درخشش تیم هاکی روی یخ تنها یکی از افتخاراتی است که بانوان برای ورزش کشورمان به ارمغان آوردند. پیش از آنها هم تیمهای ملی دیگر از جمله فوتسال و کبدی قلههای افتخار آسیایی و جهانی را فتح کردند، اما دریغ از توجه مسئولان ورزش! نگاه ویژه پیشکش، حتی پاداشهای ناچیز را نیز با چند سال تأخیر پرداخت میکنند و اصلاً هم به روی مبارکشان نمیآورند.
تیمملی هاکی روی یخ زنان در مسابقات قهرمانی آسیا نایبقهرمانی قاره کهن را به دست آورد و شایستگیهای این تیم دوباره به همه ثابت شد، اما باید تأکید کنیم تیم دوم قاره بدون حمایت مالی از سوی وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک راهی تایلند شد و اعضای تیم پول بلیت رفتوبرگشت را نیز از جیب پرداخت کردند!
هاکیبازان کشورمان خوششانس بودند که هزینه اسکان برعهده فدراسیون جهانی بود و لااقل از این بابت مشکلی نداشتند.
همانطور که سرمربی تیم تأکید کرده هاکیبازان ملیپوش دیگر باید چکار کنند تا مسئولان ارشد ورزش آنها را ببینند و ذرهای از هزینهها و پاداشهای میلیاردی در نظر گرفته شده برای فوتبال را خرج تکرار درخشش در رشته هاکی کنند. فرزاد هوشیدری، سرمربی تیمملی هاکی روی یخ در گفتگو با خبرگزاری دانشجو گلایه شاگردانش از بیتوجهیها را بیان کرد: «تمرینات ما از حریفانمان هم بیشتر بود. آنها اغلب مربی و حتی پزشک خارجی داشتند. تیم ما بازیکنمحور نیست و با دیسیپلینی که داریم همیشه چند بازیکن رزرو آماده در اختیار داریم. انتظارات از تیم دختران هاکی روی یخ بالاست و امیدواریم همیشه باعث سربلندی مردم کشورمان شویم. سالها آرزوی داشتن پیست یخ را داشتیم که خوشبختانه در سالهای اخیر زیرساختهای لازم فراهم شده است. ضمن اینکه انجمن هاکی نیز هرگز دست از تلاش نکشیده است. نمیگویم تیمهای حریف ضعیف بودند، بلکه خانمهای ایران فوقالعاده ظاهر شدند. هزینه اعزام را خودمان دادیم، دیگر چکار باید بکنیم که مسئولان به داد بچههای هاکی برسند؟! من که داوطلبانه در تیمملی کار میکنم و انجمن هم بودجهای ندارد. متأسفانه رئیس فدراسیون برای جور کردن پول بلیت به هر دری زد، اما موفق نشد. از طرفی تجهیزات هاکی گران است و خانوادهها آنها را برای ملیپوشان تهیه میکنند. با این شرایط چطور میتوان انتظار داشت که ملیپوشان سرخورده و ناامید نشوند.»
پس از نایبقهرمانی تیم هاکی بانوان؛ رئیس مجلس شورای اسلامی، رئیس فراکسیون زنان و خانواده مجلس شورای اسلامی و وزیر ورزش هر کدام طی پیامهای جداگانه این موفقیت را تبریک گفتند. اگرچه ورزشکاران کشورمان به نگاه حداقلی مسئولان نیز قانع هستند و از پیامهای تبریک آنها خوشحال میشوند، ولی ای کاش همین مسئولان فکری به حال این همه بیتوجهی و تزریق ناامیدی به تیمهای ورزشی بانوان کنند. عجیب اینجاست که حمید سجادی دستور داده در مراسمی از افتخارآفرینان این تیم تجلیل شود! این دستور در شرایطی صادر شده که هنوز پاداش بسیاری از تیمهای ورزشی پرداخت نشده و مدالآوران برای رسیدن به حق و حقوق خود راهی جز مصاحبه با رسانهها ندارند.
تیم فوتسال بانوان اردیبهشت ۹۷ مقتدرانه فاتح جامملتهای آسیا شد و آقایان به جای اینکه این تیم را روی سرشان بگذارند، اوج بیمحلی را نثار قهرمانان آسیا کردند. پاداش ۲۲ میلیونی تعیین شده پس از سه سال تأخیر و با کسر مالیات (۱۹ میلیون و ۸۰۰ هزار تومان)، فروردین ۱۴۰۰ به دست اعضای تیم قهرمان آسیا رسید. درحالیکه در مدت مشابه میلیاردها تومان خرج تیم فوتبال مردان، آن هم بدون داشتن موفقیت شده است. این تنها یکی از موارد بیاحترامی به ورزشکاران زن و کمارزش دانستن تلاشهای آنهاست. هر طرف را نگاه کنید ورزشکاران حرفهای زیادی را میبینید که دلشان از تبعیض و سوءمدیریتها پر است. منتها بهرغم درددل با رسانهها باز هم صدایشان به جایی نمیرسد و در حقیقت گوش شنوایی برای شنیدن انتظارات بحق آنها وجود ندارد.
وقتی دبیرکل کمیته ملی المپیک در پاسخ به این سؤال که چرا همه اعضای کاروان با دیدگاه کیفی به بازیهای هانگژو اعزام میشوند به غیر از تیم فوتبال امید، تیمی که مدتهاست وجود خارجی ندارد و در بلاتکلیفی محض به سر میبرد از اهمیت فوتبال در سطح جامعه و حمایت کمیته از این رشته میگوید باید حساب کار دستمان بیاید که تا تفکر کلان ورزش تغییر نکند، آش همین آش است و کاسه همین کاسه. با اینکه فدراسیون فوتبال و تعللش برای انتخاب سرمربی تیم امید کل کاروان ایران را بلاتکلیف نگه داشته، اما کمیته ملی المپیک به جای آنکه هزینه بلیت تیم هاکی را تقبل کند کماکان اولویتش حمایت از فوتبال است! این در شرایطی است که تیم هاکی بانوان نایبقهرمان آسیا شده و تیم فوتبال امید سالهاست در حسرت یک موفقیت نصفهونیمه مانده است. شعار حمایت از ورزش بانوان وقتی باورپذیر میشود که مسئولان ارشد چشمهایشان را بشویند و نگاه حمایتی از بانوان داشته باشند، والا با چند پیام تبریک و وعده وعید اوضاع هیچ تغییری نخواهد کرد.
