دوست خوب و برادر بزرگوارم جناب سیدسراجالدین میردامادی که نقاط اشتراکمان اگر بیشتر از نقاط اختلافمان نباشد کمتر هم نیست، درباره رفتار فعالان انقلابی و اصولگرای فضای مجازی پس از درگذشت مرجع عالیقدر تقلید آیتالله وحیدخراسانی توئیتی منتشر کرده است که انگیزه نگارش این یادداشت شد. دوست خوب و برادر بزرگوارم جناب سیدسراجالدین میردامادی که نقاط اشتراکمان اگر بیشتر از نقاط اختلافمان نباشد کمتر هم نیست، درباره رفتار فعالان انقلابی و اصولگرای فضای مجازی پس از درگذشت مرجع عالیقدر تقلید آیتالله وحیدخراسانی توئیتی منتشر کرده است که انگیزه نگارش این یادداشت شد.
ایشان نوشتهاند: «یک اخلاق نادرستی کاربران انقلابی، ولایی، اصولگرا دارند که به تبع آن، رسانههای حکومتی هم همین روش غلط را دنبال میکنند و آن این است که وقتی شخصیت بزرگی، مرجعی، عالمی که هیچ نسبتی با انقلاب و نظام ندارد فوت میکند، بهدروغ آن درگذشته را انقلابی و طرفدار نظام جلوه میدهند. مرحوم آیتالله العظمی حسین وحیدخراسانی «ره» و اعضای بیت ایشان نه حامی و طرفدار نظام و انقلاب بودند و هستند و نه مخالف و معترض به نظام و انقلاب. ایشان یک مرجع تقلید سنتی بود که خود را در تداوم مکتب فقهی مرحوم آیتاللهالعظمی خویی میدانست.»
من در این یادداشت شتابزده برای دقت و اتقان بیشتر، نفیاً یا اثباتاً کاری به مواضع اعضای محترم دفتر ایشان و علاوه بر آن مواضع برخی از کسانی که خود را طرفدار ایشان جا میزنند ندارم. معلوم است و نمونههای بسیار داریم که گاهی طرفداران شخصیتی کندتر یا تندتر از خود او رفتار کردهاند. مگر همه طرفداران امام خمینی مانند خود او انقلابی و سالم و شجاع و زیرک و مسلط بودهاند که از طرفداران دیگر بزرگان دینی و سیاسی کشور چنین انتظاری داشته باشیم؟
اول از همه بگویم این گزاره دوست عزیز ما که انقلابیها و اصولگرایان بهدروغ آقای وحید را حامی و طرفدار نظام جلوه میدهند، خود یک دروغ و یک گزاره اشتباه است. شاید این اشتباه ناشی از این باشد که تصور میکنیم ورود به عرصههای دفاع از انقلاب و نظام، اندازه و تعداد مشخصی دارد که اگر از آن کمتر بود، فرد را از مصادیق این عرصه خارج میکند و برعکس. وگرنه اگر قرار باشد همه آنچه که من روزنامهنگار معمولی از موضعگیریها و رفتارهای این مرجع بزرگ در حمایت و دفاع از انقلاب دیدهام بنویسم حتی در یک صفحه کامل روزنامه هم جا نمیگیرد.
واقعیت این است که همانطور که خداوند در قرآن، ایمان داشتن را دارای درجات و مراتبی میداند، انقلابیگری هم درجات و مراتبی دارد. مسلم است که آقای وحید در عرصه ورود به قیام و انقلاب و دستگیری و شکنجه با شخصیتی، چون مجاهد نستوه آیتالله طالقانی متفاوت است، کما اینکه بسیاری از علما و بزرگان هم در علم و فضل و اهتمام به احیای امر حضرات معصومین علیهمالسلام ممکن است به پای آقای وحید نرسند، اما نفی کامل انقلابیگری از ایشان و نفی کامل تلاش برخی علما از احیای امر معصومین هر دو اشتباه است.
یک نکته دیگر اینکه گاهی یک کلام و یک پیام و یک حرکت از سوی یکی از نخبگان و شخصیتهای مرجع اگر بموقع باشد، بسیار باارزشتر از دهها کلام و رفتار شخصیتهایی است که همیشه موضع میگیرند و حتی موضع خوب میگیرند. به عنوان مثال فرمان جهاد کفایی و بسیج مردمی در برابر داعش و گروهکهای دشمنساخته از سوی شخصیت بزرگی، چون آیتالله سیستانی که در ذهن بسیاری، مرجعی است که معمولاً کاری به سیاست ندارد، بسیار مهمتر و باارزشتر و مؤثرتر از سخنان دهها امام جمعهای است که در ایران و عراق ممکن است علیه داعش موضع گرفته باشند.
به همین دلیل است که به روایت آیتالله رحمانینیشابوری وقتی شاگردان آقای وحید در زمان حیات امام به ایشان اشکال میکنند که چرا در مباحث شما مسائل فقهی و نظری امام خمینی جایی ندارد، ایشان به نکته عمیقی اشاره میکنند که عمق محبت و ارادت ایشان را به امام و دلسوزی ایشان را برای انقلاب میرساند: برای اینکه میترسم در حین طرح مباحث امام، به مواردی برسیم که لازم باشد آنها به روال رایج مورد بحث و بررسی و احیاناً نقد واقع شود و من به همین مقدار کم هم راضی به تضعیف
ایشان نیستم.
یا مصاحبهای که در ۱۵ سال قبل از آیتالله کعبی منتشر شد که در آن، وی گفته بود آقای وحید به وی تأکید کرده است که «حفظ نظام» اهمیت بسیار بالایی دارد و بر همه «واجب» است. یا اظهارات آیتالله فقیهی از شاگردان مستقیم ایشان که آقای وحید تضعیف نظام جمهوری اسلامی را «حرام» میدانند.
اینها نمونههایی از مواضع ایشان درباره نظام و انقلاب است که از سوی علمای حوزه مطرح شده و نه به قول آقاسراج عزیز کاربران بینام و نشان و اصولگرای فضای مجازی؛ و البته نمونههای بسیاری از اظهارات آیتالله وحید درباره رهبر شهید انقلاب که «کارهای آقای خامنهای (مدّظلّهالعالی) بر اساس موازین است.»
آیا این موارد به این معنی است که آیتالله وحید هیچ انتقاد و اشکالی به جمهوری اسلامی و بخشهای مختلف آن نداشتهاند؟ پاسخ به این سؤال حتماً مثبت است و البته اصل این پرسش، پرسشی سادهانگارانه و خندهدار است. معلوم است که نظام از اشکالات ریز و درشت فراوان خالی نیست و اشکالگیری از آن نه فقط در بین علما و روحانیان مختلف بلکه در بین گروههای مرجع دیگر هم دیده میشود؛ و مگر خود نیروهای انقلاب و به قول دوست عزیزمان کاربران اصولگرا و ولایی کم به اینجا و آنجا و ریز و درشت نظام انتقاد میکنند؟ مگر خود امام خمینی و آیتالله خامنهای به بخشهای مختلف و مردان و نامردان انقلاب کم انتقاد کردند و تشر زدند و پشت بلندگو آنها را به بازبینی و اصلاح کارهای خود دعوت کردند؟ و بالاتر مگر همه اطرافیان و استانداران امیرالمؤمنین علیهالسلام در دوران حکومت بینقص و خطا و بری از اشتباه بودند؟ ما حتی در بین رهبران بزرگ انقلاب هم گاهی بر سر مسائل حکومتی اختلاف سلیقه و نظر فقهی متفاوت داشتهایم که بعد از یکی دو بار رفتوبرگشت، امام آن نامه پر از مهر و محبت را خطاب به رهبر شهید نوشت و آورد: «شما... در بین دوستان و متعهدان به اسلام و مبانی اسلامی از جمله افراد نادری هستید که، چون خورشید روشنی میدهید.» پس اختلاف نظر در مسائل سیاسی و بالاتر در مسائل نظری و حکومتی نه تنها اشکالی ندارد بلکه در بین بزرگان و رهبران انقلاب هم مسبوق به سابقه است.
پرداختن به دیگر موضعگیریهای مرجع بزرگ آیتالله وحید خراسانی علیه اسرائیل، در حمایت از مردم لبنان، در دفاع از وحدت اسلامی و نیز حضور چندین باره ایشان در جبهههای جنگ در دوران دفاع مقدس و رفتار خاضعانه ایشان نسبت به مجاهدان و رزمندگان و دهها رفتار و پیام دیگر که نشان میدهد ایشان از عمق جان و نه فقط در زبان و بیان به انقلاب و رهبران آن ارادت داشته و برای نظام فقیهی دلسوز بوده و تضعیف آن را حرام میدانسته موجود است که هیچکدام آنها ساخته ذهن و قلم کاربران اصولگرا و انقلابی و ولایی نیست و همه آنها مستند به زبان و قلم بزرگان حوزه و شاگردان آیتالله و ارادتمندان شناختهشده ایشان است.
دوست داشتم یک بار دیگر که آقاسراج عزیز را دیدم علاوه بر بازکردن این نکات، یک سؤال ساده هم بپرسم. فرض کنیم که هیچکدام از این مستندات فراوان وجود نداشت، حتی اگر بچههای انقلاب و دلسوزان نظام در چنین مواقعی تلاش به نزدیکی دیدگاه علما و مراجع و مردم انقلابی بکنند، کار نکوهیده و مذمومی است یا کاری صواب و ارزشمند؟
امیدوارم این بار که با برادر بزرگوارم میردامادی در رواق امام خمینی یا صحن گوهرشاد نشستیم، بهتر و بیشتر در اینباره صحبت کنیم و اگر دیدیم بحث به درازا میکشد، بگذاریم برای وقتی که در «طریقالعلما» با هم به سمت کربلا گام برمیداریم.