گزینشی المپیک پاریس در حالی به پایان رسید که تیم ملی وزنهبرداری ایران با ایستادن بر سکوی نخست به کار خود در کرهجنوبی پایان داد، اما برخلاف عنوان به دست آمده در قهرمانی آسیا، عملکرد وزنهبرداران ایران چنگی به دل نزد و انتقادهای بسیاری را به دنبال داشت. پرواضح بود که شاگردان نصیرشلال رقابت سختی را در کرهجنوبی در پیش دارند. قهرمانی آسیا نخستین گزینشی المپیک پاریس بود و همین مسئله حساسیت و اهمیت آن را دوچندان کرده و کیفیت آن را بالا برده بود، به طوری که با وجود انصراف برخی چهرههای شناختهشده در دستههای المپیکی، ۶۹ رکورد جهانی و آسیایی در این دوره از رقابتهای قهرمانی آسیا جابهجا شد و بسیاری از مدعیانی که سال گذشته در مسابقات قهرمانی جهان موفق به کسب مدال شده بودند، پایشان حتی به سکو هم نرسید! با وجود این انتظارات از تیم ملی وزنهبرداری ایران بیش از کسب تنها دو طلا، سه نقره و پنج برنز بود. خصوصاً که یکی از مدالهای برنز کسبشده در این رقابتها نیز توسط بانوان به دست آمد. علاوه بر آن ایران در حالی با کسب ۶۳۵ امتیاز بر سکوی نخست ایستاد که ازبکستان به عنوان تیم دوم و نایبقهرمان این رقابتها موفق به کسب ۶۳۱ امتیاز شده بود، یعنی تیم ملی وزنهبرداری ایران تنها چهار امتیاز بیش از تیم دوم کسب کرده بود و این فاصله بسیار کم بیشک نگرانکننده است.
صد البته که کسب عنوان قهرمانی در نخستین تجربه حضور روی نیمکت تیم ملی بهترین نتیجه برای نصیرشلال بود، اما عملکرد وزنهبرداران در کرهجنوبی آن چیزی نبود که انتظار میرفت و این مسئله را حتی قهرمانی و ایستادن بر سکوی نخست قهرمانی آسیا نیز نمیتواند لاپوشانی کند، هرچند توجیه سرمربی تیم این است که تیم ملی زمان کافی برای آمادهسازی در اختیار نداشت، اما آنچه مسلم است اینکه با این عملکرد نمیتوان خیلی به کسب موفقیت در دیگر گزینشیهای المپیک (جایزه بزرگ کوبا، قهرمانی جهان عربستان، جایزه بزرگ قطر و قهرمانی آسیا تاشکند) در سال جاری امید داشت.
سرمربی تیم ملی با دلخوری از انتقادهای مطرحشده تأکید دارد که نباید قهرمانی وزنهبرداران در رقابتهای قهرمانی آسیا را کمرنگ کرد، اما مسئله کمرنگ کردن موفقیت کسبشده و قهرمانی تیم ملی وزنهبرداری ایران در کرهجنوبی نیست. در واقع بحث عملکرد وزنهبردارانی است که انتظارات از آنها به مراتب بیش از آن چیزی بود که به نمایش گذاشتند و این مسئله است که نگرانیهایی را ایجاد کرده است، به خصوص در وزنهای المپیکی که نتیجه حاصله چنگی به دل نمیزند!
تیم ملی وزنهبرداری ایران با ۱۰ وزنهبردار در حوزه آقایان و پنج وزنهبردار در بخش بانوان راهی قهرمانی آسیا شد، اما پنج وزنهبردار پایشان به سکو نرسید و تنها حسین سلطانی در دسته ۸۱ کیلوگرم بود که با کسب نقره یک ضرب، طلای دو ضرب و طلای مجموع انتظارات را برآورده کرد، اما نگرانکنندهترین مسئله عملکرد ضعیف وزنهبرداران ایران در وزنهای المپیکی بود.
در دسته ۸۹ کیلوگرم که یکی از رقابتیترین وزنهای این مسابقات بود، ایران کیانوش رستمی را داشت؛ یکی از باتجربهترین وزنهبرداران ایران که به عنوان نفر پنجم رنکینگ المپیک، در پنجمین تجربه حضورش در قهرمانی آسیا به دنبال تثبیت جایگاه خود در بین ۱۰نفر اول رنکینگ المپیک بود، اما در عین ناباوری با وجود اعزام، در کرهجنوبی روی تخته نرفت و گفته شد دلیل آن مصدومیت در هواپیما بوده است! مصطفی جوادی، دیگر نماینده ایران در این وزن بود که موفق به کسب برنز دو ضرب و مجموع شد. جوادی بعد از مسابقات قونیه به دلیل مصدومیت افت شدیدی داشت، به طوری که در قهرمانی جهان۲۰۲۲ عملکرد ضعیفی داشت و اوت شد. او همچنین در نخستین گزینشی المپیک هم اوت شده بود و این بار نیز در نهایت به برنز دو ضرب و مجموع دست یافت که نتیجه قابل توجهی برای وزنهبرداری که دنبال کسب سهمیه المپیک است، نخواهد بود!
۱۰۲ کیلوگرم، دیگر وزن المپیکی و مهم در قهرمانی جهان بود که ایران در این وزن پایش به سکو نرسید. آن هم در شرایطی که سهراب مرادی و رضا دهدار را در این وزن داشت. مرادی نیز بیشک مانند رستمی یکی از باتجربههای وزنهبرداری ایران است، اما پس از مصدومیتهایی که داشت، هنوز به رکوردهای بالایی نرسیده و به همین دلیل در گروه B وزنه زد و اتفاقاً در رده نخست هم ایستاد، درست برخلاف رضا دهدار، نایب قهرمان جهان و آسیا که با رکورد ۱۷۲کیلوگرم ششم شد؛ نتیجهای که زنگ خطر جدی برای وزنهبرداری ایران به عنوان مدعی کسب هر سه سهمیه المپیک پاریس است! خصوصاً که در دسته ۱۰۲ کیلوگرم از بین ۹ وزنهبرداری که در جدول بودند، فارس الباخ از قطر قهرمان جهان و المپیک، لزمون پریدیس وزنهبردار کلمبیاییالاصل بحرین که قهرمان جهان است، وزنکشی کردند، اما وزنه نزدند، اما حتی این مسئله هم باعث نشد دهدار پایش به سکو برسد!
در فوقسنگین ۱۰۹+ البته دست ایران چندان خالی نبود، به طوری که علیرضا یوسفی به نقره دوضرب و آیت شریفی به نقره یکضرب دست یافتند، اما در مجموع، مدالی دست ایران را در این وزن مهم و حساس نگرفت، البته کسب گردنآویز نقره توسط علیرضا یوسفی البته نتیجه قابل توجهی بود چراکه او هنوز در رده جوانان است، زیرا این نخستین بار بود که او در بزرگسالان آسیا وزنه میزد و کسب نقره در اولین تجربه بزرگسالان بیشک نتیجه خوب و ایدهآلی است، خصوصاً که در این رقابتها حریفان عنوانداری هم برای رسیدن به سکو داشت. شریفی نیز نخستین حضورش در قهرمانی آسیا را تجربه میکرد و با وجود آنکه رقیبان زیادی، چون شان گور میناسیان وزنهبردار ارمنستانیالاصل بحرین نایب قهرمان جهان و المپیک، من اسعد از سوریه نایب قهرمان المپیک، اکبر ژورائف قهرمان جهان و المپیک و رستم جانگبایف از ازبکستان را برای رسیدن به سکو داشت، موفق به کسب گردنآویز نقره شد تا سرمربی تیم ملی به بازپسگیری عنوان ایران در فوقسنگین آسیا و جهان در آینده امیدوار شود.
مهدی کریمی دیگر وزنهبردار ایران بود که نخستین حضورش در قهرمانی آسیا را تجربه میکرد. او که پیشتر در بازیهای کشورهای اسلامی سوم و در قهرمانی جهان ۲۰۲۲ هم چهارم شد و تکمدال نقره یکضرب را گرفته بود، در سومین حضورش در یک رویداد بینالمللی موفق شد بر سکوی سوم ایستاده و به گردنآویز برنز برسد؛ مدالی که البته میتوانست خوشرنگتر باشد.
جدا از نتیجه کلی که کسب عنوان قهرمانی در رقابتهای قهرمانی آسیا بود، عملکرد وزنهبرداران ایران در کرهجنوبی نشان داد تیم ملی وزنهبرداری ایران برای بازگشت به روزهای اوج خود کار زیادی دارد، هر چند سرمربی تیم ملی نیز تأکید کرده بود زمان زیادی برای آمادهسازی نداشتند، اما تکرار این داستان در دیگر رویدادهای پیش رو میتواند کار ایران را در کسب هر سه سهمیه المپیک پاریس سخت کند و به همین دلیل هم بیشک آقایان باید صرفنظر از نتیجه حاصله، به بررسی نقاط ضعف تیم ملی بپردازند و درصدد حد و فصل آن برآیند.
بانوان ایران هم در این رقابتها موفق به کسب دو برنز (دوضرب و مجموع) توسط فاطمه کشاورز شدند، اما نتیجه کسبشده توسط بانوان هم میتوانست بهتر از کسب دو برنز باشد، اما از بین پنج بانوی اعزام شده به این رقابتها تنها کشاورز بود که پایش به سکو رسید، آن هم در حالی که الهام حسینی یکی از شانسهای کسب مدال ایران بود که نتوانست مدالی در این رقابتها کسب کند.
