ترجمه: زهرا سادات آفرینی
جوان آنلاین: دولت ترامپ در حالی از پایان دادن به جنگ با ایران سخن میگوید که به هیچ یک از اهداف اولیه تعیین شده دست نیافته است و تعهد به آتشبس و امضای «چارچوبی در این راستا»، به معنای بازگشت به وضعیت قبل از جنگ خواهد بود؛ زمانی که تنگه هرمز باز بود و در زمینه مسائل هستهای هم توافقی با ایران وجود نداشت. غیر از ترور سران ارشد، هزاران غیرنظامی از جمله بیش از ۱۵۰نفر که اکثر آنها کودک بودند در حمله به یک دبستان و آسیب رساندن به تقریباً ۱۴۹هزار زیرساخت غیرنظامی، ایالات متحده عملاً هیچ دستاوردی در این جنگ نداشته است. هنوز همان حکومت در ایران در قدرت است که قابلیتهای موشکی، نیروی دریایی و نیروهای نیابتی منطقهای خود را هم حفظ کرده است. همه اینها در شرایطی است که امریکا افزایش تعداد رسمی پرسنل امریکایی که در جنگ علیه ایران آسیب دیده یا کشته شدهاند را نادیده میگیرد.
دستکاری پنتاگون در آمار
تعداد رسمی کشته و زخمیهای نیروهای امریکایی ۴۲۶ نفر است که تقریباً از زمان اولین آتشبس بین ایالات متحده و ایران در ۸ آوریل (۱۹ فروردین)، افزایش ۱۱درصدی را نشان میدهد. اما همین آمار نیز صدها کشته از جمله دو سرباز زخمی شده در عملیات در اوایل این ماه را از قلم انداخته است. ماههاست که نشریه اینترسپت بر این تأکید دارد، آمار رسمی که پنتاگون از کشتهها و زخمیهای نظامی در جنگ ایران منتشر کرده، بسیار کمتر از آمار واقعی است که ریشه در همان چیزی دارد که یکی دیگر از مقامات دولت ایالات متحده آن را «لاپوشانی تلفات» نامیده است. سیستم تحلیل تلفات دفاعی (DCAS) که در جهت پیگیری اعضای متوفی، زخمی یا بیمار ارتش برای کنگره و رئیسجمهور کار میکند، اطلاعات مربوط به صدها تلفات شناخته شده را نگه نداشته و تعداد واقعی از ۶۲۵ نفر فراتر رفته است. موضوع لاپوشانی در نوسان آماری پنتاگون مشهود است. وقتی اولین آتشبس بین دولت ترامپ و ایران برقرار شد، تعداد تلفات ایالات متحده ۳۸۵نفر بود. با وجود توقف خصومتها، طبق آمار پنتاگون این تعداد با شیب ملایم به ۴۲۸ نفر افزایش یافت، اما در ۲۱ آوریل تعداد نیروهای زخمی، بدون اظهار نظر عمومی وزارت جنگ، ۱۵ نفر کاهش یافت و مجموع تلفات به ۴۱۳ نفر رسید. پرسشهای مکرر در این مورد مطرح شد، اما طی تقریباً دو ماه، پنتاگون هیچ توضیحی در مورد این اختلاف در ارقام موجود در آمار تلفات نداده است. یک مقام دفاعی به اینترسپت گفت که تشخیص اینکه آیا تحلیلگران در تعیین تلفات پنتاگون، به شدت بیکفایت عمل کردهاند یا دستور دستکاری آمار را داشتهاند، غیرممکن است.
حذف افراد از فهرست
از زمان ناپدید شدن ۱۵ زخمی در ماه آوریل، تعداد تلفات DCAS روی ۴۱۳ نفر ثابت مانده است. این شامل یک ملوان زخمی در عملیات این ماه نیز میشود. در این مورد هم فرماندهی مرکزی، اطلاعات بیشتری را منتشر نکرده است و به نظر میرسد آمار رسمی، دو سربازی که اخیراً در عملیات زخمی شدهاند را دربر نمیگیرد. کاپیتان «تیم هاوکینز» سخنگوی سنتکام، هفته گذشته به انبیسی نیوز گفت که دو خدمه یک بالگرد آپاچی AH- ۶۴ ارتش ایالات متحده که ۸ ژوئن (۱۸ خرداد) در پی برخورد یک پهپاد ایرانی سرنگون شد، تحت مراقبتهای پزشکی هستند. او مطلبی در رسانههای اجتماعی سنتکام منتشر و اعلام کرد که وضعیت این افراد پایدار است، اما نکته اینجاست که DCAS هیچ نیروی نظامی را که در عملیات این ماه زخمی شده باشد در فهرست قرار نمیدهد. به نظر میرسد آمار رسمی کشتهشدگان جنگ نیز کمتر از حد واقعی است. برای هفتهها، DCAS تعداد ۱۳ کشته امریکایی متخاصم و غیرمتخاصم را در طول جنگ فهرست میکرد. DCAS ماه گذشته به طور خلاصه این تعداد را به ۱۴ نفر افزایش داد و سپس بدون هیچ توضیحی در مورد این نوسان، آن را به ۱۳ نفر کاهش داد. در مقابل و در فهرست اسامی کشتهشدگان پنتاگون، هنوز اسم سرگرد سورفلی داویوس افسر سیگنال و ارتباطات گارد ملی ارتش نیویورک دیده میشود؛ او کسی است که طبق گزارشها در ۶ مارس (۱۵ اسفند) و در حین انجام وظیفه در کمپ بوهرینگ، کویت، بر اثر بیماری ناگهانی درگذشت. مرگ داویوس در ابعاد گسترده مورد توجه قرار گرفت. همان ماه، نماینده مایک لاولر جمهوریخواه از نیویورک، در مراسم یادبودی در مورد او صحبت کرد و ژنرال دن کین، رئیس ستاد مشترک، در جریان مراسم «گرامیداشت کشتهشدگان ما»، از داویوس قدردانی کرد.
فرار پنتاگون از پاسخگویی
در حالی که DCAS آمار مرگ و میر ناشی از وقایع خارج از جنگ، یعنی کسانی که در اثر تصادفات یا بیماری جان باختهاند را ارائه میدهد، اما به شمار زخمیهایی که در این دسته میگنجند، نمیپردازد اگرچه آمار نشان میدهد که ۶۵ نفر از پرسنل نیروی دریایی در حین عملیات زخمی شدهاند. با این حال، بیش از ۲۰۰ملوانی که به دلیل استنشاق دود یا مسائل ناشی از آتشسوزی ۱۲مارس (۲۱ اسفند) که در عرشه ناو هواپیمابر جرالد فورد رخ داد، تحت درمان قرار گرفتند، مفقود هستند. این ناو هواپیمابر به گفته کین، عملیات پروازی شبانهروزی را برای «نمایش قدرت رزمی» در غرب آسیا انجام میداد. این کشتی ماه گذشته پس از ۳۲۶روز حضور در دریا که طولانیترین استقرار هر ناو هواپیمابر امریکایی از زمان جنگ ویتنام است، به بندر اصلی خود در نورفولک، ویرجینیا، بازگشت. این آمار تلفات، ملوانی را هم که در ۲۵ مارس (۵ فروردین) در ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن در حین مأموریتهای ضربتی در حمایت از عملیات خشم حماسی دچار آسیب غیرجنگی شده بود، شامل نمیشود. در ۲۱ آوریل (اول اردیبهشت) و به دنبال پیگیریهای اینترسپت، دو سخنگوی پنتاگون اعلام کردند که نمیتوانند به سؤالاتی در مورد دلیل ناپدید شدن اسامی بیش از ۱۲ نفر از مجروحان پاسخ بدهند و پاسخ دادن را به افسر وظیفه محول کردند که آن شخص هم در محل خدمت خود حاضر نبود. یکی از آنها گفت: «به محض اینکه افسر وظیفه به میز خود برگردد؛ میتوانم این موضوع را به او برسانم.» پس از تقریباً دو ماه، اینترسپت هنوز پاسخی از افسر وظیفه دریافت نکرده است.
خبرنگار ارشد اینترسپت در بخش امنیت ملی و سیاست خارجی
اینترسپت
۱۶ ژوئن ۲۰۲۶
