تغییر مدیریت میتوانست شوک مثبتی برای آبیپوشان پایتخت باشد، اما نه وقتی تفکرات خطیر تفاوتی با نوع نگاه حجت کریمی ندارد و او هم به جای حل مشکلات در حال دامن زدن به آن است. سرپرست جدید باشگاه نیامده مشکلات مالی را لیست کرده و در واکنش به انتقادهای سرمربی تأکید میکند که استقلال ورشکسته را با ۶۰۰ میلیارد تومان بدهی تحویل گرفته است. اما بیتردید او با علم به تکتک مشکلات استقلال و شرایط موجود بود که بازگشت دوباره به جمع آبیپوشان را پذیرفته و به همین دلیل هم کوچکترین بهانهای در این راستا از او پذیرفتنی نیست. ضمن اینکه خطیر نیامده وعده داده و گفته که خبرهای خوشی در راه است، ولی خیلی زود مشخص شد که این اخبار ارتباطی به مسائل مالی ندارد و خبری از پرداختی به بازیکنان نیست. مسئلهای که اعتصاب بازیکنان را به دنبال داشت تا اوضاع استقلال از آنچه که بود، بدتر شود!
حمایت نکو از اعتصاب بازیکنان
قرار به برگزاری ریکاوری بعد از بازی دوستانه با آلومینیوم در کمپ مرحوم ناصر حجازی بود، اما نهفقط تمرین دوشنبه به خاطر اعتصاب بازیکنان به دلیل عدم دریافت مطالباتشان برگزار نشد که این اتفاق در تمرین صبح دیروز نیز تکرار شد. عدم برگزاری تمرینات در فاصله زمانی هفت، هشت روز مانده تا شروع رقابتهای لیگ میتواند اوضاع را برای آبیپوشان سخت کند. با این وجود نکونام که طی روزهای گذشته انتقادات زیادی به باشگاه داشت و با لحنی کنایهآمیز تأکید کرد که تیم من در دوران بدنسازی، بهترین بدنساز آسیا را کنار خود ندارد و میگویند گران است، امروز در عین ناباوری میگوید که نمیتواند به بازیکنانش بابت اعتصاب خرده بگیرد: «بازیکنی که هفت ماه دستمزد نگرفته، چه انگیزهای برای تمرین و بازی دارد؟ تا الان هم جای تشکر دارد که تمام وجود خود را گذاشتند. قرار بود بعد از شروع تمرینات دستمزدها پرداخت شود، اما از روز اول قولهایی که دادند عملی نشد، حتی بعد از تغییر مدیریت! بازیکنان استقلال حق دارند گلایه کنند. باشگاه پول ندارد، صاحب که دارد!»
حاشیههای خودساخته
تردیدی نیست که استقلال این روزها با مشکلات بسیاری دست و پنجه نرم میکند، اما عمده مشکلات این تیم به واسطه بزرگترهای تیم و باشگاه است که رقم میخورد. چه زمانی که حجت کریمی به جای حل و فصل مشکلات به آنها دامن زد، چه زمانی که به خطیر نیامده وعدههایی داد که توان عملی کردن آن را ندارد و چه نکونام که جای آرام کردن جو و مدیریت شرایط، هیزم زیر آتش میزند و خود یکی از بانیان حاشیههای اخیر آبیپوشان پایتخت است، بهطوریکه رفتار و گفتارش، حتی شایعه استعفایش را هم پیش کشید. با این وجود همچنان به مواضع خود اصرار دارد: «هشت روز دیگر با صنعت نفت آبادان بازی داریم. نه دستمزد بازیکنان فعلی را دادهاند و نه براساس لیست مورد نیاز بازیکن خریدهایم. وقتی هم میگوییم تنها هستیم ناراحت میشوند. واقعاً خودم هم ماندهام. چرا هیچکس در باشگاه به هوادار توضیح نمیدهد. در استقلال ثانیه و لحظات برایمان مهم است. نمیشود در استقلال وعده فردا را داد. شما هر کاری دارید باید همین امروز انجام دهید.»
شرایط این روزهای استقلال را کم و بیش دیگر تیمهای لیگ برتری هم دارند، از بیپولی گرفته تا ناتوانی در جذب بازیکنان مدنظر خود. با این وجود به جای آشفتهتر کردن اوضاع، سعی در آرام کردن جو دارند تا بتوانند از حداقلهای خود بهترین استفاده را ببرند. مسئلهای که گویا نه نکونام در استقلال بدان اعتقادی دارد و نه حتی مدیران باشگاه که اگر غیر از این بود مشکلات خود را پشت درهای بسته و با همفکری حل و فصل میکردند، نه با خط و نشان کشیدن برای یکدیگر در رسانهها و فضای اجتماعی! روندی که اوضاع را بغرنجتر میکند و استقلال را از موفقیت در فصل پیشرو دورتر.
فرار به جای پاسخگویی!
اتفاقات روزهای گذشته دلیل خوبی بود برای تجمع برخی هواداران این تیم مقابل ساختمان باشگاه. تجمعی اعتراضی که نشان از رسیدن کارد به استخوان هوادارانی داشت که نگران آینده تیم خود بودند. با این وجود پاسخ مدیران باشگاه به دغدغه و نگرانی هواداران معطل نگه داشتن و در نهایت تماس با پلیس برای متفرق کردن آنها بود! همان هواداری که به وقت لزوم نامش فریاد زده میشود و داستانهای زیادی را به پایش مینویسند، اما امروز که باید مقابلش پاسخگو باشند خود را در ساختمان باشگاه حبس میکنند و کار متفرق کردن آنها را به پلیس میسپارند، آنهم به بهانههایی که هیچ یک پذیرفتنی نیست و تنها دستاویزی برای فرار آقایان از مهلکه است و بس!
