رؤیای المپیک با دستفروشی تباه شد

مشکلات معیشتی همچنان قربانی می‌گیرد و این‌بار نوبت امیرحسین محمودپور است. ملی‌پوش روئینگ ایران که مردادماه سال جاری با دست یافتن به گردن‌آویز نقره، نخستین مدال تاریخ قایقرانی ایران در یونیورسیاد‌ها را کسب کرد، اما ناچار شد برای تأمین زندگی خود قید ورزش را بزند: «۱۰ سال است که کل زندگی‌ام را پای قایقرانی و ورزش حرفه‌ای گذاشته و بدون هیچ حمایت و پشتیبانی به‌طور کامل از جیب هزینه کرده‌ام. با توجه به اینکه رشته ما خیلی دیده نمی‌شود، استقبالی هم از سوی اسپانسر‌ها وجود ندارد و باید از سوی وزارت ورزش، کمیته ملی المپیک و فدراسیون حمایت شویم که این اتفاق رخ نمی‌دهد. حقوق ما ۲ میلیون تومان بود که نزدیک بازی‌های آسیایی ۴ میلیون شد، اما با این پول نمی‌توان زندگی کرد. پنج ماه دیگر مسابقات کسب سهمیه الم‍پیک است و من هم شانس کسب سهمیه را دارم، اما ببینید چقدر فشار روی من است که تصمیم به خداحافظی گرفته‌ام، آن‌هم در شرایطی که رؤیای هر ورزشکاری حضور در المپیک است، اما چطور؟ بعد از کسب نقره یونیورسیاد فکر کردم شرایط تغییر می‌کند، اما چیزی نکرد و من با پاداش ۳۰ میلیونی جنس خریدم و شروع کردم به دستفروشی برای امرار معاش. این در حالی است که طی یک سال و نیم گذشته حدود ۱۲ مدال بین‌المللی گرفته‌ام، اما هیچ کدام به چشم نیامد.»