جوان آنلاین: «ناصر بوریطه» وزیر امور خارجه مغرب از اعزام نظامیان عالی رتبه این کشور به نوار غزه خبرداد، اقدامی که جنجال گستردهای را برانگیخت و تردیدها درباره موضع واقعی مغرب در قبال آرمانهای فلسطین را افزایش داد.
به گزارش تسنیم، در نوار غزه هیچ ثباتی وجود ندارد و با وجود توافقنامه آتش بسی که امضاء شده این باریکه در معرض حملات مستمر صهیونیستها قرار دارد. شهرها در این منطقه ویران شده، بیمارستانها از مدار خدمات رسانی خارج شدهاند، اجساد هزاران فلسطینی همچنان زیر آوار قرار دارند و ساکنان غزه در شرایط فاجعه بار انسانی به سرمیبرند.
با وجود جنایات و تجاوزات مستمر رژیم صهیونیستی، رباط از اعزام افسران و نیروهای امنیتی تحت پوشش کمک به مردم غزه خبر داده است، اقدامی که سئوالات زیادی درباره ماهیت این کمک و اهداف واقعی آن مطرح میکند.
منابع متعدد گزارش دادهاند، حکومت مغرب در حال انجام ماموریتهای میدانی فراتر از کمکهای بشردوستانه است و به جمع آوری اطلاعات و هماهنگی امنیتی در منطقه تحت اشغال رژیم صهیونیستی مبادرت دارد.
گزارشهای مزبور این اقدامات را مرتبط با نقش حمایتی امارات در چارچوب ترتییبات منطقهای بسیار پیچیده میداند، با این حال، هیچ توضیح رسمی دقیقی برای رفع ابهام، تعریف چارچوب قانونی و حاکمیتی این ماموریت وجود ندارد.
به نوشته روزنامه الجزایری «خبر امروز» این تحولات در راستای توافقنامه عادی سازی روابط که حکومت مغرب با رژیم صهیونیستی در دسامبر ۲۰۲۰ امضاء کرد، رخ میدهد. این توافقنامه درها را برای افزایش همکاریهای نظامی- امنیتی بین دو طرف باز کرد. از آن زمان به بعد؛ توافقات و دیدارهای متقابل بین مغرب و رژیم صهیونیستی با هدف تقویت مشارکت دوجانبه انجام شده است.
امضای توافقنامه عادی سازی روابط با رژیم صهیونیستی معضلات سیاسی و اخلاقی به همراه داشته است، به ویژه اینکه «محمد ششم» شاه مغرب ریاست کمیته قدس را به عهده دارد، کمیتهای که ظاهرا وظیفه دفاع از «بیت المقدس» و حمایت از حقوق فلسطینیان را به عهده دارد.
پیامدهای اقدام مغرب در عادی سازی روابط با تل آویو بر آرمانهای فلسطین پیش بینی نشده بود و ناظران با اشاره به ریاست این کشور بر کمیته قدس معتقدند: ترکیب این نقش با گسترش روابط با رژیم اسرائیل، گفتمان رسمی رباط را در معرض تناقضات عمیقی قرار دادهاست.
اعزام کارگران مغربی به فلسطین اشغالی
در همین حال، گزارش رسانهها درباره اعزام کارگران مغربی به فلسطینی اشغالی برای کار در شهرکهای صهیونیست نشین کرانه باختری، خشم گسترده شهروندان مغرب، فلسطین و سایرملتهای عربی را برانگیخته است.
به نوشته این روزنامه، از کارگران مغربی برای جمع آوری اطلاعات میدانی، شناسایی مراکز جنبش حماس و انتقال این اطلاعات به ارتش رژیم صهیونیستی استفاده میشود تا این رژیم حملات هدفمندی را تحت نظارت و همدستی امارات انجام دهد.
همچنین گزارشهایی مبنی بر اعزام صدها زن مغربی برای کار در تلآویو به عنوان نظافتچی وجود دارد و این در حالی است که صدها کارگر مغربی از طریق امارات برای ساخت ویلاها و ساختمانها در شهرکهای صهیونیست نشین کرانه باختری به این منطقه اعزام شدهاند.
این تحولات در حالی رخ داده که احساسات عمومی در مغرب علیه عادی سازی روابط با رژیم صهیونیستی به شدت افزایش یافته است به طوری که آنان همواره در تظاهرات ضد صهیونیستی خود خواستار لغو توافقنامه عادی سازی روابط با تل آویو شدهاند.
مغرب غرق در باتلاق عادی سازی
با امضای توافقنامه عادی سازی روابط، راه برای تسریع در روند همکاریهای سیاسی، اقتصادی، نظامی و امنیتی مغرب با رژیم صهیونیستی رسما باز شد و به سالها تماسهای اعلام نشده بین دو طرف پایان داد.
دیدارهای رسمی بین رباط – تل آویو انجام شد و طی آن دو طرف، چند توافقنامه در زمینههای مختلف از جمله نظامی، امنیت سایبری، فناوری، حمل و نقل، کشاورزی، گردشگری امضاء کردند و این در حالی بود که سازوکارهایی برای مشاورههای سیاسی منظم ایجاد و دفاتر ارتباطی در رباط و تل آیو افتتاح شد که بعدا ماموریتهای دیپلماتیک تمام عیاری به عهده گرفتند.
در اینجا میتوان گفت که همکاریهای نظامی روابط مغرب و رژیم صهیونیستی را به یکدیگر نزدیکتر کرد. این همکاری شامل معاملات تسلیحاتی، تبادل تجربیات نظامی و آموز ش بود.
در حوزه اقتصادی، حجم تجارت در سالهای اخیر به طور قابل توجهی بین مغرب و رژیم صهیونیستی افزایش یافتهاست به طوری که شرکتهای صهیونیستی به ویژه در بخش فناوری پیشرفته، انرژی، شیرین سازی آب وارد بازارهای مغرب شدهاند.
در بخش حمل و نقل هیم ترافیک هوایی مستقیم بین مغرب و رژیم صهیونیستی از رشد چشمگیری برخوردار بوده که این رشد ناشی از بازدید بارزگانان و گردشگران است.
با توجه به تنشهای جاری در سرزمینهای فلسطینی و انتقادات فزاینده منطقهای و بینالمللی از سیاست اشغالگری رژیم صهیونیستی، بحث در مغرب درباره حدود نزدیکی روابط با تل آویو و پیامدهای سیاسی اخلاقی ناشی از آن همچنان ادامه دارد.
