پس از کشمکشهای فرساینده بعد از انتخابات دهم ریاست جمهوری که جریانات مغلوب به مردم و نظام تحمیل کردند، این روزها در همه محافل عمومی و خصوصی آنچه که به مسأله روز و دغدغه مردم و مسؤولان تبدیل شده اجرای قانون هدفمند کردن یارانهها و تبعات احتمالی ناشی از اجرای آن است.
گرچه بسیاری از کارشناسان و صاحبنظران اقتصادی اجرای چنین طرحی را اجتنابناپذیر میدانند و از آن به عنوان یک جراحی بزرگ اقتصادی یاد میکنند، اما در کنار این موضوع ملی هنوز هستند اقلیتی محدود که فارغ از دغدغههای مردم تنها به منافع حزبی و گروهی خود میاندیشند و بدون توجه به رأی مردم همچنان در توهم پیروزی در انتخابات به سر میبرند، گرچه این جریانات و گروهها در فضای غبارآلود پس از انتخابات برای مدتی توانستند موج سواری کرده و اهداف خود را دنبال کنند، اما هرچه از این حوادث گذشت واقعیتها برای افکار عمومی آشکار شد و رفته رفته از هواداران آنها کاسته و بر تعداد مخالفان و منتقدان آنها افزوده شد. چنانکه به رغم فراخوانهای گستردهای که این روزها در فضای مجازی از سوی هواداران آنها به هر مناسبت مربوط یا نامربوطی میشود، در حضور آنها کاهش بسیار محسوسی مشاهده میگردد و این میتواند ناشی از این واقعیت باشد که افکار عمومی به روشنی به ماهیت تبلیغات اغواگرانه جریانات دوم خردادی برای بهرهگیری از آنها به منظور پیگیری اهداف حزبی و نه ملی پی برده و اکنون دیگر حاضر نیستند ابزار آنها قرار گیرند. از این روست که اردوگاه اصلاحطلبان روز به روز خالی و خالیتر میشود و اقشار متدینی که به واسطه ذهنیت مثبتی که از نخستوزیر دوران دفاع مقدس داشتند، یکی پس از دیگری او را تنها میگذارند.
گرچه میرحسین موسوی در جریان مبارزات انتخاباتی بارها خود را شاگرد فکری – اخلاقی و سیاسی امام خمینی(ره) معرفی و دغدغههای اصلی خود را استقلال، آزادی و عدالت اجتماعی عنوان کرد و از اسلام به عنوان تنها راه رهاییبخش و زندگی نیک معرفی نمود، اما پس از ناکامی در انتخابات علاوه بر پشت پا زدن به همه قواعد حقوقی و اخلاقی، همه مراجع قانونی و اجماعی را زیر سؤال برد و ثابت کرد که میزان پایبندی او به قانون و عدالت اجتماعی مورد تأکید امام که او مدعی شاگردی مکتب آن پیر فرزانه بود، چقدر است.
میرحسین موسوی در نخستین کنفرانس خبری خود پس از اعلام کاندیداتوری تأکید کرد که نمیتواند با افراد ساختارشکن کنار بیاید. او گفت اصلاحطلبی است که دائم به اصول رجوع میکند و دستش را به سمت کسانی که قانون، اصول و نظام را قبول دارند دراز خواهد کرد، اما گویی همه این شعارهای زیبا مصرف انتخاباتی داشت و پس از شکست به سرعت رنگ باختند.
این انتخابات میزان صداقت وفاداران به خط و راه امام(ره) را سنجید و نشان داد که آنها چقدر به این آرمانها وفادارند. گر چه در دوران اصلاحات افراد بسیاری از به تاریخ سپرده شدن فکر و اندیشه امام سخن راندند و بدیهیترین اصول دین را تخطئه کرده و اسلام را دین خشونت نامیدند، اما در انتخابات و حوادث پس از آن افرادی به حمایت از نخستوزیر مدعی خط امامی برخاستند که کوچکترین سنخیتی با امام و آرمانهای امام ندارند و موسوی شیفته قدرت نه تنها آنها را از خود نراند بلکه با توجیهاتی که فقط برای خود او قابل درک بود، آنها را جذب و تقویت کرد.
چندی پیش در همایشی با حضور اعضای انجمن جامعهشناسی ایران که عناصر مرتبط با جریان تجزیهطلبی و سکولار از میهمانان آن بودند، یکی از اعضا طی سخنانی در حمایت از جنبش به اصطلاح سبز حامی میرحسین موسوی به خلق دین جدیدی به نام «دین سبز» پرداخت. او در تشریح این دین خودساخته که والاتر از تفکر خاتمی یعنی «تحمل مخالف» معرفی کرد، اظهار داشته: جنبش سبز جنبشی کاملاً دینی است اما برخی افراد جنبش سبز ملحدند. بخشی از افراد جنبش همجنسگرا هستند. او سپس میافزاید کسانی که در جنبش سبز شرکت کردند، روزه خوردند و کارهایی کردند که با نگاه دینی مغایر بود اما آنها بخشی از جامعه ما هستند که قابل حذف نیستند و سپس اظهارات خود را اینگونه به پایان میبرد که درباره جنبش سبز نظرهای متفاوتی وجود دارد. برخی میگویند جنبش سبز ضد دینی است برخی میگویند سکولار است ولی من میگویم جنبش سبز فرادینی است که پدیده جدیدی به نام دین سبز را به وجود آورد.
البته پیش از این یکی از خبرنگاران روزنامههای اصلاحطلب، گویی پیشبینی اتخاذ چنین مواضعی را از سوی هواداران میرحسین موسوی کرده بود، از این رو از حضور موسوی به منزله ظهور گفتمان جدید در جامعه یاد کرده و نظر وی را در این زمینه جویا شده بود که نخست وزیر مدعی خط امام تنها به این پاسخ کلی بسنده کرده بود که «معتقدم باید برای وحدت صفوف ملت و اتحاد بیشتر گروههای اجتماعی تلاش بیشتری کرد!»
حال باید از وی پرسید حضور وی در عرصه رقابتهای انتخاباتی چه میزان به وحدت ملت کمک کرد و دیدگاه او درباره اظهارات دینستیزانه مدافعان وی چیست؟ اینها سؤالاتی است که افکار عمومی منتظر پاسخگویی موسوی به آنهاست.
