محسن طاهری در صفحه اینستاگرام خود نوشت: اگر فیلم ترمیناتور ۲ را دیده باشید، قطعاً کاراکتر T-۱۰۰۰ را به خاطر دارید که پس از آسیب دیدن، خودش را ترمیم میکرد. اما آیا میتوان فراتر از فیلمهای علمی-تخیلی، به چنین ایدهای جامه عمل پوشاند؟ تا همین اواخر، اغلب دانشمندان و کارشناسان بر این باور بودند که وقتی یک سازه فلزی مانند پل ترک میخورد، این آسیبها که به دنبال خستگی فلزات رخ میدهند، فقط به مرور زمان بدتر میشوند و حتی گاهی خرابیهای فاجعهباری را به دنبال میآورند. در همین راستا تیمی از دانشگاه A&M تگزاس با استفاده از تکنیک میکروسکوپ الکترونی و کشیدن ماده به اندازه ۲۰۰ بار در ثانیه، در تلاش بود چگونگی ایجاد ترک در فلز را بررسی کند. در حالی که این تکنیک منجر به ایجاد شکستگی در پلاتین شد، حدود ۴۰ دقیقه پس از آزمایش، کشف شگفتآوری رخ داد. بخش کوچکی از آسیب بدون هیچ گونه مداخلهای از سوی محققان به هم متصل شد، تقریباً به همان روشی که پوست انسان پس از بریدگی بهبود مییابد. اگرچه این ترمیم در مقیاس کوچک و در خلأ انجام شده است، اما محققان ابراز خوشبینی کردهاند این پتانسیل میتواند در فلزات مهندسی شود تا در آینده نسبتاً نزدیک ساختارهای خود ترمیمشونده ایجاد شوند.