جوان آنلاین: آتشسوزی در کمپ ترک اعتیادی در لنگرود ۳۲ نفر جان باختند. کاربران شبکههای اجتماعی از این حادثه رخ داده ابراز تأسف کرده و از مسئولان خواستند تا هر چه سریعتر ابعاد ماجرا را بررسی کرده و با قاصران امر برخورد کنند. کاربران از واکنشهای اندک به این خبر در شبکههای اجتماعی و رسانههای رسمی ابراز تأسف کردند. برخی از کاربران این فاجعه را بهانهای دانستند که لزوم توجه و نظارت بیش از پیش بر کمپهای ترک اعتیاد در دستور کار نهادها و سازمانهای نظارتی قرار گیرد. در ادامه بخشهایی از واکنشهای کاربران را مرور کردهایم.
سیدعلی موسوی:
۳۲مددجو از ۴۰ مددجوی کمپ ترک اعتیاد «گام اول رهایی» لنگرود در آتش سوختند، اما انگار برای کسی مهم نیست و این بیتفاوتی دردآور است.
فرداد سپندار:
۳۲ نفری که در کمپ ترک اعتیاد لنگرود جان خودشون رو از دست دادند، قرار بود بعد ترک، صاحب یه زندگی جدید بشن و با هزار امید و آرزو کنار خانوادههاشون برگردند، اما الان باید تو دل خاک آروم بگیرند.
یاسر آقایی:
داستان کمپ لنگرود به قدری تلخه که نمیشه چیزی در موردش نوشت؛ ۳۲انسان، ۳۲ پسر، ۳۲ برادر، ۳۲همسر، ۳۲ پدر از چه جهنمی گذشتند تا به اون لحظه رسیدند که مسیرشون رو عوض کنند و تنها راه رهایی برای عبور از جهنم رو انتخاب کردند، پر کشیدند و جاودانه شدند.
آزاده مختاری:
این تصاویر، محل مرگ ۳۲ «انسان» است که به دردناکترین وضعیت سوختند و جان دادند. جامعه، مطالبه رسیدگی دقیق و سریع با مسببان این حادثه از بالاترین مقامات تا مدیران این کمپ را دارد. ۳۲ مرگ، آن هم با سوختن پشت درها و پنجرههایی حصارکشی شده، یک آمار غمانگیز است.
محسن پورپیر:
خبر دلخراش حادثه آتشسوزی در کمپ ترک اعتیاد شهر لنگرود به علت سرایت آتش از بخاری و فوت برخی از مددجویان تلخ و ناراحتکننده بود، برای تسلی دل بازماندگان و شفای مجروحین دعا کنیم.
حامد گیلک:
۳۲ نفر در حادثه کمپ ترک اعتیاد لنگرود کشته شدند. یکم کمتر از تعداد فوتیهای حادثه متروپل؛ اینکه این خبر خیلی مورد توجه قرار نگرفته عجیبه یا ما نسبت به خبر مرگ سِر شدهایم یا معتادهایی که به امید زندگی به کمپ رفته بودند برامون اونقدر اهمیت نداشتند.
یغما فشخامی:
زندهزنده سوختن و جاندادن ۳۲ نفر از ۴۰ نفری که در کمپ ترک اعتیاد لنگرود حضور داشتند، به طوری که فقط استخوان آنها باقیمانده و اصلاً قابل شناسایی هم نیستند. یک عزای عمومی تمام عیار است که انگار متأسفانه برای رسانهها و مردم هم از اهمیت لازم برای واکنش نشان دادن برخوردار نبود.
علیرضا زادبر:
جان این تعداد انسان در لنگرود از دست رفت آن هم انسانی که با امید به این نتیجه رسیده بود تا ترک کند یا مجبور به ترک بود! هیچ چیزی جان آنها را باز نخواهد گرداند! هیچچیز. راهحل بازداشت مدیر آن کمپ است؟ شاید، اما بازرس و نظارتی بر آن مدیر کمپ وجود نداشت که به اینجا کشیده نشود!
همت قلیزاده:
متأسفانه ۳۲نفر در کمپ ترک اعتیاد لنگرود فوت کردهاند. (۱۱نفر کمتر از فوتیهای متروپل) اینکه این خبر مورد توجه قرار نگرفت کمی عجیب به نظر میرسد. یعنی افرادی که برای رهایی از چنگال اعتیاد و به امید ساختن زندگی بهتر بودند اهمیتی نداشتند؟ علت بازتاب ضعیف این خبر چه بوده؟ کسی خبری دارد؟