جوان آنلاین: پرونده بیستمین دوره بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ بسته شد و برای درخشش بیشتر در بازی‌های ۲۰۳۰ دوحه و جبران ضعف‌ها و ناکامی‌های ناگویا، بدون فوت وقت، پرهیز از بزرگنمایی و از همین حالا باید برنامه‌ریزی و تلاش را آغاز کرد. کاروان کشورمان در این دوره بازی‌ها بهترین‌ورزشکاران را به ژاپن فرستاد و انصافاً نمایندگان اعزامی برای کسب نتایج درخشان و خوشرنگ‌ترین مدال‌ها از جان و دل جنگیدند و هرگز کم نگذاشتند. در این میان رشته‌هایی بودند که انتظارات را برآورده کرده و حتی فراتر از پیش‌بینی‌ها خوش درخشیدند. با مدال‌های کسب‌شده در همین رشته‌ها بود که در جدول توزیع مدال‌ها ایران در جایگاه ششم آسیا قرار گرفت. با این‌حال برخی رشته‌ها و ملی‌پوشان‌شان نه‌تنها در حدو اندازه‌های خود ظاهر نشدند بلکه عملکردشان ضعیف‌تر از وعده‌ها و پیش‌بینی‌ها بود. در این بین بودند تیم‌هایی که همچنان با امیدواری به روند روبه رشد و تلاش‌شان ادامه می‌دهند و برای رسیدن به سکو و مدال بازی‌های آسیایی نیازمند سرمایه‌گذاری و ممارست بیشتر هستند.
مدال‌آوران سربلند
بار اصلی مدال‌آوری روی دوش تیم‌هایی بود که هم تجربه خوبی در ادوار گذشته بازی‌های آسیایی داشتند و هم اینکه با در اختیار داشتن چهره‌های شاخص همه منتظر درخششان بودند. در ناگویا نیز همانند ادوار گذشته کشتی، تکواندو، کاراته، ووشو، دوومیدانی و وزنه‌برداری با مدال‌هایی که به ارمغان آوردند سهم بسزایی در جایگاه نهایی کاروان داشتند. از طرفی رشته‌ایی، چون روئینگ نه‌تنها در کسب خوشرنگ‌ترین مدال‌ها چیزی کم نداشت بلکه با درخشش ملی‌پوشان خود حتی می‌توان لقب شگفتی‌ساز کاروان را به روئینگ داد.
ورزش اول ایران تا جایی که توانست مدال آورد و چه حیف که چند ملی‌پوش اعزامی از رسیدن به سکوی آسیا جاماندند. دوطلای امین میرزازاده و علیرضا عبدولی تک برنز مهدی بالی عملکردی بود که تیم‌ملی کشتی فرنگی از خود به جای گذاشت.ای‌کاش سجاد عباس‌پور، محمدجواد رضایی و غلامرضا فرخی نیز به سکو می‌رسیدند تا همه شاگردان حسن رنگرز مدال آسیایی به گردن می‌آویختند. در کشتی آزاد نیز ملی‌پوشان یا طلا گرفتند یا خیلی زود از گردونه رقابت‌ها حذف شدند. یونس امامی، امیرعلی آذرپیرا، امیرحسین زارع و محمد نخودی چهارمدال زرین را به کاروان ایران هدیه دادند و عملکرد خوبی از خود به جای گذاشتند. قهرمانی والیبال و رسیدن شاگردان پیاتزا به مدال طلا، تنها مدالی بود که در رشته‌های تیمی به ارمغان آمد. طلای بلندقامتان با شکست ژاپن و گرفتن انتقام از این حریف آسیایی ارزش دوچندان برای ورزش ما دارد.
مسئولیت رزمی‌ها
در بین رشته‌های رزمی اعزامی تکواندو، ووشو و کاراته بیش از همه درخشیدند. البته باتوجه به اعزام بانوان، از هر دو انتظار بیشتری برای تصاحب مدال‌می‌رفت. از بین ۱۰ تکواندوکار حاضر در ناگویا (کیورگی، پومسه و مجازی) آرین سلیمی و ساغر مرادی با دوطلا، مهدی حاج‌موسایی با یک نقره و فاطمه احمد با یک برنز، بار سنگین این رشته مدال‌آور و المپیکی را به دوش کشیدند. بااینکه سه مدال هوگوپوشان ارزشمند است، اما باید علل حذف و ناکامی سایر نفرات اعزامی ریشه‌یابی شود و فکری به حال رفع ضعف‌ها شود. ووشو نیز تمام تلاشش را کرد تا در حضور چینی‌های قدرتمند از اعتبار ورزش ایران دفاع کند. یک‌طلا و سه‌نقره ووشوکاران ارزشمند است؛ آن هم درحالی‌که هر ۱۲ ووشوکار چینی طلا گرفتند! تک طلای ووشو درحالی به سهیل موسوی رسید که حریفش چینی نبود و این ملی‌پوش حریف قزاقستانی‌اش را شکست داد. سوگند سینکایی، شجاع پناهی و عرفان محرمی سانداکاران نقره‌ایی ما بودند. متأسفانه خبری از مدال‌آوری در رشته تالو نشد. کاراته‌کا‌ها نیز در ناگویا با تمام قوا روی تاتامی رفتند و حاصل آن دوطلا و سه‌نقره ارزشمند بود. محمود و مرتضی نعمتی، برادران طلایی ایران در این دوره بودند، کاتا تیمی بانوان نقره گرفت و علی‌اصغر آسیابری و فاطمه‌زهرا سعیدآبادی نیز مدال نقره را به گردن آویختند. عنوان قهرمانی این دوره کاراته بازی‌های آسیایی نیز از آن ایران شد.
کوراش پس از اعزام مستقل به این دوره بازی‌های آسیایی یک‌طلا، یک‌نقره و یک‌برنز کسب کرد تا از این‌پس حساب بیشتری روی این رشته رزمی باز کنیم. مجیدوحید بریمانلو (طلا)، رضا احمدزاده (نقره) و فاطمه برمکی (برنز) مدال‌آواران این رشته بودند. درحالی‌که برای نخستین بار بوکس ایران در بخش بانوان دو نماینده داشت، تک مدال ارزشمند این رشته را امیری اسماعیلی تصاحب کرد و برنزی شد.
شگفتی روئینگ
ملی‌پوشان روئینگ با کسب دو طلا، سه نقره و یک‌برنز کاروان ایران را شگفت‌زده کردند. باتوجه به استقلال این رشته و تشکیل فدراسیون روئینگ، محسن شادی، رئیس این فدراسیون وعده دو طلا را داده بود که محقق شد. فاطمه مجلل در روئینگ سبک‌وزن و زینب نوروزی و کیمیا زارعی در روئینگ دونفره سبک‌وزن قهرمانان این رشته بودند. تیم چهارنفره بانوان نقره گرفت، مدال نقره دونفره سنگین‌وزن بانوان هم به زینب نوروزی و کیمیا زارعی رسید و امیرحسین محمودپور نقره تک‌نفره سبک‌وزن را به گردن آویخت. همچنین فاطمه مجلل در تک‌نفره سنگین‌وزن برنزی شد.
امیدواری به وزنه‌برداری
وزنه‌برداری در این دوره بازی‌های آسیایی نه‌تنها نمره قبولی گرفت بلکه درخشش بانوان همه را به آینده امیدوار ساخت. دوطلا و دوبرنز حاصل نبرد ملی‌پوشان ما با پولاد سرد بود. ریحانه کریمی و مهسا بهشتی با کسب عنوان سومی آسیا آغازگر فصل تازه‌ایی در وزنه‌برداری بانوان هستند. علی داوودی نیز پس از هشت سال طلای فوق‌سنگین قاره‌کهن را به ایران بازگرداند و علی عالی‌پور نیز مدال طلای آسیا را به چنگ آویخت.
دیگر رشته‌ها
دوبرنز تیم‌های‌ملی بسکتبال پنج‌نفره و سه‌نفره جان دوباره‌ایی به این رشته داد. تیم پنج‌نفره با هدایت سوتیریس مانولوپولوس و تیم سه‌نفره با سرمربیگری، محمد سیستانی به سکوی آسیا رسید. مدال طلای ورزش‌های الکترونیک، رشته‌ایی که برای اولین‌بار در بازی‌های آسیایی حضور داشت، شیرینی خاصی داشت و باید بیش از اینها روی این رشته سرمایه‌گذاری شود. دوومیدانی کشورمان برخلاف وعده‌های احسان حدادی با داشتن ۱۱ نماینده تنها چهارمدال به دست آورد؛ محمدرضا طیبی، طلای پرتاب وزنه، زهرا زارعی و علی امیریان دونقره و صادق صمیمی یک‌برنز به گردن آویختند. پنج‌ژیمناست کشورمان در ناگویا به فینال رسیدند و دومدال نقره از آن ژیمناستیک ایران شد؛ آرمان خدایی و مهدی الفتی در عین شایستگی نایب‌قهرمان آسیا شدند. تنها مدال تنیس‌روی میز کشورمان را نوشاد عالمیان، کاپیتان تیم‌ملی در بخش انفرادی مردان به چنگ آورد. نوشاد در این دوره به مدال برنز رسید. علی علیپور، در ماده سرعت سنگنوردی مدال نقره دوره گذشته خود را تکرار کرد و این‌بار در ناگویا نایب قهرمان آسیا شد. در رشته پدل و بعد از یک جنگ تمام ایرانی در دیدار رده‌بندی، تیم کشورمان متشکل از فرساد شاهی و امیرمحمد جمشیدی به مدال برنز دست یافت.
دست‌خالی ناکام‌ها
در بین تیم‌هایی که عملکردشان راضی کننده نبود فوتبال حرف اول را می‌زند؛ تیم امید با هیاهوی بسیار عازم ناگویا شد تا به طلسم ناکامی‌های این رشته در بازی‌های آسیایی پایان دهد. ولی تحقیر شاگردان حسین عبدی در مصاف با کره‌شمالی و باخت چهار بر یک، کار تیم امید را یکسره کرد تا معلوم شود اوضاع فوتبال ایران خراب‌تر از این حرف‌هاست.
تیم‌های‌ملی کبدی مردان و زنان ایران اگرچه در بازی‌های ۲۰۲۶ نایب‌قهرمان آسیا شدند و دومدال نقره به گردن آویختند، اما شکست دوباره برابر هند فرصت کسب دوطلای ناب را از ما گرفت؛ طلا‌هایی که می‌توانستند به ارتقای جایگاه کاروان کشورمان بیانجامند. با این اوصاف تا زمانی که نتوانیم از سد بلند هند عبور کنیم نباید منتظر قهرمانی کبدی ایران در آسیا باشیم. تکرار ناکامی هانگژو در ناگویا، هندبال را از رسیدن به مدال محروم کرد. هندبالیست‌های کشورمان با هدایت کلاییچ در یک‌چهارم نهایی با اختلاف به قطر باختند و حذف شدند. تیم‌ملی واترپلو نیز با شکست برابر چین در دیدار رده‌بندی، به جمع تیم‌های ناکام اعزامی پیوست.
تیراندازی با ۱۴ نماینده و قایقرانی با ۹ نماینده از جمله ضعیف‌ترین تیم‌های کاروان ایران در ناگویا بودند. فدراسیون تیراندازی باید خوشحال باشد که هانیه رستیمان و وحید گلخندان یک برنز مشترک کسب کردند وگرنه این تیم دست‌خالی به کشور باز می‌گشت. در قایقرانی آب‌های آرام (کانو و کایاک) باز هم وعده‌های سهرابیان، رئیس فدراسیون محقق نشد و تنها یک مدال برنز آن هم در کایاک دونفره به دست آمد! کسب یک‌برنز در رشته شمشیربازی (علی پاکدامن) هم نیازمند بررسی جدی و اقدام فدراسیون است. والیبال ساحلی نیز باوجود اعزام دو تیم، در آخر به یک‌برنز بسنده کرد.
در رشته‌هایی نظیر هنر‌های رزمی، جوجیتسو، جودو، سوارکاری، بدمینتون و ورزش‌هآی آبی بااینکه نمایندگان زیادی داشتیم، اما عملاً خیلی روی مدال‌آوری آنها حساب نمی‌شد. انتظار می‌رود با برنامه‌ریزی و سرمایه‌گذاری حرفه‌ایی‌تر در ادوار بعدی این رشته‌ها نیز در سبد مدالی کاروان جای بگیرند.
