با تغییرات مهم مجلس در برنامه هفتم توسعه و اصلاح سازوکار تأمین مالی بومیسازی فناوری در این برنامه توسعهای، اعتبار مالیاتی تحقیق و توسعه در طول سالهای اجرای برنامه هفتم توسعه به یکی از محوریترین و کلیدیترین سیاستهای توسعهای در جهت ترغیب سرمایهگذاری صنعتی در بخش تحقیق و توسعه و تکمیل زنجیره ارزش تبدیل خواهد شد که نوید یک جهش بزرگ صنعتی با ورود فناوری و تکنولوژی به صنعت نیمه خام فروش کشور را خواهد داد.
زنجیره ارزش مفهومی است که به مجموعه فعالیتهایی اطلاق میشود که از طریق آنها یک محصول یا خدمت ایجاد و به بازار عرضه میشود. همه چیز از تحقیق و توسعه گرفته تا تولید، بازاریابی و توزیع را در برمیگیرد. توسعه یک زنجیره ارزش قوی و کارآمد برای رقابتی ماندن صنایع در اقتصاد جهانی امروز بسیار مهم است. در همین زمینه مهمترین سیاست دولتها در زمینه اصلاح و توسعه فرآیند بومیسازی فناوری صنعتی، اعتبار مالیاتی تحقیق و توسعه است که نگاه ویژهای در این زمینه در برنامه هفتم توسعه وجود دارد.
تحقیق و توسعه (R&D) جزء حیاتی زنجیره ارزش است. این شامل ایجاد و بهبود محصولات، فرآیندها و فناوریهاست. فعالیتهای تحقیق و توسعه صنایع را قادر میسازد تا نوآوری کرده و خود را از رقبا متمایز کنند. با این حال، تحقیق و توسعه میتواند یک تلاش پرهزینه و پرخطر باشد و به سرمایهگذاری قابل توجهی در تجهیزات، امکانات و پرسنل نیاز دارد.
برای تشویق صنایع به سرمایهگذاری در تحقیق و توسعه و ارتقای توسعه فناوری، دولتها در سراسر جهان اعتبارات مالیاتی تحقیق و توسعه را اجرا کردهاند. این اعتبارات تخفیف یا مشوقهای مالیاتی را برای مشاغلی که در فعالیتهای تحقیق و توسعه شرکت میکنند، فراهم میکند. با کاهش بار مالی مرتبط با تحقیق و توسعه، اعتبارات مالیاتی، صنایع را تشویق میکند تا منابع بیشتری را به تحقیق و توسعه اختصاص دهند.
اعتبار مالیاتی تحقیق و توسعه مهمترین عامل سرمایهگذاری صنعتی در توسعه فناوری محسوب میشود. این به عنوان یک ابزار قدرتمند برای دولتها عمل میکند تا منابع را به سمت توسعه زنجیره ارزش هدایت کنند. با کاهش هزینههای مرتبط با تحقیق و توسعه، اعتبار مالیاتی به صنایع این امکان را میدهد که اولویتبندی و سرمایهگذاری در پیشرفتهای تکنولوژیکی داشته باشند. این به نوبه خود منجر به افزایش نوآوری، بهبود بهرهوری و افزایش رقابت میشود.
صنایع بزرگ نقش بسزایی در رشد اقتصادی و ایجاد اشتغال دارند. با تبدیل شدن به صنایع دانش بنیان، آنها میتوانند در یک چشم انداز فناوری که به سرعت در حال تغییر است، مرتبط باقی بمانند. اعتبار مالیاتی تحقیق و توسعه با ارائه منبعی حیاتی از بودجه برای توسعه فناوری به حمایت از این گذار کمک میکند. صنایع بزرگ را قادر میسازد در تحقیق و آزمایش، توسعه نمونه اولیه و آزمایش فناوریهای جدید سرمایهگذاری کنند.
علاوه بر این، اعتبار مالیاتی تحقیق و توسعه، فضای بازار مطلوبی را برای شرکتهای فناوری دانش بنیان ایجاد میکند. این شرکتها برای توسعه و تجاریسازی فناوریها و محصولات جدید به شدت به تحقیق و توسعه متکی هستند. با کاهش هزینههای مرتبط با تحقیق و توسعه، اعتبار مالیاتی شرکتهای فناوری دانش بنیان را قادر میسازد تا منابع بیشتری را به سمت نوآوری و توسعه محصول تخصیص دهند. این امر منجر به ایجاد فناوریهای جدید و بهبود یافته، رشد اقتصادی و ایجاد شغل میشود.
از همین رو با تغییرات مهم مجلس در برنامه هفتم توسعه و اصلاح سازوکار تأمین مالی بومیسازی فناوری در این برنامه توسعهای، اعتبار مالیاتی تحقیق و توسعه در طول سالهای اجرای برنامه هفتم توسعه به یکی از محوریترین و کلیدیترین سیاستهای توسعهای در جهت ترغیب سرمایهگذاری صنعتی در بخش تحقیق و توسعه و تکمیل زنجیره ارزش تبدیل خواهد شد که نوید یک جهش بزرگ صنعتی با ورود فناوری و تکنولوژی به صنعت نیمه خام فروش کشور را خواهد داد.
