لزوم تغییر نوع نگاه به تیم امید

واقعیت مهمی که در خصوص تیم فوتبال امید همیشه نادیده گرفته شده این است که نوع نگاه ما به این تیم نگاهی اشتباه و نتیجه‌گرایانه است.
فوتبال ایران به تیم امید نگاهی صرفاً المپیکی دارد، یعنی اینکه این تیم زمانی تشکیل می‌شود که در آستانه رقابت‌های انتخابی المپیک قرار داریم. طبیعی است که در چنین فضایی نه سرمربی تیم معلوم است و نه اعضای کادر فنی و نه بازیکنان! و باز هم طبیعی است که چنین تیمی هیچ گاه نخواهد توانست به نتیجه مطلوب دست پیدا کند. این ثمره نگاه اشتباه فوتبال ایران در دهه‌های گذشته به تیم فوتبال امید است.
نگاهی به تیم‌های این رده سنی در کشور‌های رقیب فوتبال ایران در قاره کهن، اما شرایطی متفاوت را نشان می‌دهد. نگاه کشورهایی، چون ژاپن، کره‌جنوبی و حتی در سال‌های اخیر قطر و عربستان به تیم امید نگاهی کاملاً پایه‌ای و آینده‌نگر است. آن‌ها تیم امیدشان را همزمان با تیم ملی دارند چراکه بازیکنان تیم ملی مستقیماً از تیم امید وارد رده بزرگسالان می‌شوند، آن هم در حالی که در طول سال تمرینات منظم خود را دارند، بازی‌های تدارکاتی مناسب برگزار می‌کنند و حتی در برخی مسابقات نه چندان سطح اول به جای تیم ملی کشورشان حاضر می‌شوند و اینگونه است که همیشه از درصد آمادگی بالایی برخوردارند. به عنوان نمونه می‌توان قطر را مثال زد که با توجه چند ساله به این رده فوتبال توانست با شایستگی عنوان قهرمانی جام ملت‌های آسیا را به دست آورد و در ادامه هم موفقیت‌های زیادی را کسب کرد.
پس با توجه به آنچه به صورت مختصر گفته شد، می‌توان به این نتیجه رسید که برای داشتن یک تیم امید قدرتمند و با برنامه و پیشرو باید نوع نگاه آقایان مسئول فوتبال به این تیم عوض شود. تیم امید فقط تیم المپیک نیست و اصلاً به فرض محال (با توجه به شرایط فعلی تیم امید) که به المپیک هم صعود کردیم، بعد از آن چه اتفاقی رخ خواهد داد؟ همه می‌دانیم بتی که از صعود فوتبال به المپیک ساخته شده مجسمه کم‌اهمیتی است که هدف اصلی تشکیل تیم امید را که همان آینده‌سازی برای تیم ملی است، زیر سایه برده است.
همه می‌دانیم که در حضور رشته‌هایی، چون کشتی، وزنه‌برداری، شنا و دوومیدانی در المپیک فوتبال کمترین توجه‌ها را به خود جلب می‌کند، البته این به آن معنا نیست که غیبت نزدیک پنج دهه‌ای فوتبال ایران در بزرگ‌ترین آوردگاه ورزش جهان توجیه شود، اما واقعیت این است که نباید هدف تشکیل تیم امید تنها در این موضوع خلاصه شود. تیم امید پشتوانه اول تیم ملی است، یعنی بازیکنان آن می‌توانند به صورت مستقیم جایگزین بازیکنان تیم ملی شوند. اصلاً یکی از دلایلی که سرمربی آن با نظر سرمربی تیم ملی انتخاب می‌شود، همین است که این دو بتوانند با هماهنگی هم در واقع دو تیم ملی را داشته باشند، اما در فوتبال ایران چنین چیزی دیده نمی‌شود.
بدیهی است تا زمانی که این نگاه اصلاح نشود، مشکل تیم امید همچنان پابرجاست. تیمی که مقطعی تشکیل می‌شود، نتیجه نمی‌گیرد و فقط تعدادی استعداد ملی در عرصه مربیگری و بازیکنی را می‌سوزاند و تمام.