مرا شیخى بود جلیلالقدر، عارف، عامل، کامل (قدساللّه تربته) که نظیر او در این مراتب کسى را ندیدم، از او از عملی که در اصلاح دل و جلب معارف مؤثر باشد و به تجربه هم اثر آن ثابت شده باشد، سؤال کردم جوان آنلاین: احمدحسین شریفی در کانال شخصی خود در پیامرسان ایتا به اشتراک گذاشت: مرحوم میرزاجواد آقای ملکیتبریزی، (۱۳۴۳-۱۲۷۴ق) از عارفان صاحبنام دوران اخیر میفرمودند: «مرا شیخى بود جلیلالقدر، عارف، عامل، کامل (قدساللّه تربته) که نظیر او در این مراتب کسى را ندیدم، از او از عملی که در اصلاح دل و جلب معارف مؤثر باشد و به تجربه هم اثر آن ثابت شده باشد، سؤال کردم. او گفت عملى مؤثرتر از این دو که مىگویم ندیدم:
«یکى مداومت بر سجده طولانى در هر شب و روز یک مرتبه که در آن گفته شود: «لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَکَ إِنِّی کُنْتُ مِنَ الظَّالِمِین» این ذکر را بر زبان آورد، در حالی که خود را در زندان طبیعت زندانى ببیند و قید و بند اخلاق رذیله را بر خود مشاهده کند و به این حقیقت که او خود این قید و بند را براى خود فراهم آورده و در این زندان خود را محبوس کرده، اعتراف کند و خود را نسبت به خود ظالم و ستمکار بداند نه خدا را و دیگر ۱۰۰ مرتبه قرائت سوره قدر در هر شب جمعه و عصر جمعه.
[احتمالاً منظور وی مرحوم ملاحسینقلی همدانی است]