جوان آنلاین: تارنمای روزنامه «الاخبار» با اشاره به تکرار تهدیدها و لفاظیهای ترامپ علیه ایران آورده است: دونالد ترامپ رئیس جمهوری آمریکا در روزهای اخیر تهدیدات خود را علیه ایران تکرار کرده و گزارشهایی از هماهنگی آمریکا با (رژیم) اسرائیل برای ازسرگیری احتمالی درگیریها منتشر شده است.
به گزارش ایرنا، در همین ارتباط ، «نیویورک تایمز» نوشت که ترامپ روز جمعه از چین بازگشت تا خود را با چالش تصمیمگیریهای مهم در مورد ایران روبهرو ببیند. دستیاران ارشد او طرحهایی برای ازسرگیری حملات نظامی در صورت تصمیم رئیس جمهور مهیا کردهاند اما به گفته منابع آگاه، با وجود هشدارهای آتشین، ترامپ هنوز درباره مراحل بعدی خود تصمیمی نگرفته و تصمیمش مبهم است.
در همین حال، تلاشها برای دستیابی به توافقی ادامه دارد که به ترامپ اجازه میدهد پیروزی خود را اعلام و وانمود کند که حمله نظامی پرهزینه به ایران موفقیتآمیز بوده است.
در حالی که مساله ایران به یک بار سیاسی برای کاخ سفید تبدیل شده است، مشکل اساسی در این واقعیت نهفته است که رئیس جمهور «به آنچه که به عنوان هدف نهایی جنگ معرفی کرده بود، یعنی جلوگیری از دستیابی دائمی ایران به (توانایی ساخت) سلاح هستهای، دست نیافته است».
ادعای آمریکا در حالی است که ایران همواره تاکید کرده به دنبال ساخت سلاح هستهای نبوده اما برخورداری از انرژی صلحآمیز هستهای از جمله توانایی غنیسازی اورانیوم را مطابق معاهده «ان پی تی» حق خود میداند.
وزارت دفاع آمریکا در حال برنامهریزی برای از سرگیری احتمالی «عملیات خشم حماسی» - که با آتشبس ماه گذشته متوقف شد - در روزهای آینده البته با نامی جدید است.
روز جمعه، دو مقام خاورمیانهای که خواستند نامشان فاش نشود، اعلام کردند که آمریکا و اسرائیل در حال آمادهسازی برای از سرگیری احتمالی حملات علیه ایران هستند.
نگرانی نظامیان آمریکایی از دشواری هرگونه ماجراجویی در ایران
الاخبار به نقل از «منابع آگاه» ادعا کرد: اگر ترامپ تصمیم به از سرگیری حملات نظامی بگیرد، یکی از گزینهها شامل بمباران اهداف نظامی و زیرساختهای ایران، و گزینه دیگر شامل اعزام نیروهای ویژه برای به دست آوردن مواد هستهای مدفون در زیر زمین است.
این نیروهای ویژه میتوانند در مأموریتی برای هدف قرار دادن اورانیوم غنیشده با سطح غنای بالای ایران در سایت هستهای اصفهان شرکت کنند. با این حال، چنین عملیاتی به هزاران نیروی پشتیبانی نیاز دارد.
الاخبار با اشاره به چالش خطرناک پیش روی این نیروها و درگیری احتمالی با نیروهای ایرانی و تلفات آمریکاییها، آورده است: مقامات نظامی آمریکایی بطور خصوصی اذعان میکنند که رسیدن به موفقیت در چنین عملیاتی کار دشواری خواهد بود.
با وجود تلاش آمریکا در جنگ اخیر برای ضربه به تاسیسات نظامی ایران، سازمانهای اطلاعاتی آمریکا برآورد می کنند که تهران به اکثر سایتهای موشکی، سکوهای پرتاب و تأسیسات زیرزمینی خود دسترسی پیدا کرده است.
ایران با حملات تلافیجویانه آمریکا را مجبور به مذاکره کرد
گزارش انتشار یافته در مجله آمریکایی «فارین پالیسی» بیان میکند که «عزم» طرف ضعیفتر در درگیریهای نامتقارن اغلب موجب طولانیشدن این نبردها میشود و آنها را به «جنگهای بیپایان» تبدیل میکند، بهویژه که تهدیدات وجودی، طرف ضعیفتر را مجبور به تحمل هزینههای سنگین و جذب ضربات اولیه میکند.
این موضوع درباره شرایط کنونی ایران صدق میکند. ایران با وجود تحمل بیش از 16 هزار حمله هوایی آمریکا و اسرائیل، تابآوری خود را حفظ کرده و با حملات تلافیجویانه منطقهای و دریایی، آمریکا را مجبور به مذاکره کرده است. ایران طبق اولویتهای خود و با ایمانش به پیروزی، همچنان روی موضع خود پافشاری کرده و نه عجزی از خود نشان داده و نه عجلهای برای توافق دارد.
یکی دیگر از ویژگیهای جنگهای بیپایان این است که وقتی درگیریهای نامتقارن به بنبست میرسند، قدرتهای بزرگ اغلب تحلیلهای منطقی «هزینه و فایده» را کنار میگذارند و در عوض چارچوبهای روانشناختی نه چندان ایدهآل، مانند حفظ اعتبار، جستجوی جبران هزینه یا تکیه بر زورگویی را در پیش میگیرند.
این تغییر شناختی باعث میشود رهبران از هزینههای فزاینده چشمپوشی و از ارزیابی مجدد انتقادی سیاستها، مانند آنچه در مداخلات طولانی مدت آمریکا در ویتنام و افغانستان اتفاق افتاد، اجتناب کنند. در حالی که ترامپ از نظر تاریخی از افتادن در این دامها اجتناب کرده است، اما در تعاملات خود با ایران، همان سطح از عملگرایی را نشان نداده است.
کادر رهبری ایران متحدتر از هر زمان دیگر
درست است که رئیس جمهور آمریکا تاکنون هوشمندانه از استفاده از زور در تنگه هرمز اجتناب کرده اما خواستههای حداکثری و انعطافناپذیر او در میز مذاکره و بیتوجهی او به هزینههایی که شهروند معمولی آمریکایی در نتیجه جنگ متحمل شده است، نشان میدهد که محاسبات دیگر جایگزین تحلیل ساده و منطقی سود و زیان شدهاند.
«آبرو و اعتبار» از برجستهترین این انگیزهها هستند، زیرا ترامپ آرزو دارد که از او به عنوان رئیس جمهوری که خاورمیانه را بهطور اساسی متحول کرده است، یاد شود. پس از برکناری نیکلاس مادورو در ونزوئلا، بنیامین نتانیاهو از این نمایش «تکبر قدرت» برای ترغیب ترامپ به هدف قرار دادن ایران استفاده کرد.
علاوه بر این، عامل «نهادها» در هر دو کشور وجود دارد که مانع از محدود کردن جنگ میشود. رهبران ایران امروزه عملاً هیچ محدودیتی در عملیات خود ندارند و کادر رهبری جدید بیش از هر زمان دیگری منسجم و متحدتر به نظر میرسد.
در طرف آمریکایی، کنگره تحت کنترل جمهوریخواهان عملاً هیچ کاری برای محدود کردن اختیارات جنگی ترامپ انجام نداده و در واقع او تمام تلاشها برای انجام این کار را به شکست کشانده است.
