معین جلالی در رشته توئیتی نوشت: برای من خانه یک مفهوم مجرد و خالص است، یک فضا نیست، فرم نیست، خانه جایی برای زنده ماندن نیست، خانه جایی برای نیندیشیدن است، خانه همان جایی است که شما تماماً خودتان هستید، بیهیچ اضافه و کمی. خانه ویترین نیست، فرهنگسرا نیست، جای عقدهگشایی فرمالیستی نیست، خانه همانجایی است که همه ما را شکل داده و هنوز میدهد، همانجایی که التیامبخش است. از آنجایی که سالها درگیر مفهوم خانه بودهام و هستم، بسیار متأسفم از کارهای بسیاری که به عنوان خانه تحسین شده و میشوند و در عین حال خطاهای بزرگ در طراحی خانه هم هستند، بسیار متأسفم که وضع داوری در آثار معماری جوایز داخلی ما به خصوص در زمینه خانه که بیشترین کاربری ساخته شده هم هست تا این سطح با نادانی همراه است و بسیار نگرانم برای آینده ایده درخشان «خانه ایرانی». به هر حال این نگرانی من و شاید این متن هیچ تأثیری در روند کلی نگذارد، اما یاد گرفتم که هر پروژه معماری را در شأن یک پروژه پیشرو طراحی کنم، پیشرو بودن با در چشم بودن متفاوت است، برای من یک معماری صحیحِ متواضع که در مسیر زنجیره «خانه ایرانی» ساخته شده بسیار مهمتر از هر چیز دیگری در این پروژه بود که فکر میکنم در آن بیشتر از تمام کارهایم موفق بودهام؛ پیش از دست زدن به طراحی خانه، خانه به مثابه نهاد اجتماعی راپاپورت، خانه نماد خویشتن باشلار را حتماً بخوانید و چرخی هم در خانههای کاشان بزنید البته که به داوران جوایز معماری هم پیشنهاد میکنم آگاهی ابتدایی درباره مفهوم خانه را در خودشان فراهم کنند.
