بیم آن میرود ورزشگاه شهدای گمنام به سرنوشت ساختمان پرسپولیس دچار شود. ساختمانی که شستا مدعی سه دانگ آن بابت طلب ۲ میلیون یورویی فدراسیون برای پرداخت بخشی از قرارداد مارک ویلموتس شد و هنوز هم پرونده آن بسته نشده است (هرچند به گفته علوی، مدیر روابطعمومی فدراسیون فوتبال این پرونده مراحل پایانی خود را طی میکند). خطری که حالا بیخ گوش ورزشگاه شهدای گمنام است! تابستان سال ۹۹ بود که وزارت ورزش برای افزایش سرمایه پرسپولیس و استقلال جهت ورود به بورس، ورزشگاه شهدای گمنام را به صورت مشروط در اختیار سرخپوشان قرار داد. البته با این شرط که اگر تا یک سال آینده سرخها وارد بورس نشوند، مالکیت این ورزشگاه نیز باید به وزارت ورزش برگردد، اما ورزشگاهی که جهت افزایش سرمایه در اختیار پرسپولیس قرار گرفته بود، حالا در گرو بانک است و این نگرانی وجود دارد که به دلیل عدم پرداخت مطالبات بانک از دست باشگاه خارج شود. هرچند لشگری، مدیر روابطعمومی باشگاه پرسپولیس در گفتگو با «جوان» تأکید کرد با توجه به ارزش مالی ورزشگاه، تمام آن در گرو بانک نیست، اما بیشک بانک میتواند در صورت عدم دریافت بهموقع طلب خود، سرخپوشان را در خصوص مالکیت تمام ورزشگاه به دردسر بیندازد.
قطعاً درویش مدیرعامل سرخها حساب ویژهای روی مطالبات باشگاه پرسپولیس از فیفا و ایافسی باز کرده که ورزشگاه شهدای گمنام را در ازای دریافت وام ارزی گرو گذاشته است! رقم مطالبات این باشگاه از فدراسیون جهانی فوتبال و کنفدراسیون فوتبال آسیا کم نیست. فیفا بابت حضور بازیکنان پرسپولیس در جام جهانی ۲۰۲۲، مبلغ ۶۴۰ هزار دلار و کنفدراسیون فوتبال آسیا نیز بابت حضور این تیم در لیگ قهرمانان ۲۰۲۰ و ۲۰۲۱، مبلغ ۳۴۵۰ هزار دلار به پرسپولیس بدهکار است. رقمی که بیشک میتواند گره از مشکلات مالی این تیم بگشاید، اما مدیرعامل پرسپولیس باید میدانست حساب کردن روی پولی که دریافت آن به دلیل تحریمها کار سادهای نیست، میتواند او و تیمش را به چالش بکشد. همانطور که مبلغ قرضی تاج از شستا برای پرداخت گوشهای از مطالبات ویلموتس، فدراسیون فوتبال و همچنین ساختمان باشگاه پرسپولیس را به مخاطره انداخت.
کمتر از یک ماه پیش بود که روزنامه «جوان» در یادداشتی گلایهآمیز نوشت: «عدم نظارت بر عملکرد مدیران ناکارآمد تا دیروز آبروی فوتبال را به حراج گذاشته بود و امروز اموال آن را، چراکه آقایان عادت ندارند پایشان را به اندازه گلیم خود دراز کنند و از آنجا که زیادهخواهیهایشان تمامی ندارد، بعد از آبروی فوتبال حالا نوبت به هزینه کردن اموال آن رسیده است»؛ تردیدی نیست که مدیرعامل پرسپولیس برای دریافت مجوز حرفهای چارهای جز پرداخت تمام بدهیهای ارزی خود نداشته و همین مسئله او را وا داشته تا اقدام به گرفتن وامهای سنگین کند. با این وجود نمیتوان پذیرفت که مدیرعامل سرخپوشان بابت حل مشکلات پیش پای خود از داراییهای باشگاه هزینه کند، آنهم بدون اینکه مطمئن باشد میتواند با پرداخت بهموقع مطالبات، این داراییها را (ورزشگاه شهدای گمنام) آزاد کند.
۵/۲ میلیون دلار رقم کمی نیست، خصوصاً که باشگاه پرسپولیس نه فقط موفق به دریافت مطالباتش از ایافسی و فیفا نشده که هنوز قرارداد قطعی با حامیان مالی خود نیز امضا نکرده و درویش هم صراحتاً در حاشیه مراسم ترحیم محسن زمانی، داور پیشکسوت فوتبال میگوید هیچ حسابی نمیتوان روی درآمدهای این تیم از بلیتفروشی و تبلیغات محیطی کرد: «متأسفانه هنوز نمیدانیم کدام قانون است و هنوز متوجه نشده ایم که منبع درآمدی باشگاه کجاست. پارسال و دو سال گذشته صفر رالت گرفتیم. پارسال چند ثانیه را دادند، اما امسال چیزی ندادند. درآمد ما از بلیتفروشی کجاست؟ ما که صنعتی نیستیم و دولت هم میگوید نمیتواند برای ورزش قهرمانی پولی بدهد. دو، سه دوره قهرمان شدیم، اما هیچ پاداشی بابت آن دریافت نکردیم. تحلیلگران و اقتصاددانان بزرگ بگویند چکار کنیم. ما فقط یک پیراهن داریم و از تبلیغات محیطی هم هیچ درآمدی نداریم. بگویند منبع درآمد باشگاه پرسپولیس و استقلال که ۲۰، ۳۰ میلیون هوادار دارند باید از کجا باشد؟ از روزی که آمدهام، این مشکل را بارها مطرح کردهام، اما اثری نداشته است. ما جام باشگاههای آسیا را در پیش داریم. حتماً بازی الاتحاد و الهلال را دیدهاید، هزینه آن تیم ۵۰۰، ۶۰۰ میلیون دلار بود. به نظر شما اجحاف نیست ما قهرمان شویم، چون نه امکانات داریم و نه زمین و حتی پولی که حقمان است را هم نمیدهند. ما باید به درآمد پایدار برسیم که حق پخش تلویزیونی و یکی از الزامات کنفدراسیون فوتبال آسیاست. نمیتوانیم فقط سندی را امضا کنیم. هفته گذشته که وزیر خارجه مالزی آمده بود درباره مطالبات ۵/۳ میلیون دلاری خود صحبت کردیم و نامهای از سوی باشگاه پرسپولیس و همچنین فدراسیون فوتبال ارائه شد تا از طریق بانکهای این کشور پیگیری کنند.»
البته مدیرعامل پرسپولیس هم مثل تمام فوتبالیها از هوادار استفاده ابزاری میکند و معتقد است که دلخوشی هوادار به فوتبال است و حیف است که این دلخوشی از او گرفته شود. بیشک آنچه او میگوید عین واقعیت است، اما این دلخوشی با حراج اموال باشگاه به دلیل اتخاذ تصمیمات اشتباه نیز میتواند از او گرفته شود.
درویش همچنین امضای سندهایی را که ضمانت اجرایی ندارد زیر سؤال میبرد (در خصوص حق پخش بابت جلب رضایت ایافسی)، اما او بهتر میداند که چنین سندهایی در فوتبال ایران کم امضا نشده است! سندهای صوری که بیتردید پرسپولیس هم طی این سالها سود خود را از آن برده است. به همین دلیل بهتر است مدیرعامل پرسپولیس به جای پرداخت به واضحات، به دنبال راهی برای حل مشکل سرخپوشان و پرداخت وام ارزی باشد تا مبادا ورزشگاه شهدای گمنام هم از دست پرسپولیس برود.