باورش بیتردید کار سادهای نیست، اما آنچه در جریان بازیهای آسیایی هانگژو به تصویر کشیده شد، نمایشی تلخ از تبدیل شدن نقاط قوت ورزش ایران به نقاط ضعف آن بود. با وجود ظرفیت بالایی که ورزش ایران دارد، نمیتوان انتظار درخشش در تمامی حوزهها را داشت یا ادعا کرد که در همه رشتههای ورزشی مدعی هستیم. با وجود این بر کسی پوشیده نیست که ایران در بسیاری از رشتهها، چون کشتی، وزنهبرداری، والیبال، ورزشهای رزمی و تیراندازی حرفهای زیادی برای گفتن دارد و سالهاست که جزو مدعیان این رشتهها به حساب میآید. به همین دلیل هم روی مدال ورزشکاران برخی رشتهها حساب ویژهای باز شده بود. با این حال در این دوره از بازیهای آسیایی که به میزبانی چین برگزار شد، بسیاری از رشتههایی که انتظارات از آنها بالا بود، نتوانستند آنطور که باید و شاید عملکرد قابل قبولی را به نمایش بگذارند و شاید والیبال تنها رشتهای بود که برخلاف مسابقات قبلی و بعدی به عنوان قهرمانی دست یافت و موفق نشان داد. هرچند که موفقیت رقم خورده توسط شاگردان عطایی در هانگژو را نتایج ضعیف این تیم در انتخابی المپیک خیلی زود کمرنگ کرد. کسب ۵۴ مدال (۱۳ طلا، ۲۱ نقره و ۲۰ برنز) نسبت به چهار سال قبل با کسب ۶۲ مدال (۲۰ طلا ۲۰ نقره و ۲۲ برنز) خود مؤید همه چیز است.
کشتی
با توجه به اینکه مدالهای کسب شده توسط کاروان شهید حججی انتظارات را برآورده نکرده بود، همه نگاهها مثل همیشه به سمت کشتی چرخید و با آغاز رقابتهای کشتی در بازیهای آسیایی این امیدواری ایجاد شد که ایران با کسب مدالهای این رشته تکانی اساسی در جدول ردهبندی بخورد و بر تعداد مدالهای خود بیفزاید، اما کشتی هم با وجود کسب عنوان قهرمانی در آزاد و فرنگی، انتظارات را برآورده نکرد. هرچند که عملکرد آن به لحاظ مدالی نسبت به چهار سال قبل بهتر بود، اما پیشبینیها کسب هفت طلا توسط کشتی بود که به پنج طلا بسنده شد. تیمهای ملی کشتی ایران در دوره قبل با کسب پنج طلا و سه برنز به کار خود خاتمه داده بودند، اما در این دوره با پنج طلا، چهار نقره و یک برنز هانگژو را ترک کردند. بیتردید مدالهای کسب شده توسط کشتی توانست جایگاه ایران در جدول ردهبندی را تغییر دهد، اما حتی کشتی هم آنطور که پیشبینی میشد عمل نکرد. در واقع محقق نشدن پیشبینیها به دلیل حضور پرقدرت سایر کشورها و رشد قابل توجه آنها بود که بیتردید باید به شکلی جدی مورد توجه قرار گیرد.
وزنهبرداری
در بین رشتههای همیشه مدعی ورزش ایران، وزنهبرداری بدترین عملکرد را به نمایش گذاشت. تیمی که در دوره قبل موفق به کسب دو طلا، یک نقره و یک برنز شده بود در این دوره با کسب تنها یک نقره به کار خود پایان داد. این در حالی است که وزنهبرداری ایران بعد از چالشهای بسیاری که با آن دست به گریبان بود، چندماهی است که سکان هدایتش به دست سجاد انوشیروانی سپرده شده که خود از جنس وزنهبرداری و از بدنه این رشته است. همین مسئله باعث شده بود انتظارات از وزنهبرداری بالا برود، اما آنچه در این رقابتها از وزنهبرداران ایران شاهد بودیم، هیچ شباهتی به انتظاراتی که از آنها میرفت، نداشت. عملکردی ضعیف و پرانتقاد که هیچ جای توجیهی ندارد و در واقع وزنهبرداری که همواره یکی از نقاط قوت ورزش ایران بود، در هانگژو به نقطه ضعف کاروان ایران تبدیل شد.
تکواندو و کاراته
با وجود تلاش بسیار دست تکواندوکاران ایران در هانگژو از لمس خوشرنگترین مدال کوتاه ماند. تکواندوی ایران در دوره قبل موفق به کسب دو طلا، سه نقره و دو برنز شده بود و پیشبینیها نیز حکایت از کسب حداقل دو طلا در این رقابتها داشت، اما تکواندوکاران با وجود کسب هشت مدال موفق به کسب طلا در این دوره نشدند. تکواندوی ایران همانند دوره قبل سه نقره دشت کرد، اما تعداد برنزهای کسب شده این رشته از دو مدال به پنج مدال ارتقا پیدا کرد. در واقع تکواندو موفق به ارتقای کمی مدالهایش در هانگژو نسبت به جاکارتا شد، بهطوریکه در جاکارتا هفت مدال و در هانگژو هشت مدال دشت کرد، اما این پیشرفت در کیفیت مدالها تأثیری نداشت و با توجه به اینکه این رشته در دوره قبل دو طلا داشت و در این دوره موفق به کسب هیچ طلایی نشده بود باید اذعان داشت که با افت مواجه شده است.
این در حالی است که تکواندو نیز از جمله رشتههایی است که سکان هدایت فدراسیون آن را یکی از ورزشکاران عنواندار و قدیمی این رشته در دست دارد و همین مهم انتظارات را از تکواندو بالا برده بود، انتظاراتی که البته در هانگژو آنطور که باید و شاید برآورده نشد.
عملکرد کاراته هم از تکواندو به مراتب بدتر بود. برخلاف تکواندو که با وجود عدم دستیابی به طلا در کسب نقره و برنز خوش درخشید، تیم ملی کاراته ایران که در دور قبل یکی از پرمدالها بود و موفق به کسب دو طلا، سه نقره و سه برنز شده بود، این دوره با کسب یک طلا و دو برنز به کار خود پایان داد. اما به نظر میرسد مسئولان به افت فاحش کاراته ایران واقف بودند که پیشبینیهایشان در خصوص این تیم کسب تنها یک طلا بود و حال با توجه به اینکه این تیم موفق به کسب یک طلا شده، حتماً بهزعم آقایان انتظارات را برآورده کرده است. اما آیا به راستی تیمی که در دوره قبل هشت طلا به دست آورده بود در این دوره با کسب سه مدال (یک طلا و دو برنز) حضوری موفق داشته است؟!
تیراندازی
قهرمانی جواد فروغی در المپیک توکیو انتظارات را از تیراندازی ایران بالا برده بود. هرچند که بر کسی پوشیده نبود کسب مدال در این رشته با توجه به شرایط خاص ورزشکارانش که با مشکلات عدیدهای در زمینه سلاح و مهمات مواجه هستند کار چندان سادهای نیست. ضمن اینکه تیراندازی در جاکارتا نیز با کسب تنها یک برنز به کار خود پایان داده بود، اما نگاهی به نفرات اعزامی تیراندازی و توانمندیهای آنها، انتظارات را از این رشته بالا برده بود، خصوصاً بعد از طلایی که این رشته در آخرین المپیک کسب کرده بود. اما در هانگژو، هیچ پیشرفت مدالی از این رشته مشاهده نشد و تیراندازی با کسب تک برنز تپانچه ۱۰ متر میکس به کار خود پایان داد.