دوومیدانی ایران در آستانه بازیهای آسیایی هانگژو یک ناکامی دیگر را تجربه کرد. ناکامی که نظیر آن را هشت سال قبل در سال ۲۰۱۵ تجربه کرده بود! کاروان ایران که با ۱۰ ورزشکار (هفت آقا و سه خانم) راهی بانکوک شده بود، در حالی به کار خود در بیست و پنجمین دوره رقابتهای دوومیدانی قهرمانی آسیا خاتمه داد که موفق به کسب خوشرنگترین مدال این رقابتها نشد. اتفاقی که هشت سال پیش نیز رخ داده بود و این نشان از اوضاع نابسامان دوومیدانی ایران دارد. رشتهای که مدتهاست نمیتواند عملکرد قابل قبولی از خود در رقابتهای بینالمللی به نمایش بگذارد.
در این دوره که با حضور ۴۲ کشور برگزار شد، ایران از مجموع ۱۰ ورزشکاری که اعزام کرده بود، تنها دو نقره و یک برنز به جیب زد و دستش توسط هیچ یک از نمایندههای حاضر در این مسابقات به گردنآویز طلا نرسید تا نگرانی بابت عملکرد دوومیدانیکاران ایران در بازیهای آسیایی هانگژو چند برابر شود، چراکه دوومیدانی ایران در پایان این رقابتها بر سکوی چهاردهم (جدول توزیع مدال) مسابقات قهرمانی آسیا ایستاد و این یعنی سه پله سقوط نسبت به دوره قبل! دوومیدانی ایران که از حضور در تمام ادوار بازیهای قهرمانی آسیا موفق به کسب ۲۰ طلا، ۱۶ نقره و ۲۳ برنز شده است، هشت سال قبل در هند با ایستادن بر سکوی یازدهم به کار خود پایان داد، اما این مرتبه کنار عربستان بر سکوی چهاردهم ایستاد.
مهدی صابری، فرزانه فصیحی و حسن تفتیان تنها مدالآوران کاروان ایران در بانکونک بودند. صابری در پرتاب وزنه بر سکوی دوم ایستاد و به گردنآویز نقره دست یافت و حسن تفتیان نیز با کسب مدال برنز بر سکوی سوم این رقابتها ایستاد. فرزانه فصیحی هم که تنها مدالآور بانوان در این مسابقات بود در دو ۱۰۰ متر موفق به کسب مدال نقره شد تا کاروان ایران در این دوره از رقابتها همانند سال ۲۰۱۵ بدون کسب مدال طلا به کار خود پایان دهد. هشت سال پیش ایران با کسب دو مدال برنز توسط رضا قاسمی و محمود صمیمی به کار خود در قهرمانی آسیا پایان داده بود، بیآنکه دستش به مدال طلا برسد و حالا اینبار در بانکوک نیز این ناکامی تلخ بار دیگر تکرار شد. اما جالب اینجاست که در آن دوره از رقابتها که ایران موفق به کسب مدال طلا در بازیهای آسیایی نشد، ریاست فدراسیون دوومیدانی را افشین داوری به عهده داشت و اینبار نیز داوری در رأس فدراسیون دوومیدانی حضور دارد.
ادامه روند ناکامیهای دوومیدانی حالا زنگ خطر را برای این رشته پرمدال بهصدا درآورده است. بازیهای آسیایی نزدیک است و دوومیدانی میتواند به عنوان یک رشته پرمدال نقش مهمی در ارتقای جایگاه ایران در این مسابقات ایفا کند، اما روندی که دوومیدانی در پیش گرفته است، امیدوارکننده نیست، مگر اینکه در این فاصله کوتاه معجزهای رخ دهد و این رشته از بنبست گرفتار شده در آن نجات پیدا کند. البته نباید فراموش کرد که ورزشکار دوومیدانی ایران از هیچ تلاشی فروگذار نمیکند و به نظر میرسد ایراد کار این رشته را باید در سطوح مدیریتی آن جستوجو کرد.
