صادق ملکزاده- یکی از این رنگها که در تاریخ اسلام توسط دوست و دشمن از آن استفاده شده است، رنگ سبز میباشد. در تاریخ اسلام معاویه اولین کسی است که از این نماد رنگی استفاده کرد.
او در جنگ صفین به 4000 نفر از سربازانش دستور داد تا لباس سبز بپوشند و از پشت به سپاه امام علی(ع) حمله کنند و سپاه اصلی از روبهرو حمله نهایی را آغاز کند. اما مالک اشتر فرمانده غیور سپاه امام علی(ع) نیز به قبیله ربیعه و حمدان گفت تا به مقابله «سبزجامگان» برخاسته و توطئه این گروه را خنثی کنند.
شاید دلیل استفاده از این رنگ، تمایز آنها از سربازان امام علی(ع) است تا در حمله اصلی سربازان معاویه به اشتباه نیفتاده و سپاهیان خود را نکشند (فرمانده سپاه سبز اموی، عبیداللهبن عمر پسر خلیفه دوم بود که به جرم قتل دو نفر انسان بیگناه محکوم به قصاص شده بود و برای فرار از قصاص به معاویه پناهنده شده بود.) نصر بن مزاحم(ق3) نویسنده کتاب معروف «پیکار صفین» در ص 452 آن ماجرا را این چنین توصیف میکند:
«آن شب معاویه چهار هزار سوار و پیاده سبز جامه آماده کرد و به ایشان فرمان داد که از پشت به علی (ع) هجوم کنند، ولی حمدانیان دریافتند و با آنان روبهرو شدند و در برابر آنها استوار ایستادند و آن شب تا صبحدم به پاسداری و نگهبانی در ایستادند و علی(ع) ضمن رفت و آمدهایی که در میان سپاه خود میکرد، گذارش به منطقه اردوگاه ربیعه افتاد و در میان آن قبیله ماند.»
او در صفحه 621 همان کتاب به رجزهایی که سپاه سبزپوش معاویه در مقابل سپاه موجآسا و زرهپوش علی(ع) خواندند، اشاره میکند و مینویسد: «یک بار که نجاشی نیز با ایشان بود، برخوردی چنین روی داد و وی رجراجه(سپاه موجآسا)ی علی و خضریه(سپاه سبزینهپوش) معاویه را مقایسه کرد و هر یک از دو طرف به سپاه خود افتخار میکرد.
شامیان گفتند: (نیروی) خضریه نیز همچون (نیروی) رجراجه(یا موجآسا) خوانده میشدند و فرماندهی آنها را که همگی دارای سلاح و شمشیر و زره بودند سعیدبن قیس برعهده داشت و خضریه(یا سبزینهپوشان) نیز چهار هزار نفر به فرماندهی عبیداللهبن عمر بن خطاب بودند که نشانه سبز داشتند.»
