جوان آنلاین: اختلال در جریان کشتیرانی تنگه هرمز هرچند تاکنون گران بوده است، اما بدترین سناریو برای امریکا آن است که جمهوری اسلامی ایران «توان موشکی و پهپادی»، «توان هسته‌ای» و «تنگه هرمز» را توأمان تحت حاکمیت خود داشته باشد. مؤسسه «بنیاد دفاع از دموکراسی‌ها (FDD)» که اندیشکده‌ای مستقر در پایتخت ایالات متحده است، چهارشنبه ۲۸ اکتبر ۲۰۲۶ (ششم آبان ۱۴۰۵) در بخشی از مقاله‌ای که در واشینگتن تایمز نیز منتشر شد، با اشاره به گفته باراک اوباما که «ایران اکنون حق وتو بر تنگه هرمز دارد»، اظهار کرد که تهران قطعاً می‌تواند کشتیرانی در آنجا را مختل کند، اما این بدترین حالت نیست. از نظر این اندیشکده، جمهوری اسلامی «مسلح به سلاح هسته‌ای» با «سپر راهبردی موشک و پهپاد»، می‌تواند آن آبراه را برای همیشه به «دریاچه‌ای خصوصی» تبدیل کند. در ادامه نیز هشدار داد که در این صورت، کشور‌های عربی خلیج فارس روابط خود را با امریکا قطع خواهند کرد و در برابر ایران، سر تعظیم فرود خواهند آورد.
این گفته، نشان‌دهنده این نکته مهم و اساسی است که ابزار تنگه هرمز، اهمیت برنامه هسته‌ای ایران را به عنوان بخشی از معماری بازدارندگی و امنیت ملی، کمرنگ نمی‌کند. در واقع این دو ابزار، مکمل یکدیگرند، نه جایگزین؛ یعنی در کنار هم کارکرد یکدیگر را تکمیل و اثربخش‌تر می‌کنند.
برخی در داخل کشور تصور می‌کنند ایران با وجود تسلط و اعمال مدیریت بر تنگه هرمز، اگر محدودیت‌هایی را بر برنامه هسته‌ای خود اعمال کند، تهدید‌ها و تحریم‌ها پایان خواهند یافت. بنابراین پیشنهاد می‌دهند که برای نشان دادن حسن‌نیت و کاهش حساسیت دشمن، باید اورانیوم غنی‌شده ۶۰ درصدی خود را به کشوری ثالث تحویل داد. این در حالی است که به اذعان یکی از اندیشکده‌های مطرح امریکایی، ایران هسته‌ای مسلط بر تنگه هرمز، برای همیشه آقای منطقه خواهد بود. بنابراین نباید با تصور امکان استفاده از یکی از آن دو، از اهمیت دیگری غفلت کرد و به آن به چشم موضوع معامله نگریست، بلکه باید برای رسیدن به بازدارندگی پایدار و دفع دائمی خطر تجاوز به خاک کشور و تبدیل شدن به کانون امنیت منطقه، مقتدرانه و بدون عقب‌نشینی، برای حفظ این دو سرمایه ملی کوشید.
