفق به فتح دروازه حریفان شده. سه سال پیش که با تیم ملی جوانان کشورش قهرمانی جهان را به دست آورد به عنوان بهترین بازیکن و گلزن معرفی شد و جایزه جوان اول جهان را از فیفا دریافت کرد. یکی از عوامل قهرمانی آرژانتین در المپیک پکن هم او بود. اینها اهم افتخارات او بود. مصاحبه سرخیو آگرو با مجله معتبر ورلدساکر را می خوانید.
برای این که آرژانتین در آستانه جام جهانی پیشرفت بیشتری بکند، به چه چیزی نیاز دارد؟
فکر می کنم مشکل اصلی ما این است که خیلی با هم تمرین نمی کنیم. بیشتر وقت ها سه شنبه به هم می رسیم و شنبه بازی می کنیم که در این صورت زمان زیادی برای کار با یکدیگر نداریم. حالا که جام جهانی نزدیک شده فرصت خوبی در اختیارمان است و می توانیم روی جنبه های مختلف کار کنیم مثل کارهای ترکیبی و نحوه استفاده از توپ. اگر این مساله حل شود با بازیکنانی که ما داریم می توانیم به موفقیت های زیادی برسیم.
یکی از انتقاداتی که به خط حمله آرژانتین وارد است به قد بازیکنان مربوط می شود. برخی می گویند وقتی تو، کارلوس توس و لیونل مسی بازی می کنید تیم در نبردهای فیزیکی کم می آورد. همین طور است؟
نه. بعضی مربی ها دوست دارند ازسانترفوروارد استفاده کنند برخی دیگر از دو مهاجم در کناره ها و یکی در عمق بهره می برند. مربی تصمیم می گیرد که از نیروهایش چطور استفاده کند. غیر از مارتین پالرمو که بلندقامت است بقیه ما قدمان متوسط است] می خندد[ اما دیگو مارادونا از ما می خواهد که روی زمین بازی کنیم و تحرک بیشتری داشته باشیم. یک راه دیگر این است که من و گونسالو هیگواین جلو بازی کنیم. فکر نمی کنم از نظر گلزنی مشکل داشته باشیم.
چطور رابطه ات را با مارادونا مدیریت می کنی با توجه به این که فقط مربی ات در تیم ملی نیست و پدرزنت هم هست؟
رابطه مان واقعا خوب است. می دانم در تیم ملی پدرزنم نیست و فقط مربی من است. او هم می داند که به عنوان مربی احترام زیادی برایش قائل هستم. باید مثل مربیان قبلی در تیم ملی زحمت بکشم. دوست ندارم بازیکنان فکر کنند بیش از بقیه مورد توجه قرار می گیرم. خارج از زمین فوتبال او پدرزن من است و بیشتر مثل یک خانواده هستیم سعی می کنیم راجع به فوتبال حرف نزنیم.
یعنی وقتی با مارادونا توی خانواده هستید اصلا از فوتبال حرف نمی زنید؟
اصلا
این قانونی بود که از اول با آن موافقت کردی؟
نیازی به قانون نبود. هرچیزی که لازم باشد درباره تیم ملی بگوید جلوی بقیه می گوید. من هم همین طور.
بنابراین مطمئن نیستی که در ترکیب تیم ملی آرژانتین در جام جهانی حاضر باشی؟
نه واقعا. به هر حال من در مادرید زندگی می کنم و او در بوینوس آیرس. کمتر می شود صحبت های معمولی بکنیم.
برویم سراغ اتلتیکومادرید، چرا با وجود خرید بازیکنان خوب باشگاه درچند سال اخیر موفقیت چشمگیری نداشته و همیشه بحرانی به نظر می رسد؟
این چیز جدیدی نیست. باشگاه همیشه این جور بوده. در سال های اخیر اتلتیکو مادرید تیمی بوده که 5 بازی پشت سر هم را برده و 4 بازی بعدی را باخته. قبل از آمدن من هم همین طور بود؛ تنها فرقش این است که حالا مردم می گویند ما یک تیم پرمهره و در کلاس جهانی داریم و باید همه بازی ها را ببریم. اما به نظر من در لیگ اسپانیا که خیلی مشکل و نزدیک است روحیه و اعتماد به نفس اهمیت زیادی دارد.
فکر می کنی نقاط ضعف و قوتت در چیست؟
آدم هر روز چیز یاد می گیرد. من هم زیاد آموختم اما هنوز راه زیادی در پیش است. مثلا سال اولی که اینجا بودم هیچ چیز از فوتبال اسپانیا نمی دانستم و خاویر آگیره-مربی وقت اتلتیکومادرید- به من کم کم یاد داد. اگر بدون هیچ آشنایی به زمین می رفتم شاید خیلی موفق نبودم. حالا هم کیکه فلورس همین طور است. اگر تعادل لازم را نداشته باشم،اگر شوت هایم دقیق نباشد، اگر به اندازه کافی سریع نباشم همه را به من گوشزد می کند.
خیلی جوان بودی که به اتلتیکو آمدی 17 ساله. انتقال از فوتبال آرژانتین به اسپانیا خیلی سخت بود؟
بله تفاوت های زیادی هست. همه تیم های لالیگا بازیکنانی دارند که ملی پوشند و این استانداردها را خیلی بالا می برد. آرژانتین فرق دارد چون تیم ها باز بازی می کنند. اینجا تیم ها خیلی سازماندهی بهتری نسبت به آرژانتین دارند و اگرخوب بازی نکنی کار برایت سخت می شود. در آرژانتین با آزادی کمتری بازی می کنی و به ندرت اتفاق می افتد که همه چیز سر جایش باشد.
هنوز هم برای فوتبال آرژانتین دلت تنگ می شود؟
روزهای اول بله. اما وقتی در یک تیم خوب اروپایی بازی می کنی و این فرصت را داری که مرتب مقابل رقبای بزرگی مثل بارسلونا، رئال مادرید، ویارئال و والنسیا در سطحی عالی حضور داشته باشی می بینی ارزشش را دارد.
فکر می کنی پسرت،بنجامین، نوه مارادونا فوتبالیست می شود؟
فکر می کنم بوکسور شود] می خندد[ . شوخی کردم. امیدوارم آن چیزی بشود که می خواهد. البته به عنوان یک پدر و یک فوتبالیست دوست دارم وقتی من فوتبال را کنار گذاشتم ببینم او بازی می کند اما دوست دارم مدیر برنامه های او باشم.
نظرت راجع به جایزه اخیر مسی به عنوان بهترین بازیکن فوتبال جهان چیست؟
کاملا لیاقتش را داشت. او سه گانه را برده چیزی که هر بازیکنی آرزویش را دارد و بازی های بسیار خوبی انجام می دهد. بازیکنان خوب زیادی هستند مثل ژاوی، آندرس اینیستا و کریستیانو رونالدو اما لیونل مسی ثابت کرده بهترین است.
فکر می کنی مسی می تواند به سطحی مشابه پله و مارادونا برسد؟ آیا اصلا در فوتبال امروز چنین چیزی ممکن است؟ یا هنوز زود است که درباره اش حرف بزنیم؟
این روزها خیلی سخت شده بازیکنان خوب زیادی هستند مثل کاکا و آن هایی که نام بردم خیلی های دیگر هم هستند. قبلا اینگونه نبود دیگو خودش بود و خودش. شاید دو سه تا بازیکن خوب دیگر هم بود. اما تکرار می کنم مسی بهترین است.
با این موافقی که مسی صددرصد راضی نیست چون با تیم ملی نتوانسته بازی های خوبش در بارسلونا را تکرار کند؟
نمی دانم اما به هرحال تقصیر او نیست ما 11 بازیکنیم و بازی برای تیم ملی با بازی برای باشگاه تفاوت دارد. در باشگاه هر روز تمرین می کنی بازیکنان یکدیگر را می شناسند با حرکات هم آشنایی کامل دارند. اما در تیم ملی مثلا من نمی دانم حرکات توس چطور است و به همین خاطر هنوز نتوانستیم یک تیم به معنای واقعی شویم. اما در راه آمادگی برای حضور در جام جهانی 40 روز فرصت داریم که زمان لازم را برای ایجاد هماهنگی در اختیار مارادونا قرار می دهد.
فکر نمی کنی آرژانتین یک بازیکن خلاق کسی مثل خوان رومن ریکلمه را کم دارد؟
بله اما مسی اگر کمی به عقب بیاید می تواند این کار را انجام دهد. پابلو آیمار هم هست. اینها همه به نظر مربی بستگی دارد. هر تیمی ویژگی های خودش را دارد مثل همان چیزی که درباره مهاجمان تیم گفتیم.
سزار لوییس منوتی تو را به روماریو تشبیه کرده، مقایسه درستی است؟ او هم مثل تو به عنوان بازیساز شروع کرده.
من از سمت راست دفاع شروع کردم. من یک شماره 9 صرف یعنی مرد محوطه جریمه نیستم و وقتی روماریو بازی می کردم من نبودم اما از آنچه در تلویزیون دیدم شیوه دویدن مان شبیه هم است. او بیش از هزار گل زده بنابراین راه زیادی دارم تا به او برسم] می خندد[