هفتههای پایانی لیگ همیشه پرحاشیه بوده است، مگر اینکه تکلیف قهرمان و تیمهای سقوطکننده از قبل مشخص شده باشد. این اتفاقی است که در تمام لیگهای فوتبال دنیا رخ میدهد. رقابت سنگین و نفسگیر بین چند تیم در هفتههای پایانی همیشه با حاشیه روبهرو است. به هر حال یکی مدعی است که حقش خورده شده و دیگری سروصدا راه میاندازد که چرا به وضعیتش توجه نشده است، اما در این میان مدیریت فوتبال نقش غیرقابل انکاری را ایفا میکند.
با نگاهی گذرا به خبرهای فوتبال جهان میتوان به وضوح دید که این حاشیهها در بالاترین سطح فوتبال دنیا هم وجود دارد. مثلاً در اسپانیا رئال و بارسا همواره مدعی هستند که حقشان در مقابل دیگری خورده شده یا در فوتبال ایتالیا چالش بین یووه و تیمهای شهر میلان همیشگی است، در انگلستان اوضاع حتی پیچیدهتر هم است چراکه رقابت سخت تیمهای بالای جدول همیشه با جار و جنجال همراه است، با این حال در هیچ کدام از این مسابقات کار به جاهای باریک نمیرسد. مثلاً شما هیچ گاه ندیده یا نشنیدهاید که رئال علیه بارسا یا برعکس بارسا علیه رئال بیانیه صادر کند یا حتی یکدیگر را متهم به تبانی کنند، در ایتالیا همینطور، در انگلستان هم همین گونه.
حالا در فوتبال ایران، فوتبالی که دو دهه از حرفهای شدن آن (حتی به اسم) میگذرد؛ فوتبالی که همچنان رفتارهای آماتوری در آن موج میزند، اینجا حاشیه و حاشیهسازی حرف اول را میزند. در سطح اول فوتبال دنیا تنش بالا میگیرد، حاشیه هم درست میشود، اما چون مدیریت بالادستی کارش را درست انجام میدهد و درست تصمیمگیری و برنامهریزی میکند، مشکلی پیش نمیآید و در نهایت هم کار به بهترین شکل ممکن تمام میشود. اینجا در فوتبال ایران، اما چنین چیزی وجود ندارد. از همان روز اول شروع مسابقات لیگ تنش و حاشیه به اوج خود میرسد و سازمان لیگ و فدراسیون فوتبال فقط نظارهگر هستند.
باشگاهها به هم میپرند. یکدیگر را متهم میکنند و اصلاً مدیریتی در خود تعریف میکنند، برای بیانیهنویسی علیه یکدیگر، در این میان برنامهریزان و تصمیمگیرندگان فوتبال در فدراسیون و سازمان لیگ هم دل به دل آنها میدهند و بیانیه صادر میکنند تا نکند از قافله عقب بمانند. در چنین شرایطی طبیعی است که اوضاع به هم بریزد و همه مدعی شوند حقشان خورده شده است.
حالا سؤال این است که نقش فدراسیون فوتبال و سازمان لیگ در آرام کردن این اوضاع آشفته چیست؟ به طور حتم بسیاری از این معضلات و مشکلات به نوع برنامهریزی آنها برمیگردد، اما جالب این است که آنها هیچگاه نمیخواهند بپذیرند مشکل اصلی خودشان هستند و همین مسئله هم باعث میشود هر فصل مشکلات و معضلات نسبت به فصل قبل بیشتر شود. اصلاً انگار متولیان فوتبال این حواشی را میپسندند! لیگ برتر به هفته پایانی خود رسیده است با انبوهی از مشکلات، اعتراضها و حاشیهها، اما نه سازمان لیگ و نه فدراسیون فوتبال هیچکدام پاسخگو نیستند تا باور کنیم هیچ عزمی برای کم شدن حاشیههای فوتبال وجود ندارد و فصل بعد هم اوضاع هین گونه خواهد بود.
