چهار روز از شروع حمله غافلگیرانه مقاومت سپری شده؛ اما هنوز نتانیاهو، یا وزیر جنگ او و رئیس ستاد کل ارتش اسرائیل، حاضر نشده اند از خط مقدم جنگ بازدید کنند و کاری برای احیای روحیه از هم پاشیده ارتش انجام دهند.
اهمیت ماجرا در چیست؟ نتانیاهو، چهار روز است به خود میپیچد و عربده میکشد. لاف حمله زمینی به غزه را میزند. اما با کدام توانمندی؟ شیرازه ارتش، با همان شوک قدرتمند ضربه اول، از هم پاشیده است.
ترس و پریشانی نه فقط در میان یگانهای مستقر در مرز غزه، بلکه تا عمق اسرائیل تاخته است. مانند هندوانه رسیدهای که منتظر اشاره چاقو ست که تا انتها چاک بخورد.
کُند ذهنترین نظامیان در ارتش صهیونیستی حاضر نیستند پا در تله مرگباری بگذارند که رفتنش با خودشان است، اما بازگشتش، نه.
نیروهای مقاومت توانستند سامانه اطلاعاتی و پدافندی و دفاعی اسرائیل را همزمان در یک لحظه از کار بیندازند و تلفات چند هزار نفری بگیرند. همانها حتما شگفتانههای بزرگ تری برای یگانهای پیاده و زمینی ارتش اسرائیل دارند.
نتانیاهو، وحشت زده است؛ که اگر نترسیده بود، جرئت میکرد با اسکورت نظامی کامل، دست کم تا ۵۰- ۶۰ کیلومتری غزه برود، از صفوف در هم شکسته در خط مقدم بازدید کند، و ضمن تهیه ویدئویی چند دقیقه ای، به صهیونیستهای مضطرب، اندکی روحیه بدهد.
این تفاوت فرماندهی، در اسلام و یهودیت صهیونیستی است. لنگه کفش سردار سلیمانی و محمد ضیف با سر نتانیاهو و گالانت قابل مقایسه نیست. در عین حال تحلیل گران فرق فرماندهی سرداران اسلام با فرماندهان صهیونیست را در همین مصافهای سخت میبینند.
صهیونیستها قادر نیستند جز از پشت حصار قلعهها و دژها، بجنگند. ما با جزئیات، از آنچه در اتاق فرماندهی صهیونیستها میگذرد، خبر داریم. این خبر "بکلّی سرّی" را خداوند متعال با پیامبر (ص) در میان گذاشته است:
"لَا یُقَاتِلُونَکُمْ جَمِیعًا إِلَّا فِی قُرًی مُحَصَّنَةٍ أَوْ مِنْ وَرَاءِ جُدُرٍ بَأْسُهُمْ بَیْنَهُمْ شَدِیدٌ تَحْسَبُهُمْ جَمِیعًا وَقُلُوبُهُمْ شَتَّی ذَلِکَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَا یَعْقِلُونَ.
آنها به صورت جمعی و متحد با شما نمیجنگند، مگر در آبادیهایی که دارای حصار و قلعه و دژ هستند، یا از پشت دیوارها. جنگ و کارزار میان خودشان شدید است. آنان را متحد میپنداری، در حالی که دلهای شان، پراکنده و پریشان است؛ زیرا آنان گروهی هستند که تعقّل نمیکنند".
دیری نخواهد گذاشت که اعتراضهای تند و تحقیر آمیز نسبت به بی کفایتی نتانیاهو به ویژه در جنگ، از کریدورهای پشتی سیاست، به کف خیابان و رسانهها و احزاب رژیم صهیونیستی کشیده شود.
