سینا تکاور - قتل، خونریزی، اسلحه، بمب و کشتار... اینها واژگانی است که با شنیدن کلمه ترور و تروریسم از اذهان عبور میکند. اذهانی که در سرتاسر جهان به دنبال ایجاد امنیت در مقابل این پدیده شوم هستند. غافل از اینکه تمامی آنها، هر روز مورد حمله نوعی از تروریسم قرار میگیرند. تروری در لفافه رسانه...
تروریسم که در فارسی از آن با عنوان دهشت افکنی نام برده شدهاست، به هرگونه عملکرد یا تهدید برای ترساندن و یا آسیب رساندن به شهروندان، حکومت و یا گروهها و شخصیتهای سیاسی گفته میشود که برگرفته از واژه فرانسوی ترور به معنای دهشت و خوف است اما الزاماً این روش نباید همراه با خونریزی و رفتارهای خشونتآمیز سخت باشد. چراکه بروز چنین رفتارهایی برای قدرتهای استکباری هزینههای زیادی از نظر مالی و سایر مسائل سیاسی در پی دارد. از این رو با تغییر رویکرد این قدرتها از سخت به نرم، نوع رفتار تروریستی این قدرتها نیز از سخت به نرم تغییر کرده است. بر همین اساس یکی از انواع تروریسم نرم، تروریسم رسانهای است که در آن قدرتهای استکباری به وسیله امواج و یا از طریق نوشتار با کمک سلاحی به نام رسانه مخاطب هدف خود را مورد ترور قرار میدهند. در حقیقت هدف اصلی در این کار تغییر ذهنیت افراد به نفع خود و یا مخدوش کردن ذهنیتهای مخالف است. چراکه در عصر فعلی کشته شدن یک فرد عملاً هیچ کمکی برای رسیدن به اهداف استکباری قدرتهای بزرگ نمیکند بلکه در اختیار گرفتن تفکر و ذهنهای همین افراد نه تنها میتواند عملاً همین افراد را از سر راهشان کنار بزند بلکه میتواند یک عنصر بسیار خوب برای سرعت بخشیدن به تحقق این اهداف شود.
موضوعی که در انتخابات اخیر ایران به خوبی به چشم میآید. در این انتخابات پرحادثه که با فرازو نشیبهای زیادی همراه بود، رسانهها نقش بسیار پر رنگی را در شکلدهی و جهتدهی افکار عمومی بازی کردند و در حقیقت میتوان گفت که این انتخابات آزمایشگاه بزرگ رسانههای داخلی، خارجی بود. آزمایشگاهی که بیشتر رسانههای غیرمستقل، در آن تلاش کردند که با به کارگیری حرفهای تروریسم رسانهای مخاطب را به سمت اهداف از پیش تعیین شده بکشانند. درست پیش از آغاز رقابتهای تبلیغاتی در انتخابات دهم، برخی رسانهها سوت انتخابات را به صدا در آوردند و با زیر سؤال بردن عملکرد دولت نهم و همچنین ناکارآمد نشان دادن مدیران ارشد دولتی قسمت اول تئوری تروریسم رسانهای خود را آغاز کردند. در این بخش رسانهها دولت نهم را دولتی ناموفق در کلیه امور بویژه امور اقتصادی و همچنین روابط بینالملل معرفی کردند و با برجستهسازی برخی نقاط ضعف و همچنین بیاهمیت جلوه دادن دستاوردهای آن سعی در تحریف واقعیتها به نفع خود و اهداف از پیش تعیین شده داشتند.
در ادامه این طرح و با القای نظرسنجیهای جعلی توسط رسانههای مختلف، این توهم در بین هواداران برخی کاندیداها به وجود آمد که نامزد مورد نظر آنها رأی قالب در اجتماع را دارد و قطعاً پیروز انتخابات خواهد بود. به همین دلیل عدهای تحت تأثیر همین شلیک رسانهای درخواست مجوز برگزاری جشن پیروزی در ورزشگاه یکصدهزار نفری آزادی را دادند. بنابراین بخش دیگری از تروریسم رسانهای که به منظور زمینهسازی برای القای دروغ بزرگ تقلب و ترور مخاطب و جذب آن مورد نیاز بود، اجرا شد. نهایتاً با برگزاری انتخابات و عدم پیروزی کاندیدای موردنظر آنها، شیلک نهایی به سوی مخاطب انجام و ادعای تقلب را برای ایشان درونی کردند.
بنابراین درونی کردن یک ضد ارزش به نام تقلب در انتخابات نیز کافی بود تا جمعی به همین بهانه به خیابانها بریزند و خواسته و ناخواسته برای رسیدن به اهداف استعماری صاحبان رسانههای معاند گام بردارند. البته این پایان کار نبود و همین رسانهها در طول بروز ناآرامیها با تحریف وقایع و عدم تبیین واقعیت و در کنار برخی صحنهسازیها نظیر صحنه کشته شدن دختر جوانی در کف خیابان و یا کشتهسازی و بالابردن دروغین آمار کشته شدگان ناآرامیهای خیابانی تیر خلاص را به مغز مخاطبان خود شلیک کردند تا ترور یکباره تعداد زیادی انسان بدون ریختن یک قطره خون با موفقیت کامل و از راه دور انجام شود. کاری که هیچ تجهیزات نظامی و یا حتی بمب اتمی نمیتواند انجام دهد. از اینرو میبینیم که کشورهای غربی و سلطهگر سرمایهگذاریهای زیادی روی توسعه رسانهای کرده و در حقیقت به دنبال افزایش حوزه نفوذ خود در جوامع مختلف هستند. موضوعی که در کشور ما به رغم توصیهها و تأکیدات مقام معظم رهبری کمتر به آن توجه میشود.
