زیادهخواهی گلر پرسپولیس بازار نقل و انتقالات را بههم ریخته است. اخباری هم که شنیده میشود چندان جالب توجه نیست. شایعات نیز تا دلتان بخواهد در چنین شرایطی داغ میشود، مثل شایعه بدهیهای کلان بیرانوند که سبب اصلی به راه انداختن این خیمه شببازی از سوی او شده است یا مسئله حضور پشت پرده یک مفسد اقتصادی علاقهمند به استقلال برای آوردن بیرانوند به جمعآبیها. همه اینها باعث شده نگاهها به بیرانوند عوض شود، او حالا نماد تازه خیانت و یاغیگری در فوتبال است، آن هم بهخاطر پول بیشتر. هرچند که در این میان نمیتوان از اشتباهات مدیران پرسپولیس هم به سادگی گذشت.
رقم پیشنهادی آبیپوشان آنقدر درشت است که نتوان به راحتی به آن نه گفت. بیرانوند در دیداری که دوشنبه شب با خبیری و شهریاری، دو عضو هیئت مدیره پرسپولیس داشت تأکید کرد چیزی بیش از ۸۰ میلیارد تومان از استقلال پیشنهاد دارد، اما حاضر است با نیمی از رقم پیشنهادی آبیپوشان به حضور در پرسپولیس ادامه دهد، ولی پیشنهاد ۴۰ میلیاردی او توسط سرخپوشان مورد موافقت قرار نگرفت. نمایندههای پرسپولیس که با بیرو پای میز مذاکره نشسته بودند بهطور ضمنی خواسته او را رد کردند و مدعی شدند به دلیل شرایط مالی و سقف بودجهای که فدراسیون برای باشگاهها در نظر گرفته است، قادر به پرداخت چنین رقمی نیستند. شاید به همین دلیل هم بود که بیرانوند روز گذشته در اسپیناس مقابل مدیران استقلال نشست.
شنیدهها از جلسه دیروز حاکی از آن است که بیرانوند با آبیها به توافق اولیه دست پیدا کرده، اما نکته جالب ماجرا اینجاست که استقلالیها به شدت بحث بازارگرمی را تکذیب میکنند و مدعی هستند تا پای عقد قرارداد هم پیش رفتهاند و جالبتر اینکه بیرانوند با وجود توافق شفاهی چند ساعتی به پرسپولیسیها وقت داده تا شاید تجدیدنظر کنند.
دو باشگاه بزرگ اینگونه اسیر زیادهخواهیهای یک فوتبالیست شدهاند، اسیر اشتباهاتی که خودشان در قراردادهای تنظیمی با این فوتبالیستها میشوند. نکته مهم اینجاست که بیرانوند ظاهراً فراموش کرده شرایط استقلال بهتر از پرسپولیس نیست و اگر سرخها در تعهدات مالی خود (پرداخت آپشنها) به مشکل خوردهاند، وضعیت آبیها بدتر است.
پرواضح است که یکی از اصلیترین دلایل بیرو برای جدایی از سرخپوشان، دلخوری و اختلافنظر با درویش، مدیرعامل باشگاه است. با وجود این مدیرعامل سرخها سعی دارد با انداختن توپ در زمین استقلال خود را مبرا کند: «۷۲ ساعت پیش بیرانوند آمد و با هم حرف زدیم. او مشکلاتی داشت و قرار شد تا آخر هفته این مشکلات را برطرف کنیم. هیچ حرف دیگری نبود و شک ندارم که او را اغوا کردهاند. صراحتاً در قرارداد بیرانوند حق فسخ یکطرفه از این بازیکن سلب شده است، بستگی هم به این ندارد که بازیکن چقدر از قراردادش را گرفته باشد. این را خودش میداند، اما متأسفانه کسانی که به او مشورت میدهند این کار را انجام دادند بهطوریکه وقتی خبر مذاکرهاش با استقلال و فسخ قراردادش با پرسپولیس را شنیدم، شوکه شدم و تا صبح نخوابیدم و در نهایت هم با حال خراب مجبور شدم به جلسه هیئت مدیره بروم. ما اگر میدانستیم اگر قهرمان شویم این اتفاقات میافتد، میگفتیم نایبقهرمان شویم، چون در این صورت هم به لیگ قهرمانان صعود میکردیم. ۴۰، ۵۰ میلیارد از طلب مورد ادعای بازیکنان هم مربوط به همین قهرمانیهاست. ما نه معدن داریم، نه کارخانه و نه اسپانسری پشتمان است.»
مسئله اینجاست که مدیریت باشگاه پرسپولیس قصد قبول اشتباهات خود را ندارد. عقد قرارداد با آپشنهایی که رقم قابل توجهی را شامل میشود بیشک اشتباه محض است، اما سر باز زدن از پرداخت مطالبات بازیکنان و رقمی که برای آپشنهای فضایی در نظر گرفته شده نیز به همان اندازه اشتباه است، چراکه باشگاهها موظفند به قراردادی که بستهاند پایبند باشند. با وجود این درویش ترجیح میدهد با کلمات بازی کند، بهطوریکه میگوید در قرارداد نیامده که آپشن چند روز بعد از قهرمانی پرداخت شود، اما این نه تنها توجیه قانعکنندهای نیست که عذر بدتر از گناه است و همین مسئله نیز باعث شده بیرانوند با احساسات هواداران تیم بازی کند و با استقلالیها پای میز مذاکره بنشیند.
مدیران پرسپولیس سعی دارند با محکوم کردن بیرانوند کار خود را پیش ببرند، اما این راهکار مناسبی نیست، حتی اگر به راستی بیرو حقی برای فسخ قرارداد نداشته باشد. راهی که مدیران این باشگاه در پیش گرفتهاند قابل قبول نیست، درست مثل قراردادهایی که منعقد کردهاند. در ادامه انتقادهایی که بابت فسخ قرارداد به بیرانوند شده، حسین دوام، معاون حقوقی باشگاه پرسپولیس نیز تأکید دارد که این بازیکن حق فسخ نداشته است: «طبق قراردادی که در تاریخ ۲۹ تیرماه ۱۴۰۱ با بیرانوند امضا کردیم، این بازیکن سه فصل با باشگاه قرارداد دارد. در مورد اصل مبلغ قرارداد نیز تمام مبلغ قرارداد او به طور کامل پرداخت شده است. البته ما باید پول مالیاتش را به سازمان لیگ پرداخت کنیم که بر همین اساس میگوییم کل مبلغ قرارداد بیرانوند پرداخت شده است. بحث آپشنی هم که مطرح میشود مربوط به یک ماه قبل است و به تازگی فعال شده است. مهمتر از همه اینها این است که طبق ماده ۱۱ مندرج در قرارداد بیرانوند، بازیکن اجازه فسخ قرارداد یکطرفه ندارد. طبق بند ۴ ماده ۱۹ آییننامه نقلوانتقالات نیز از استقلال شکایت میکنیم، چون این باشگاه با بازیکن تحت قرارداد ما مذاکره کرده است. طبق قانون باشگاه برای مذاکره با بازیکن باید باشگاه طرف قرارداد را مطلع کند. این اتفاق هم ناشی از آن است مدیرانی که در رأس این باشگاه حضور دارند هیچ اطلاعی از قانون ندارند.»
با وجود تمام انتقادها، اما پرسپولیس نه از بیرانوند که از باشگاه استقلال شکایت کرده و این نشان میدهد سرخپوشان همچنان خواهان ادامه همکاری با این دروازهبان هستند، به همین دلیل هم بود که علاوه بر اعضای هیئت مدیره، آقایان وحید امیری را هم واسطه خاتمه دادن به اختلافات قرار دادند. امیری که پیشتر نیز طی پستی در شبکههای اجتماعی مدعی شده بود بیرانوند هرگز به هواداران پرسپولیس پشت نخواهد کرد برای پایان دادن به این اختلافات با بیرو به گفتگو نشست. با وجود این به نظر میرسد آنکه باید در این زمینه پا پیش بگذارد درویش است، نه وحید امیری یا حتی خبیری و شهریاری، چراکه مشکل اصلی دروازهبان سابق سرخپوشان با مدیرعاملی است که از پرداخت پاداشهای او سرباز زده است.
