شب دوشنبه (دوم آذر 1388) عبدالله دوم پادشاه اردن پارلمان را به موجب بند سوم اصل 34 قانون اساسی کشورش، منحل اعلام کرده و بر اساس بند یکم اصل 34 دستور اجرای انتخابات پارلمانی براساس قوانین کشور، داد. براساس قوانین اردن، انتخابات مجلس آینده میبایستی پس از چهار ماه از انحلال پارلمان، اجرا شود. رسانههای داخلی و خارجی پیرامون این خبر گزارشها و تحلیلهایی ارائه داده ولی دولت و پادشاه اردن هنوز علت اصلی و عوامل انحلال مجلس پانزدهم را اعلام ننمودهاند. این دومین بار است که پادشاه از زمان به قدرت رسیدنش در سال 1999 پارلمان را منحل میکند. در نوامبر 2007 بدون اعلام علل و انگیزههای قانونی و سیاسی پارلمان منحل شد، امروزه نیز این حادثه تکرار میشود.
نشریات رژیم صهیونیستی انگیزه و علل اقدام پادشاه را افزایش فشار احزاب معارض بویژه اسلامگرایان اردن و تشدید انتقادات آنها و رسانههای ملی امان پیرامون کارنامه پارلمان میدانند. رسانههای وابسته به قدرت مثل همیشه اقدامات پادشاه را نجات بخش دانسته و استقبال و خوشحالی مردم و افکار عمومی آن را گزارش کردهاند. انتقادات از پارلمان و عملکرد آن طی دو سال اخیر از سوی رسانههای مستقل و ملی و احزاب اسلامگرای اردنی شروع شده است. افزایش قیمتها، تضعیف قدرت خرید مردم، افزایش بحرانهای اقتصادی و مالی اردن، نقش مؤثری در ناخرسندی مردم از عملکرد پارلمان و دولت داشته است. عدم توجه اعضای پارلمان به مسأله معیشتی مردم و عدم برخورد قاطع و قانونی پارلمان با پروندههای فساد اداری و اقتصادی از جمله اولویتهای انتقادات معارضین بوده است. گرچه انگیزهها و علل مطروحه فوق میتواند در انحلال پارلمان دوره پانزدهم نقش داشته باشد ولی به نظر نگارنده مناسبات رژیم صهیونیستی با امان و کارنامه 15 ساله قرارداد اردن ـ صهیونیستها در وادی عربه و تبعات آن و انتقادات افکار عمومی اردن نسبت به سیاست اردن در قضایای فلسطین و موضع منازعه اعراب ـ اسراییل نقش مهمی در این انحلال داشته است.
پانزدهمین سالگرد امضای قرارداد ننگین وادی عربه (اکتبر 2004) انگیزه حساسی جهت تشدید انتقادات و اعتراضهای شخصیتها و احزاب ملی و اسلامی نسبت به روند مناسبات کشورشان با رژیم صهیونیستی و سیاسیت آن نسبت به قضایای فلسطین به ویژ موضوع بازگشت آوارگان فلسطینی به وطنشان و قضیه قدس شریف، بدره و گوشهای از این انتقادات به گوش ملک عبدالله دوم رسیده و پادشاه جهت فریب افکار عمومی اقدام به انحلال پارلمان کردهه است، گرچه انحلال این مجلس خواسته ملی بوده ولی مشکلات اقتصادی و عدم توانایی دولت در حل آن و تشدید و افزایش دامنه فساد مالی و اداری در میان نخبگان سطوح بالای اردنی نقش مهمی در افزایش ناراحتی و نارضایتی مردم مبارز و مسلمان اردن دارد.
دولت اردن در دوران نقاهت و بیماری ملک حسین و تحت شرایط سیاسی و امنیتی و تحولات منطقه بویژه جنگ دوم خلیج فارس و آغاز دور جدید روند سازش اعراب و اسراییل، اقدام به امضای یک قرارداد ننگین شبیه قرارداد کمپ دیوید، نمود و رسانههای گروهی دولتی تبلیغات وسیعی پیرامون اهمیت و ارزش این اقدام نموده و بر سودها و منافع اقتصادی حاصل از امضای این قرارداد تأکید داشتند. اینک مردم اردن و نخبگان آن به چشم خود زیانهای مادی و معنوی امضای چنین قرادادی را میبینند.
قرارداد وادی عربه در ابعاد سیاسی، اقتصادی، مالی، حمل و نقل، امنیت و فرهنگی بوده و رژیم صهیونیستی و بیل کلینتون رئیس جمهور آمریکا (ناظر امضای قرارداد بوده قولهایی برای بهبود شرایط اقتصادی و امنیتی دولت اردن نموده ولی اکنون مردم اردن با اقتصاد ورشکسته و امنیت مورد تهدید روزانه ارتش صهیونیستی و عوامل موساد، روبهرو هستند.
رهبران و شخصیتهای سیاسی و حزبی اردن با طیفهای اسلامی و ملی اذعان دارند که از زمان امضای قرارداد وادی عربه، روند دموکراسی و مشارکت مردمی و رشد جامعه مدنی در کشورشان دچار رکود و اختلال شده است.
به نظر آنها، حضور سرهنگان شبکه اطلاعاتی موساد در سفارت رژیم صهیونیستی در امان خطر بزرگی برای رهبران فعال سیاسی و سندیکالیستی اردن است.
تشدید اختلافات میان اردنیها و فلسطینیها (حدود 45 درصد مردم اردن فلسطینیتبار هستند) دسیسه و توطئه عوامل موساد در اردن است.
فشارهای سیاسی و ذهنی افکار عمومی و نخبگان اردنی در قضایای روند صلح اعراب و اسراییل موضوعات مربوط به قضیه فلسطین پادشاه را خسته کرده وی اخیراً به مناسبت سالگرد امضای قرارداد وادی عربه به طور علنی اذعان داشت که روابط میان کشورش و اسراییل سرد است و دیپلماسی اردنی به رهبری وزیر خارجه آن کشور به طور علنی از سیاستهای نخستوزیر صهیونیست انتقاد کرده و به کاخ سفید و اوباما شکایت کرده است. انحلال پارلمان اردن به نظر بسیاری از ناظران سیاسی و آگاهان به مسائل خاورمیانه نه دموکراسی را در این کشور تقویت میکند و نه رژیم صهیونیستی را از یهودیسازی شهر قدس و اماکن مقدسه آن (اردن از لحاظ سنتی و تاریخی مسؤول و عهدهدار آستانه این اماکن است) باز میدارد. نخبگان اردنی بویژه اسلامگرایان به خوبی میدانند اقدام اخیر پادشاه فقط و فقط یک فریب تکراری است.
