قبول نقايص ميتواند نخستين گام براي جبران آن باشد، گامي كه عطايي بيمي از برداشتن آن ندارد: «وقتي تيمي در يك تورنمنت عملكرد خوبي ندارد، قطعاً نقايصي داشته است كه بايد مورد بحث قرار بگيرد. ما اشكالات تيم ملي واليبال را به صورت گسترده مورد بررسي قرار داديم و به جمعبندي رسيديم. برخي مشكلات واليبال ايران پايهاي و ريشهاي است كه ما كنترلي روي آنها نداريم. برخي اما به شيوه بازي ما مربوط ميشود كه به چشم هواداران هم آمد. مهمترين اين مسائل، دريافت تيم بود كه كيفيت لازم را نداشتيم و به قدري در اين پست متزلزل بوديم كه تغييرات زيادي در آن ناحيه صورت گرفت، اما آنطور كه بايد جواب نداد و هيچ كدام از مشكلات تيم به جز دريافت باعث شكستمان نشد.» سرمربي تيم ملي واليبال ايران اما در عين پذيرفتن اشتباهات رقم خورده در ليگ ملتها تأكيد دارد كه ايران قطعاً موفق به كسب سهميه المپيك ميشود. اميدواري كه ميتواند انگيزه و روحيه مليپوشان را براي محقق كردن اين هدف افزايش دهد: «سطح واليبال ما چيزي بود كه همه ديدند. بهترينهاي واليبال ايران در تيم ملي حضور دارند، ولي فاصله زيادي با تيمهايي مثل لهستان و ايتاليا داريم. واليبال ايران هيچ چيزي شبيه ايتاليا و لهستان ندارد كه با اين كشورها مقايسه شود. بازيكنان ايران در ليگ ملتها نگران انتهاي بازي بودند و خسته نشان ميدادند. آنها مرتب خود را مقابل افكار عمومي ميديدند. البته كه نقدهاي مطرح شده از سوي مردم براي ما قابل احترام است، اما بيشك تأثيرات خود را هم روي بازيكنان میگذارد، مسئلهاي كه نميتوان آن را ناديده گرفت. هرچند برخي نقدها هم كليگويي بود و تأثيري روي تصميمات ما ندارد و طبيعتاً كمكي هم نميكند، اما اطمينان ميدهم هيچ جاي نگراني نيست و تيم ملي ميتواند سهميه المپيك را به دست آورد، ولی در مرحله دوم. تا آن زمان بايد اندكي صبور بود و روي نقاط ضعف و قوت تيم كار كرد.»
