استاد تخریب روحیه و کشتن انگیزهها هستیم. هر چقدر هم که ورزشکارمان تلاش میکند و به رغم ناملایمتیها به خوشرنگترین مدال میرسد، اما باز هم مسئولانی پیدا میشوند که با هدیههای سطح پایین خود شخصیت او و حتی سایر ورزشکاران را زیر سؤال ببرند.
بهترین سالهای عمر و جوانیشان صرف حضور در اردوهای متوالی دور از خانواده، پشتسر گذاشتن تمرینات سنگین و حضور در مسابقات مختلف میکنند، اما در نهایت مسئولان شهر و استانشان با در نظر گرفتن حداقل پاداشو بعضاً پاداشهای تحقیرآمیز از آنها تجلیل میکنند. اصلاً چه کسی گفته همه مسئولان در ردههای مختلف از جمله شوراهای شهر و ادارات کل ورزش شهرها باید از مدالآوران تقدیر کنند؟ آنها که سال تا سال یاد ورزشکاران نمیافتند و فقط عشق گرفتن عکس یادگاری با آنها را دارند، بهتر است به همان روال سابق خود ادامه دهند و بیش از این شأن قهرمانانمان را پایین نیاورند. بعد از داستان کتری و کمربند چرمی مردانه برای بانوی ورزشکار، اینبار در شهرستان شهریار یک ربعسکه به قهرمان کشتی بازیهای آسیایی هدیه دادهاند! یونس امامی به همراه مربیاش در مراسم حضور داشتند و بعد از گرفتن این هدیه، آن را به مسئول ادارهکل ورزش این شهرستان برگرداندند تا آقایان یک وقت خیال نکنند شقالقمر کردهاند، البته بعد از این اتفاق، گویا توجیهاتی مطرح شده مبنی بر اینکه قهرمان کشتی تنها یکی از میهمانان مراسم بوده و در آینده برای امامی مراسم تجلیلی جداگانه برگزار خواهد شد. کیست که نداند اینها که همه بهانه و توجیه است، اما از حالا باید نگران هدیه احتمالی آقایان برای یونس امامی بود. از این مسئولان هر کاری برمیآید و تعجب نمیکنیم اگر این بار شاهد اهدای یک دست استکاننعلبکی به یک مدالآور باشیم.
پاداش پای سکوی مدالآوران بازیهای آسیایی هانگژو از سوی کمیتهملی المپیک بموقع پرداخت شده و فعلاً منتظر پرداخت پاداش وزارت ورزش هستند. در این بین و تا زمانی که پاداش وزارت به دست مدالآوران برسد،ای کاش سایر مسئولان هیچ اقدامی انجام ندهند و با اعصاب و روان ورزشکاران بازی نکنند. باور کنید ملیپوشان ما برای رسیدن به یک مدال آن هم در تورنمنتی، چون بازیهای آسیایی با هزار و یک مشکل دستوپنجه نرم میکنند و موانع زیادی را پشتسر میگذارند. داستان بیسلیقگی مدیران این دفعه دامن کشتی را گرفته است؛ همان رشتهای که با ورودش به بازیهای آسیایی و مدال نمایندگانش، رتبه نهایی کاروان ایران در هانگژو را چند پله ارتقا داد. چه شده که مسئولان شهریار به این نتیجه رسیدند یک ربع سکه به یکی از طلاییهای کشتی اهدا کنند؟ ارزش مادی ربع سکه ۱۰ میلیون تومان است، در حالی که این مبلغ شاید کمتر از حقوق کارمندان همان شهر هم باشد. حداقل یک تمام سکه برای یونس امامی در نظر میگرفتید که از بابت گرفتنش خجالت نکشد. باید به قهرمان آسیا و دیگر مدالآوران حق داد که هدایا و پاداشهایشان را با فوتبالیها مقایسه کنند. انصافاً آن مسئول به یک فوتبالیست، آن هم نه خیلی مشهور، ربع سکه هدیه میدهد؟ هر چند با بالا رفتن قیمتها، ارزش ربعسکه هم بیشتر شده، اما بازهم سنخیتی با شعار حمایت از قهرمانان ندارد. این اولینبار نیست که پاداش مسئولان آتش به جان ورزشکار میاندازد و به جای خوشحالکردنش، مدالآور را از ادامه راه ناامید میکند. در بحث قوری و کمربند مردانه هم بهانههای زیادی مطرح شد و اینبار هم همان داستانها تکرار میشود. از آنجا که مسئولان اهمیتی به این مسئله نمیدهند و ارزشی برای مدالهای آسیایی و جهانی قائل نیستند، باید چارچوب و مقرراتی برای مراسم تجلیلهای جانبی از سوی مقامات غیرورزشی تعیین و از این طریق جلوی ناراحتی مدالآورانمان گرفته شود. تجلیل و تقدیر از یک قهرمان ورزشی آدابی دارد که اتفاقات اخیر نشان میدهد برخی مدیران هیچ آشناییای با این آداب ندارند و حتی از دیگران هم کمک نمیگیرند.
