عطایی هرگز تصورش را هم نمیکرد چنین پایان تلخی را تجربه کند و یکی از بدترین حضورهای ایران در لیگ ملتها به پای او نوشته شود. حضوری که اگر منطقی و منصفانه بدان بنگریم، نه جایی برای دفاع داشت و نه نکتهای مثبت، حتی در انگشتشمار بازیهایی که با پیروزی ایران همراه بود. با این وجود بهرغم کسب نتایج ضعیف، عطایی نتوانسته انتقادهای مطرح شده را هضم کند و واکنش تندی برابر منتقدان از خود بروز داده است: «این چه جریانی است که علیه بچههای تیم ملی راه میافتد؛ از گزارشگر به این موضوع میپردازد تا کسی که کارشناس است. مدام از موفقیت ژاپن میگویند، اما کشور ما به اندازه ژاپن صبر و حوصله ندارد. کیفیتی که از خود نشان میدهیم، کیفیت مورد نظر ما نیست، ولی هنوز هم نیاز به زمان بیشتر داریم. همین ژاپن که از آن صحبت میکنیم و یکی از منظمترین تیمهای دنیاست از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۸ یکسری به ما باخت، ولی روی این نسل در حال سرمایهگذاری بود. ژاپن از ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۱ که سرمربی شوم از چهار بازی، سه بار ما را برده بود. الان هم در چهار بازی اخیر، سه بار ما را برده است. آن روند را شروع کرد و حوصله کردند، ولی این اتفاق در کشور ما نمیافتد. به بازیکن و کادرفنی فشار میآورند و توهین میکنند در صورتی که این در ورزش جایی ندارد. آیا بازیکن ما تلاشش را نمیکند؟»
سرمربی تیم ملی والیبال ایران منکر عملکرد ضعیف شاگردانش نیست، اما معتقد است که باید به این تیم زمان داد: «بخشی از ورزش برد و باخت است و ما الان داریم بد بازی میکنیم و من به این معتقدم و باید درستش کنیم، اما نوع موضوع و رفتار را نمیتوانم بپذیرم. کل جمعیت کشور آن ۱۰، ۲۰ هزارتایی نیستند که به ما انتقاد دارند، یک عده هم هستند که از باخت ما ناراحت میشوند، اما به نظر میرسد یک جریانی در جهت منحرف کردن افکار عمومی به راه افتاده که این اصلاً به نفع والیبال ایران نیست. مثلاً میگویند معنوینژاد چرا جدا شد؛ ما باید اطلاعاتمان دقیق باشد. مگر من با معنوینژاد پدرکشتگی دارم. این بازیکن نیاز مرا تأمین نکرد. او قبل از مصدومیتش هم خط خورده بود، چرا صدای آقایان درنیامد؟ او در دوره کولاکوویچ پای المپیک ۲۰۱۶ خط خورد. خیلیها معتقد بودند بازیکن مصدوم بردند، ولی چرا صدای کسی در نیامد؟ من با آرامش مشغول کارم هستم و هر جا ایرادی باشد سعی میکنم آن را رفع کنم.»
انتقادها پربیراه نیست. عدم نتیجهگیری و عملکرد ضعیف تیم ملی والیبال ایران در لیگ ملتها این نگرانی را ایجاد کرده که مبادا تیم ملی در صعود به المپیک هم ناکام بماند. تصور تلخی که عطایی صراحتاً آن را رد کرده و تأکید میکند که ایران قطعاً در مرحله دوم راهی المپیک خواهد شد و هیچ نگرانی از این بابت وجود ندارد: «نه فقط در انتخابی المپیک که در بازیهای آسیایی نیز عملکردی موفق و قابل قبول ارائه خواهیم داد. با تمام قوا در قهرمانی آسیا شرکت میکنیم و قطعاً تمام انرژی خود را برای قهرمانی در هانگژو میگذاریم. کیفیت واقعی خود را در بازیهای آسیایی و در حضور ژاپن و بقیه تیمها به نمایش خواهیم گذاشت. من به شما قول میدهم، مطمئن باشید که این تیم به المپیک میرود.»
عمده دلخوری عطایی بابت مقایسهای است که بین او و مربیان خارجی میشود: «مدام در حال مقایسه ما با گذشته هستند. از مربی گرفته تا بازیهای شگفتانگیز و بردهای بزرگ، اما آیا بردهای ما در گذشته مقطعی نبودند؟ ما با برزیل ۱۵ بار بازی کردیم و دو بار بردیم. با فرانسه ۱۱ بار بازی کردیم و یک بار بردیم. نمیتوانیم آن را جزو پیروزیهایمان قلمداد کنیم! اتفاقی بود که یک بار افتاد. با ایتالیا ۱۳ بار بازی کردیم و سه بار بردیم. اینها اتفاقاتی در مسابقات بود، ولی ما هیچوقت قهرمان جهان نشدیم.» سرمربی تیم ملی بر این باور است که در نقد باید جانب انصاف را رعایت کرد و همه موارد را در نظر گرفت: «مدام تیم ولاسکو را به رخ میکشند، اما شما نگاه کنید آن زمان ولاسکو با یک تیم کاملتر که پروسه زمانی مناسب را طی کرده بود سروکار داشت. زمانی که ولاسکو وارد ایران شد، بازیکنان ملیپوش ما نفراتی، چون سعید معروف و محمد موسوی بودند، آن هم با حداقل ۱۲۰ بازی ملی! در حال حاضر من بازیکنانی دارم که تعداد بازیهای ملی آنها به دو رقم هم نرسیده است. علی حاجیپور با ۲۲ سال سن بار اولش است که در این تورنمنت شرکت میکند. پوریا خانزاده با ۱۹ سال سن بار اولی است که بازی میکند. او باید در تیم ملی جوانان بازی کند. محمد علیزاده با ۲۲ سال سن بار اولش است که در تیم ملی حضور دارد. این بازیکنان در ترکیب اصلی من بودند. طبیعی است که باید این خروجی را داشته باشیم. طبیعی است که ما این فشار را تحمل میکنیم. من معتقد به شریفمداری هستم و به بهترینها اعتقاد دارم. حرفهای ما را تحریف میکنند. ما نگفتیم جوانگرایی، گفتیم تغییر نسل. تغییر نسل یعنی تعدادی بازیکن جوان که سن آنها در وضعیت مناسبی باشد و بتوانند کمک کنند به مجموعه اضافه شوند.»
لابهلای تمام انتقادهای مطرح شده به عملکرد تیم ملی والیبال، برخی نیز بر این باورند که عطایی به تنهایی مقصر این حجم از ناکامی نیست. علیرضا نادی، کاپیتان سابق تیم ملی از جمله این نفرات است که تأکید دارد برخی عوامل دست به دست هم دادند تا تیم ملی نتواند در لیگ ملتها آنطور که باید نتیجه بگیرد: «تیم ما از نظر تجربه شرایط خوبی ندارد. چند بازیکن تازه به تیم اضافه شدهاند. وقتی بازیکن بعد از بازی میگوید شرمندهام، چون بد بازی کردم، بهخاطر کمتجربگی است. بازیکن تقصیری ندارد، چون تا به حال میدان ندیده و اکنون در قالب تیم ملی بزرگسالان به این مسابقات سخت وارد شده است. مهمتر از همه اینکه تنها عطایی مقصر نیست و باید شرایط تیم را هم در نظر بگیریم. وقتی سرمربی خارجی هم چند بازیکن اصلی و آنالیزور خود را نداشته باشد، چه فرقی با مربی داخلی دارد. قطعاً او نیز نمیتواند نتایج دلخواهش را بگیرد. وقتی مربی داخلی است برخی از مربی خارجی حرف میزنند و برعکس. ابزار کار یک مربی، بازیکن است. ایوان بوگانیکف در گذشته نسلی را درست کرد که پشتوانه خوبی برای تیم ملی بزرگسالان شد، اما این کار را دوباره انجام ندادیم و حالا داریم ضربهاش را میخوریم.»
