مهرماه 1399 کارکنان یکی از بیمارستانهای شرق تهران مرگ مشکوک مرد جوانی را به پلیس خبر دادند. بررسیها نشان داد داود20 ساله با ضربه چاقو از ناحیه گردن مجروح و بعد از انتقال به بیمارستان فوت شده است. در شاخه دیگری از بررسیها معلوم شد عامل حادثه پسری 18 ساله به نام رحیم است که بازداشت شد.
متهم در جریان بازجوییها به قتل اعتراف کرد و در شرح ماجرا گفت: روز حادثه من و دوستم در حال عبور از خیابان بودیم که داود مقابلمان قرار گرفت. او سر صحبت را باز کرد و میخواست دستبند دوستم را به زور بگیرد. سر این موضوع با هم درگیر شدیم که ناگهان داود قمه کشید و سه ضربه به سرم زد که سروصورتم غرق خون شد. در همان حال چاقو کشیدم و با انتهای چاقو ضربهای به داود زدم که هنگام زدن ضربه ناخواسته ضربهای هم به گردن او برخورد کرد. سپس همراه دوستم فرار کردیم که من چند متر جلوتر بیهوش شدم و روی زمین افتادم و زمانی که چشم باز کردم خودم را روی تخت بیمارستان دیدم. آنجا بود که متوجه شدم داود در جریان حادثه فوت شده است.
با کامل شدن تحقیقات، بازپرس پسر جوان را به اتهام قتل عمد مجرم شناخت و کیفرخواست علیه وی صادر و پرونده برای بررسی به شعبه دوم دادگاه کیفری یک استان تهران ارجاع شد. در حالی که اولیای دم برای او درخواست قصاص کرده بودند، متهم در جایگاه قرار گرفت و گفت داود قصد زورگیری داشت و ما هم در مقابلش مقاومت کردیم. او با قمه به من حمله و مرا زخمی کرد، اگر دفاع نمیکردم، خودم کشته میشدم.
دفاعیات متهم از سوی هیئت قضایی پذیرفته شد و متهم با تبرئه از قتل عمد به پرداخت دیه محکوم شد. رأی صادر شده اما با اعتراض اولیای دم در دیوان عالی کشور بررسی شد. اعتراض اولیای دم از سوی قضات رسیدگیکننده پذیرفته و پرونده بعد از نقض رأی صادر شده به شعبه همعرض ارجاع شد.
ابتدای جلسه اولیای دم بار دیگر برای متهم درخواست قصاص کردند. در ادامه رحیم به درخواست قاضی در جایگاه قرار گرفت و گفت: من با مقتول دشمنی نداشتم. روز حادثه با دوستم در حال حرف زدن بودیم که به ما نزدیک شد و میخواست زورگیری کند. بعد هم قمه کشید و به من حمله کرد، حتی سه ضربه به من زد که بیهوش شدم. در همان حالت بود که من هم با چاقو او را تهدید کردم تا از خودم دفاع کرده باشم که ناخواسته ضربهای به گردنش خورد. متهم گفت: من قصد قتل نداشتم و زمانی که در بیمارستان بههوش آمدم، فهمیدم که داود فوت شده است. دفاعیات متهم اینبار از سوی هیئت قضایی پذیرفته نشد و او به قصاص محکوم شد.
