عادت به حاشیه دو تیم همیشه بدهکار و بیتالمالخور پایتخت تبدیل به امری همیشگی شده است، یعنی اگر جز این روند از سوی آنها طی شود جای تعجب دارد و باید آن روز به همه چیز شک کرد. اما گویا بعد از به صدا درآمدن سوت پایان فصل قبل رقابتهای لیگ برتر به جای فروکش کردن موقت این حاشیهها آتش جدیدی به حاشیههای تمام نشدنی این دو باشگاه بیتالمالخور دمیده شده که اوضاع آنها را پیش از آغاز رقابتهای فصل جدید از همیشه بغرنجتر کرده است. استقلال که تکلیفش مشخص است، تیمی که نه مدیرعامل دارد و نه هیئت مدیره درست و حسابی و هر روز اسیر حاشیهای تازه است. از پرسپولیس هم بعد از چند هفته سکوت حالا خبرهایی درز کرده که همه را مات و مبهوت گذاشته، بهگونهای که باید باور کنیم آن آرامش چند هفتهای آتش زیر خاکستری بود که حالا با یک نسیم ملایم شعلهور شده است.
بههم ریخته مثل استقلال
پیش از این از افتضاحات دوران مصطفی آجرلو و علی فتحاللهزاده در استقلال زیاد شنیدهایم، اما گویا این افتضاحات تمامی ندارد. هر بار که علی قربانزاده، رئیس سازمان خصوصیسازی حرف میزند گوشهای از این ماجراها رونمایی میشود، ولی همانطور که قبلاً هم برخوردی صورت نگرفته است، اینبار نیز نباید منتظر برخورد بود. در تازهترین پرده از اوضاع نابسامان استقلال بنا به گفته قربانزاده شاهد این هستیم که استقلال یک فصل تبلیغات یکی از اپراتورهای تلفن همراه را روی پیراهن داشته، اما ریالی دریافت نکرده که به قول رئیس سازمان خصوصیسازی «فراتر از شاهکار است»، ولی همه خوب میدانیم که این پول هم سرنوشت همان ۱۴۰ هزار دلار مفقود شده در دوران فتحاللهزاده را پیدا کرده و باید دید سر از کجا درآورده است. پس از آن نوبت به گم شدن قراردادها در باشگاه استقلال میرسد که ظاهراً مسبوق به سابقه است. گویا در باشگاه استقلال رسم بر این است هر مدیرعامل یا سرپرستی که از جمع آبیها جدا میشود همراه خود تمام مدارک و مستندات موجود در باشگاه را به عنوان ارثیه به خانه میبرد. مثلاً چطور ممکن است قرارداد سرمربی تیم در باشگاه نباشد یا نسخهای از آن موجود باشد که نه امضای سرپرست مدیرعاملی دارد و نه تأیید هیئت مدیره را!
بعد از آن هم نوبت به هزینهکردها میرسد که آبیها طبق اظهارات قربانزاده تمام ۳۵۹ میلیارد فروش سهام (که باید صرف کارهای زیربنایی میشده) و همچنین تمام ۱۵۰ میلیاردی را که وام گرفتهاند خرج کردهاند و الان ریالی در حسابشان نیست.
جالب اینجاست که نه وزرات ورزش، نه فدراسیون فوتبال و نه سازمان خصوصیسازی هیچکدام نمیدانند که در باشگاه استقلال چه خبر است. اصلاً نمیدانند که چه کسی میآید و چه کسی میرود تا اینگونه اوضاع یکی از پرهوادارترین باشگاههای فوتبال ایران بههم بریزد و هوادار متعجبش نداند که باید اعتراض خود را به کجا ببرد.
به دنبال جاسوس
در شرایطی که به نظر میرسید اوضاع اردوگاه سرخ آرام است و پرسپولیسیها با خیال راحت خودشان را برای شروع فصل آماده میکنند، اما انتشار برگههای اصلی قرارداد ۲۲ میلیاردی شیخ دیاباته در فصل قبل همه چیز را بههم ریخت. حالا پرسپولیسیها مدعی هستند که یک جاسوس در ارکان باشگاه وجود دارد که اینگونه اخبار و اسناد محرمانه آنها را منتشر میکند و باعث میشود جو آرام تیم و باشگاه بههم بریزد. موضوع دیاباته زمانی جالبتر میشود که متوجه شویم او تقریباً یک فصل نیمکتنشین بود و کار خاصی برای پرسپولیس انجام نداد تا حالا افشای قرارداد او صدای اعتراض همه را دربیاورد.
هرچند باشگاه پرسپولیس با صدور یک بیانیه تلاش کرد افشای این اسناد را به وجود جاسوس ارتباط دهد، اما به هر حال اتفاقی که افتاد نشان داد که اوضاع اردوگاه سرخ هم دستکمی از اردوگاه آبی ندارد و باید منتظر ماند تا اخبار حاشیههای دیگر این باشگاه هم منتشر شود. در متن بیانیه باشگاه پرسپولیس آمده است: «جاسوسی از باشگاه پرسپولیس و افشای برنامهریزی شده اسناد آن به قصد انتشار که معمولاً از طریق چند مرجع و سایت خبری مشخص و ثابت صورت میگیرد، پدیده جدیدی نیست. البته این امر در دورههای زمانی خاصی اتفاق میافتد و مشخصاً هر بار هدف از آن ایجاد بیثباتی در پرسپولیس است. هواداران عزیز اگر به حافظه خود رجوع کنند به یاد میآورند که در اکثر موارد این اتفاق در زمانهایی روی داده که پرسپولیس بعد از کسب عنوان قهرمانی با کنترل و مدیریت بحرانها و مشکلات بیپایان خود، آرامش نسبی را برقرار کرده و در حال متمرکز شدن برای حل مشکلات اقتصادی و خیز دوباره به سمت قهرمانی بوده است. شاید به جرئت بتوان گفت که در دو دهه گذشته روال بر این بوده که بعد از هر قهرمانی پرسپولیس، فشار برای ایجاد بیثباتی در بخش کادر فنی، مسائل اقتصادی یا بخش مدیریتی این مجموعه بهطور جدی اتفاق افتاده است.»