پرویز محمدنژاد در گفتگو با «جوان» افزود: با قرارداد گازی ایران و ترکمنستان، شمال کشور به منبع گازی ترکمنستان وصل و تلفات انرژی کمتر خواهد شد و فشار گاز و الزامات استفاده از این انرژی را به صورت استاندارد خواهیم داشت. ما قرار بود به «هاب انرژی» منطقه تبدیل شویم و ترانزیت گاز از ایران به سمت کشورهای همسایه که بسیار به آن نیاز دارند، صورت بگیرد، به عنوان نمونه ترکیه و عراق نیاز زیادی به گاز دارند و همچنین میتوانیم گاز را به هند و اروپا ترانزیت کنیم که البته بخشی از این پروژهها به دلیل اعمال تحریمها مسکوت ماند.
عضو کمیسیون انرژی مجلس تصریح کرد: در دورهای که در آن به سر میبریم، «انرژی» به عنوان یک قدرت بزرگ محسوب میشود که اگر هر دولتی بتواند از آن استفاده کند، بهترین عایدی را خواهد داشت. دولت و وزارت نفت باید با کمک کمیسیون انرژی و مجلس این اهداف را دنبال کنند تا علاوه بر تأمین نیاز کشور، منابع گازی لازم برای صادرات را هم تأمین کنیم که این امر میتواند ایران را به عنوان یکی از قدرتهای مهم منطقه مطرح کند.
وی در خصوص بهکارگیری گاز وارداتی در بخش نیروگاهی کشور و امکان آزاد شدن ظرفیت صادرات گازوئیل در زمستان اظهار کرد: این مسئله خیلی نمیتواند اتفاق بیفتد، زیرا تراز منفی ما ۳۰۰ میلیون مترمکعب و گازی که وارد کشور میشود ۲۰ میلیون مترمکعب است، لذا نمیتوانیم به ظرفیت مازاد برسیم تا صادرات انجام دهیم. سالهاست به دلیل افت فشار گاز، اولین مراکزی که با قطعی گاز مواجه میشوند، نیروگاههای برق هستند که این امر باعث شده است ما در زمستان هم تراز منفی برق داشته باشیم و به ناچار از سوخت جایگزین مثل مازوت و گازوئیل استفاده میکنیم، استفاده از سوخت مازوت هم مباحث زیستمحیطی و هزینه تمامشده برق را به دنبال دارد، زیرا مازوت و گازوئیل هزینه تولید برق را افزایش میدهد و آسیب جدی برای تولیدکننده خواهد داشت.
محمدینژاد خاطرنشان کرد: اگر بتوانیم نیروگاههای شمال کشور را از گاز وارداتی منتفع کنیم، بخشی از تراز منفی ما حل خواهد شد و اگر بخواهیم به صادرات برسیم، باید بتوانیم حق ترانزیت را بگیریم، اما تأمین گاز صنایع، سود بیشتری نسبت به ترانزیت گاز برای ما خواهد داشت، بنابراین اگر به اندازهای از ترکمنستان گاز بگیریم که صنایع ما هم دچار قطعی گاز نشوند، آورده بیشتری برای ما خواهد داشت.
