همیشه و همه جا این طور بوده است که در ازای کاری که انجام میشود مبلغی به عنوانحقالزحمه در اختیار شخص انجامدهنده کار میگذارند، البته برای هر شغلی یک وجهه اجتماعی در نظر میگیرند، بعضی شغلها دارای وجههای خوب و شناختهشده در جوامع هستند، مثل دکتر، مهندس، معلم، مکانیک و ... که در نظر همه شناختهشده هستند، اما آیا تا به حال به شغلی که همهمان با آن آشنایی داریم و حتی مسئولیت بسیار مهمی نیز در زیرساخت تمام جوامع دارد، ولی هیچوقت به صورت رسمی پذیرفته نشده است، به صورت منطقی فکر کردهایم، این شغل بسیار مهم «خانهداری» است که پر از مسئولیت و سختی است، ولی هیچگاه به صورت شایسته مورد توجه قرار نگرفته است.
یک زن خانهدار کارهای مختلفی انجام میدهد که مهمترین آن ایجاد انسجام بین اعضای خانواده و در عین حال به وجود آمدن کانون گرم خانواده و دورهم جمعشدن اعضای آن است.
خانم خانهدار یک آشپز، کارگر خدمات، اتوشو، پرستار تماموقت، معلم خصوصی، سرویسمدرسه و یک روانشناس است که باید تمام ناراحتیهای اعضای خانواده را درک و برای آنها راهحل پیدا کند. او یک مسئول خرید و یک حسابدار است که باید با میزان پول مشخصی خرید یک ماه خانه را انجام دهد و طوری برنامهریزی کند که سر ماه پول کم نیاورد و از همه مهمتر اینکه شاید بیشتر مشکلات خانه را همه از چشم او ببینند.
مگر نه اینکه گفته شد در ازای انجام هر کاری شخص باید حقوقی دریافت کند، پس چرا در مورد این کارهایی که گفته شد و شاید موارد بیشتری را نیز شامل شود آنطور که باید به خانمهای خانهدار بها داده نمیشود و تمام این حقوحقوق شامل حالشان نمیشود و در اکثر جوامع توجهی به آن نمیشود.
مگر یک کودک موفق از دامن یک مادر توانا به عمل نمیآید. مگر زنان مسئولیت فرزندآوری و تربیت فرزندان را بر عهده ندارند و مسئولان و دولت انتظار افزایش جمعیت را ندارند، پس چرا برای زنان خانهدار حق و حقوقی به اندازه کسانی که در بیرون از منزل کار میکنند قائل نیستند.
با این وضعیتی که در اکثر جوامع به لحاظ شرایط اقتصادی وجود دارد و در کشور ما به دلیل تحریمهای ناجوانمردانه از سوی کشورهای استعمارگر این مشکلات دوچندان شده است، خانمهای خانهدار نیازهایی دارند که فقط با صرف هزینه برطرف میشود، آیا وقت آن نرسیده که به کار کردن زنان در خانه هم همچون کار کردن مردان در خارج از خانه توجه شود.
اگر من و امثال من بیرون از منزل کار نمیکنیم، دلایل واضحی میتواند داشته باشد؛ چون دوست داریم فرزندانمان بار عاطفی بیشتری داشته باشند و مهر و محبت مادری و همسری را در داخل خانه به اعضای خانواده خود بیهیچ چشمداشتی هدیه کنیم چرا که همه میدانند فرزندانی که در کانون گرم خانواده خود و پیش مادرشان تربیت و بزرگ میشوند با فرزندانی که در خارج از محیط خانواده خود همچون مهدکودکها رشد مییابند، از بسیاری لحاظ متفاوت هستند و نیازی به گفتن این موارد نیست.
اینکه وقتی اعضای خانواده دور هم جمع میشوند، لباسها تمیز، اتوشده و غذا آماده است، خانه تروتمیز و مرتب است، تکلیف درسی فرزندان به درستی انجام شده و یخچال و کابینتها مرتب و طبق برنامه زندگی از خوراکی و وسایل مورد نیاز پر شده است و بینظمی دیده نمیشود، کار کمی است!
اینکه بقیه احساس میکنند یک خانم خانهدار از صبح تا شب بیکار و در حال استراحت و خوشگذرانی است درست است؟! پس این همه کار را چه کسی انجام داده است؟ای کاش کمی بیشتر به این شغل ارج و قرب قائل میشدند.
