عملكرد ايران در هفته سوم را ميتوان تا حدودي توجيه كرد. حضورنداشتن عطايي از يك طرف و اعزام تيمي نصفهونيمه از سوي ديگر ميتوانست دليل خوبي باشد براي نتيجهنگرفتن تيم ملي واليبال ايران در آناهايم امريكا. با وجود اين اما تيم ملي ايران در كل عملكردي فاجعهبار در اين فصل از رقابتهاي ليگ ملتها داشت و نه فقط در هفته سوم كه در هفته اول و دوم نيز عملكردي ضعيف از خود به نمايش گذاشت، به طوري كه دست آخر با دو پيروزي، 10شكست، 16ست برده، 31ست باخته، 995امتياز مثبت، هزارو37 امتياز منفي و قرار گرفتن در رده چهاردهم به كار خود در اين دوره از رقابتها پايان داد، آن هم در شرايطي كه پيش از اين در بدترين حالت ممكن با پنج پيروزي، 10شكست، 25ست برده، 32ست باخته، هزارو276 امتياز مثبت، هزارو349 امتياز منفي در جايگاه دوازدهم قرار گرفته بود، اما اين بار، نتايج به گونهاي بود كه هيچ جايي براي دفاع از عطايي، تيمش و حتي فدراسيون وجود ندارد!
به امید شروعي تازه
تيم ملي واليبال ايران پاياني تلخ را در ليگ ملتهاي2023 تجربه كرد؛ پاياني كه ميتواند زنگ خطري جدي و در عين حال فرصت و بهانهاي براي يك شروع تازه باشد! ايرادها و اشكلات تيم عطايي يكيدو تا نبود، اما آنچه در اين بازيها خيلي به چشم آمد، تمركزنداشتن و حفظنکردن نتيجه توسط تيم ملي واليبال ايران بود. در برخي بازيها شاهد پيش افتادن ايران از حريف بوديم، آن هم با نتيجهاي قابل توجه. با وجود اين اما دست آخر نتيجه به سود حريف به پايان ميرسيد و چيزي دست عطايي و شاگردانش را نميگرفت.
ميتوان سادهلوحانه به تخريب عطايي پرداخت و با زير سؤال بردن استفاده از مربي داخلي، تقصير تمام ناكاميها را گردن سرمربي انداخت، اما منطقيترين كار و دلسوزانهترين راه بررسي دقيق و همهجانبه شرايط و نتايج رقم خورده در اين سه هفته است. ميتوان با درنظرگرفتن ريزترين و پيشپاافتادهترين موارد و در كنار هم قرار دادن تكتك ايرادها و اشكالات، به اين نتيجه رسيد كه چرا عطايي و شاگردانش در اين دوره از ليگ ملتها فاجعه بودند. به دليل كنار رفتن نسل طلايي واليبال، مصدوميت برخي مهرههاي تأثيرگذار، تغيير نسل و حضور بازيكناني كه براي نخستين بار مسابقاتي در اين سطح را تجربه ميكردند، تمركزنداشتن و اشرافنداشتن بر مسائل روحي- رواني بازيكنان و برگزارنشدن ديدارهاي تداركاتي براي رسيدن تيم به شرايط ايدهآل بدني، همه و همه مسائل برشمرده ميتواند در ناكامي تيم ملي در ليگ ملتهاي امسال نقش داشته باشد؛ ليگي كه شاهد يكي از ضعيفترين نمايشهاي واليبال ايران بود؛ نمايشي تلخ كه بيترديد ميتواند تجربه خوبي براي آينده باشد، اگر علاوه بر انتقادهاي پرتعداد، به بررسي عوامل مخلتف پرداخته و راهكارهاي مثمرثمري ارائه شود.
ديگر خبر از آن تيم پرمهرهاي نيست كه ستارههاي بسياري را در خود جاي داده بود. واليبال ايران بعد از پشت سر گذاشتن دوراني طلايي، حالا در سراشيبي تندي قرار گرفته كه يك حركت بيمحابا ميتواند به سقوط منجر شود تا زين پس شاهد نتايجي به مراتب بدتر از آنچه در ليگ ملتها بوديم، باشيم، اما در عين حال ميتوان با استفاده از تجربه تلخ اين سه هفته، براي سرپا ايستادن دوباره تلاش كرد تا نتايج تلخ ليگ ملتهاي2023 براي هميشه به تاريخ بپيوندد.
ناكام حتي در آمار!
تيم ملي واليبال ايران هفته نخست ليگ ملتها را با كسب تنها يك برد مقابل چين و سه باخت برابر ژاپن، لهستان و اسلووني به پايان برد، اما ناكاميهاي رقمخورده در ناگويا تنها به نتيجه كلي ختم نميشد و شاگردان عطايي در كسب آمار و ارقام هم ناكام بودند، به طوري كه در بين 10بازيكني كه در هفته نخست ليگ ملتها بيشترين امتياز را كسب كردند، خبري از بازيكنان ايران نبود و اسماعيلنژاد به عنوان امتيازآورترين بازيكن ايران با 59 امتياز در رده يازدهم جدول ردهبندي قرار داشت. تيم ايران به لحاظ توپگيري موفق، پاس و سرويس در جايگاه دهم و در توپگيري در جايگاه پانزدهم قرار گرفت. همچنين از 321سرويس زدهشده توسط شاگردان عطايي، 54سرويس خطا رفت تا به لحاظ آماري نيز هفتهاي ناكام را پشت سر گذاشته باشند.
استارت هفته دوم با برتري مقابل آلمانها همراه بود؛ تيمي كه همانند ايران از هفته نخست تنها يك پيروزي به جيب زده بود اما اين شروع، اميدهاي زيادي براي ايران به دنبال داشت، با وجود اين اما نتيجه تفاوتي با هفته نخست نداشت و عملكرد ايران در روتردام هلند نيز تفاوتي با نتيجه حاصله در ژاپن نداشت. شاگردان عطايي اگر چه برابر آلمان به برتري دست يافتند اما در ادامه مقابل ايتاليا، امريكا و هلند متحمل شكست شدند. حال آنكه هفته نخست مسابقات براي شناسايي ضعف تيم و پر كردن اين مشكلات احتمالي زمان مناسبي بود و انتظار ميرفت هفته دوم نتايج متفاوتي كسب شود اما كوچكترين تغييري حاصل نشد و بدتر اينكه كادر فني به جاي پذيرفتن اشتباه يا رو كردن برنامههاي تازه، تنها كاري كه انجام داد توجيه كردن بود و واكنش تند به منتقدان بابت نتايج رقمخورده! جوانگرايي در تركيب تيم دليل خوبي بود براي نمايشي متفاوت اما در كنار بازيكنان جديد و جوان، عطايي از مهرههاي قديمي چون موسوي نيز بهره ميبرد ولی مشكل نداشتن برنامه دقيق و قابل قبول براي استفاده مطلوب از ظرفيت موجود در تيم ملي بود.
ساختن استقامت ميخواهد
بعد از ناكاميهاي رقمخورده در دو هفته نخست، كمتر كسي به نتيجهگيري در هفته سوم اميد داشت، خصوصاً كه در هفته پاياني، ايران بايد به دليل صادرنشدن ويزا براي تمام نفرات تيم بدون حضور سرمربي راهي آناهايم امريكا ميشد، ضمن اينكه علاوه بر عطايي، برخي بازيكنان تيم نيز ويزا دريافت نكرده بودند، همين بهترين بهانه براي ناكامي هفته سوم قبل از آغاز بود؛ هفتهاي كه همانطور كه پيشبيني ميشد نه فقط تفاوت مثبتي نداشت كه هيچ، تيم ملي در هر چهار بازي بازنده ميدان بود تا واليبال ايران يكي از بدترين نتايج خود در اين رقابتها را تجربه كند! دو پيروزي و تنها 16ست برده! نتيجهاي كه در بدبينانهترين حالت ممكن هم تصور نميشد! دو پيروزي، 10شكست، 16ست برده، 31ست باخته، 995امتياز مثبت، هزارو37 امتياز منفي! اما اين ناكامي ميتواند بزرگترين درس براي واليبال ايران باشد. به شرط آنكه عطايي و فدراسيون واليبال پاي تصميمي كه در خصوص تغيير نسل گرفتهاند بایستند و از راهي كه در پيش گرفتهاند، پشيمان نشوند كه در آن صورت بايد شاهد اتفاقاتي به مراتب بدتر از آن چيزي باشيم كه در ليگ ملتهاي2023 براي واليبال ايران رقم خورد.
