هرچند اصلاحطلبان در ابتدای راه، چنان مست لیبرالیسم بیحدومرز بودند که آنارشیسم در دانشگاه را حمایت میکردند و از «نفی کلیه مظاهر خشونت» سخن به میان میآوردند | پنجشنبه ۵ تیر ۱۳۸۲| ۲۶ ربیعالثانی ۱۴۲۴| ۲۶ ژوئن ۲۰۰۳|
هرچند اصلاحطلبان در ابتدای راه، چنان مست لیبرالیسم بیحدومرز بودند که آنارشیسم در دانشگاه را حمایت میکردند و از «نفی کلیه مظاهر خشونت» سخن به میان میآوردند، اما بهتدریج متوجه شدند که ماری که در آستینشان میپرورانند، در حال گزیدن خودشان است. همان لشکر پیادهنظامی که در ۱۸ تیر ۱۳۷۸، ابزار امتیازگیری دوم خردادیها از ارکان نظام بود، ۴ سال بعد و در حوادث خرداد و تیر ۸۲، در مقابل مصوبه وزارت علوم دولت خاتمی سر به شورش نهاد و یک ماه دانشگاهها را بر هم ریخت. نهایتاً عاقلترهای دوم خرداد فهمیدند، که خشونت برخی وقتها هم لازم میشود و مهار ماری که در آستین پرورانده شده، بدون «خشونت قانونی» ممکن نیست.