محمد طبیبیان در کانال تلگرامی خود نوشت: به نظر این فدوی شمال شهر تهران جای وحشتناکی برای زندگی است. بلند مرتبههای در هم و برهم که به نظر میرسد از بالکن یکی میتوان به بالکن دیگری پرید. خیابانهای تنگ که کوچه باغ بودهاند و همیشه ترافیک اعصابخراشی در آنها جریان دارد، اما تعدادی هنوز قیمتهای سرسامآور برای این لانه زنبورها پرداخت میکنند. برخی هم سکونت در این مناطق را کلاس بالا برای خودشان تعریف میکنند. این مناطق شهر، فضای سبز ضایع شده هستند که هزار سال لازم است تا بازپروری و احیا شوند و این تخریب نتیجه همکاری شهرداری و بساز و بفروشهایی است که کار خود را پیش بردهاند و شهرداری را از طریق تراکم فروشی و تخلف فروشی، شریک کار خود کردهاند. روزی از بزرگواری که بازار ایران را میشناسد، پرسیدم آیا در ایران کسانی هستند که دلاری میلیاردر تلقی شوند؟ گفتند تعدادی هستند و بیشترشان بساز و بفروشهای عمدهاند. این ثروتها از طریق خصوصیشدن آنچه عمومی باید باشد حاصل آمده و همه آن تولید ثروت نیست. فضای شهر و مناطق باغات و آسمان شهر خصوصی شده و به صورت آپارتمان در بلند مرتبهها به فروش رفته. در یک اقتصاد راکد و بیتحرک ثروتهای انباشته شده بعضاً انتقال ثروت است از عموم به خواص.
مناطق روستایی و طبیعی اطراف شهر تهران هم دارند در همان مسیر حرکت میکنند. لااقل شرکای محترم یعنی بساز و بفروشها و شهرداریها و توابع یک نقشه جامع تهیه نمیکنند که شهر سازی هردنبیل از آب در نیاید و بلندمرتبهها جلو هم دیگر و در چشم و گوش یکدیگر فرو نروند و هرکدام از نظر طراحی و رنگ و سازه یک ساز نا همخوانی نزنند. در زیر یک عکس از یک شهری است در ایالت فلوریدا امریکا که از اینترنت اخذ شد، اینجا را هم باور کنید بساز و بفروشها ساختهاند، اما شهرداری هم میزانی عقل عرفی به کار بسته است و در نتیجه اگر باتلاق و مرغزار به خانه تبدیل شده لااقل اثری هم از زیبایی، محیط طبیعی، هنر و ابتکار انسانی ظاهر است.
