جوان آنلاین: حمله هوایی رژیم صهیونیستی به پایگاه ابوالظهور در شمالغرب سوریه، فقط یک حمله دیگر به خاک سوریه نبود؛ اینبار پای ترکیه به روایت امنیتی تلآویو باز شده است. تلآویو میگوید نگران ایجاد جای پای نظامی ترکیه در سوریه است، اما مقامهای آنکارا این نگرانی را بیش از آنکه یک تهدید واقعی بدانند، ناشی از سیاستهای نتانیاهو و نگاه توهمآمیز او به منطقه میدانند.
لوموند روز جمعه ۲۱ آگوست ۲۰۲۶ در تحلیلی درباره جامعه اسرائیل بعد از ۷ اکتبر ۲۰۲۳، جامعه اسرائیلی را درگیر «ذهنیت قلعه محاصرهشده»
(besieged fortress mentality) خوانده و مینویسد که جامعه اسرائیلی پس از نزدیک به سه سال جنگ، خسته، اما تسلیم ادامه جنگ شده است. «اوفر شلاه»، نماینده سابق میانهرو و تحلیلگر مؤسسه مطالعات امنیت ملی اسرائیل، در توصیف این وضعیت میگوید: «جنگ به خودِ هدف تبدیل شده است.» او معتقد است اسرائیلیها میدانند این جنگها لزوماً نتیجه بهتری برایشان ایجاد نمیکند، اما همچنان خواهان ادامه آنها هستند، نه از سر خونخواهی، بلکه از سر استیصال.
تصاعد این نگاه در تنش چند روز گذشته تلآویو با آنکارا نمایان است. اسرائیل سهشنبه قبل پایگاه هوایی ابوالظهور را هدف قرار داد؛ حملهای که به گفته منابع اسرائیلی با هدف جلوگیری از استقرار احتمالی نیروهای ترکیه در این پایگاه انجام شد. بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر رژیم صهیونیستی، بعد از این حمله گفت اسرائیل «تحمل نخواهد کرد» که ترکیه یک ساختار نظامی در سوریه ایجاد کند که به سمت جنوب گسترش یابد. تلآویو مدعی است چنین حضوری میتواند آزادی عمل نیروی هوایی اسرائیل را محدود کند. دیروز هم دفتر نخستوزیری اسرائیل با انتشار ویدئویی رسمی به موضوع «تهدید امنیتی ترکیه» در داخل خاک سوریه پرداخت، ویدئویی که در آن دورون اسپیلمان، سخنگوی دفتر رسانههای بینالمللی دفتر نتانیاهو با استفاده از نقشهها و مقایسههای جغرافیایی مدعی شد که اسرائیل یک تهدید امنیتی ناشی از قصد نیروهای ترکیه برای استقرار در پایگاه هوایی ابوالظهور در شمال سوریه را خنثی کرده است. اسرائیل کاتس، وزیر جنگ اسرائیل، روز شنبه گفت که اطلاعاتی به دست ما رسید مبنی بر اینکه ترکیه قصد دارد اقداماتی را در فرودگاه ابوالظهور انجام دهد که امنیت اسرائیل را تهدید میکند. همچنین برخی منابع دیروز گفتند که ارتش اسرائیل انجام یک حمله در جنوب سوریه را تأیید کرد و گفت که یک عامل را هدف قرار داده است که در مراحل پایانی آمادهسازی حملات بود.
روایت دمشق و آنکارا متفاوت است. اسعد الشیبانی، وزیر خارجه سوریه، گفته هیچ برنامهای برای ایجاد پایگاه نظامی دائمی ترکیه در ابوالظهور وجود نداشته و این محل برای استفاده نیروی هوایی سوریه در حال بازسازی بوده است. ترکیه نیز حضور نظامی خود در سوریه را در چارچوب همکاری، آموزش و انتقال تجربه توصیف و حمله اسرائیل را محکوم کرده است. در آنکارا، واکنشها حتی از سطح اعتراض دیپلماتیک فراتر رفته، تا جایی که برهانالدین دوران، مدیر ارتباطات ریاستجمهوری ترکیه، تهدیدهای نتانیاهو علیه ترکیه و سوریه را نشانه «انزوای فزاینده بینالمللی، ترسهای سیاسی و توهمات» او دانست و گفت تلاش برای ساختن «تهدیدها و دشمنان خیالی» دیگر کارایی ندارد.
در چنین فضایی، ماجرای ترکیه را میتوان در چارچوب تغییر فضای امنیتی اسرائیل پس از ۷اکتبر دید. در حالی که تام باراک، فرستاده امریکا در سوریه و سفیر واشینگتن در آنکارا، هشدار داده حمله ابوالظهور میتوانست به «تشدید سریع» و حتی رویارویی مستقیم میان اسرائیل و ترکیه منجر شود، لوموند مینویسد که ارتش اسرائیل از سال ۲۰۲۴ رویکردی را دنبال کرده که بر حمله پیشگیرانه به تهدیدها و ایجاد مناطق حائل در مرزها استوار است؛ رویکردی که خطر تداوم جنگ در چند جبهه را افزایش میدهد. طبق روایت لوموند، مسئله فقط «ترس» نیست؛ مسئله تبدیل ترس به یک منطق دائمی امنیتی است. لوموند به مفهومی اشاره میکند که وضعیت امروز اسرائیل و آتشافروزی آن در جبهههای مختلف را به خوبی توضیح داده است: «سندرم دژ محاصرهشده»
(besieged citadel syndrome).
