۱۰ مهرماه ۹۸، مأموران پلیس شهرری هنگام گشتزنی متوجه خودروی پژو ۲۰۶ شدند که با سرعت زیاد در حال عبور بود. از آنجا که به نظر میرسید راننده و دو سرنشین خودرو وضعیت عادی ندارند مأموران خودروی مورد نظر را تعقیب و آن را متوقف کردند. بررسیها نشان داد سه سرنشین خودرو که سه پسر جوان هستند دچار جراحت شدهاند که در اولین گام هر سه به مرکز درمانی منتقل شدند. مهدی یکی از آنها بود که گفت: ما ساعتی قبل کنار رودخانه در حال تفریح بودیم که سه موتورسوار از راه رسیدند. فکر کردیم آنها هم میخواهند بساطشان را پهن و تفریح کنند، اما ناگهان با چاقو و پنجه بوکس به ما حمله کردند. یکی از آنها که محمود نام داشت با چاقو ضربهای به چشم من زد که باعث نابینایی یکی از چشمهایم شد.
در شاخه دیگری از تحقیقات، مأموران پلیس با اطلاعاتی که شاکیان در اختیارشان قرار دادند، موفق شدند سه مرد موتورسوار را شناسایی و بازداشت کنند. آنها در بازجوییها حرفهای شاکیان را انکار کردند و گفتند در جریان حادثه نقشی نداشتند. با کامل شدن بررسیها، پرونده برای بررسی بیشتر به شعبه دوم دادگاه کیفری یک استان تهران فرستاده شد. وقتی قاضی رسمیت جلسه را اعلام کرد سه شاکی در جایگاه حاضر شدند و بار دیگر ماجرا را شرح دادند. مهدی گفت: من بعد از حادثه بینایی یکی از چشمهایم را از دست دادهام. چند عمل جراحی کردهام و زندگیام تباه شده است، به همین خاطر خواستهای جز قصاص محمود ندارم. سپس دو شاکی دیگر هم در جایگاه حاضر شدند و گفتند در جریان حمله مهاجمان دچار جراحت شدهاند و از دادگاه برای آنها درخواست مجازات دارند. سه متهم، اما گفتند روز حادثه در محل حضور نداشتند و نمیدانند چرا شاکیان آنها را به دادگاه معرفی کردهاند. آنها گفتند حاضرند شاهدانی را به دادگاه معرفی کنند که حرفهای آنها را تأیید کنند. بعد از ختم جلسه دادگاه برای شنیدن اظهارات شاهدان تجدید شد. در دومین جلسه شاهدان گفتند وقوع حادثه را ندیدهاند و زمانی که به محل رسیدند حادثه اتفاق افتاده بود. بعد از آن بود که سه متهم یک به یک در جایگاه حاضر شدند. محمود، متهم اصلی، اما اینبار جرمش را قبول کرد، ولی گفت ضربه را به عمد وارد نکرده است. او گفت: ما برای هواخوری کنار رودخانه رفته بودیم که با سه پسر پژوسوار درگیر شدیم. من چاقو کشیدم و ضربهای زدم، اما ضربهام ناخواسته به چشم شاکی خورد. دومین متهم نیز گفت که در درگیری حضور داشته، اما ضربهای به شاکی نزده است. سومین متهم هم راکب موتور بوده و هنگام درگیری از موتور پیاده نشده است. او گفت: وقتی حادثه اتفاق افتاد از دوستانم خواستم درگیر نشوند، اما آنها به اصرارهای من توجه نکردند. دفاعیات متهمان از سوی شاکیان پذیرفته شد و دادگاه بعد از شور از آنجا که امکان قصاص چشم محمود وجود نداشت، وی را به پرداخت نصف دیه کامل انسان و دو سال زندان محکوم کرد. متهم ردیف دوم نیز به پرداخت دیه و یک سال زندان محکوم و متهم ردیف سوم هم از اتهام تبرئه شد. حکم صادر شده بعد از بررسی در شعبه ششم دیوان عالی کشور تأیید شد.
