متأسفانه تیمملی بدون انجام بازیهای تدارکاتی متعدد و فقط با دیدار دوستانه مقابل ترکیه و فرانسه گام به لیگ ملتها گذاشته است. نرسیدن کادرفنی به ترکیب اصلی با توجه به داشتهها در کنار جوانگرایی صورت گرفته باعث شده آنگونه که انتظار داشتیم در هفته اول بازی نکنیم. به نظرم با توجه به شرایط بازی با لهستان میتوانستیم این تیم را شکست دهیم و اگر میتوانستیم دو برد در هفته اول کسب کنیم، شرایطمان در ادامه راحتتر میشد. لیگ ملتها تورنمنتی فرسایشی و فشرده است که یک ماه به طول میانجامد و به نظرم جدول در بازیهای باقیمانده تغییرات زیادی خواهد داشت. نباید تیمها را به صرف نتایج هفته اول ارزیابی کرد، چون خیلی از تیمها با توجه به پیشرو بودن المپیک به بازیکنان جدید و جوان همانند ایران بها دادهاند. همچنین نباید به سادگی از کنار غیبت بازیکنان باتجربهای مانند میلاد عبادیپور، میثم صالحی و علیاصغر مجرد گذشت. از سوی دیگر نباید انتظاری را که از سعید معروف داشتیم از جواد کریمی یا وادی داشته باشیم. فاصله کم بازیها نوعی چالش برای تیمهاست که باعث افزایش نوسان میشود. همانگونه که دیدیم چین موفق به پیروزی مقابل بلغارستان شد و حتی برزیل قدرتمند مقابل کوبا شکست خورد. با توجه به بازیهای پیشرو امیدواریم تیمملی بتواند با پیروزی مقابل تیمهای بالای جدول ردهبندی جهانی شرایطش در رنکینگ جهانی را بهبود ببخشد. با توجه به اهمیت امتیاز هر بازی در لیگ ملتها باید جوانگرایی صورت گرفته روند آرامتری داشته باشد. در چنین شرایطی بهتر است به بازیکنان باتجربهتر در ترکیب ابتدایی اعتماد شود و بازیکنان جوان در جریان بازی جایگزین شوند. البته نباید فراموش کنیم که کادرفنی نزدیکترین فرد به بازیکنان است. باید فکری به حال شروع ضعیف تیمملی در تورنمنتهای مختلف بکنیم، چراکه تزلزل در بازیهای ابتدایی به معضلی در تمامی ردههای سنی تبدیل شده است و خیلی مواقع تلاش مضاعف و پیروزی در بازیهای مهم را به هدر میدهد. با شناختی که تیمها در چهار دیدار هفته نخست از رقبا کسب کردند، قطعاً کیفیت بازیها در هفتههای دوم و سوم بیشتر میشود و بالطبع کسب پیروزی نیز دشوارتر خواهد شد. یکی از نکات مهم دیگری که به توجه مسئولان سازمان لیگ نیاز دارد، برگزاری لیگ برتر با مکانیزمی مشابه لیگهای معتبر اروپا و جهان است.