محمدجواد محمدزاده در کانال تلگرامی خود نوشت: صفحه مجازی بعضی از هموطنان را میبینم که در کمال تعجب، پرچم کشوری یا کشورهای دیگر را بر سردر آن، شما بخوانید پروفایل، آویختهاند. این وطنگریزی با هر انگیزهای که باشد، ناپسند و ناامیدکننده است. در اینباره توجه به این صفحه از تاریخ ایران را مناسب دانستم:
در تاریخ مطبوعات استان قزوین مطالعه میکردم، به مشخصات نشریهای به نام «غیاث» رسیدم که صاحبامتیاز و مدیر آن شخصی به نام عباس غیاثوند فرزند امیرمجد غیاثنظام بوده که در دهه۱۳۳۰ در این منطقه منتشر میشده است. مرور واقعهای که برای این خانواده لُرتبار استان قزوین رخ داده و بازگویی شمهای از میهندوستی مادر این خانواده درسآموز است. در شرح احوال امیرمجد غیاثنظام در کتاب «مینودر» چنین آمده است:
«غیاثنظام، علاوه بر ریاست ایل غیاثوند، تأمین امنیت جاده قزوین تا منجیل را نیز عهدهدار بود. در ۱۳۲۸ق که مجاهدین به فرمان سپهدار اعظم تنکابنی به قزوین حمله کردند، در بین راه قزوین به منجیل، ناصرخان پسر غیاثنظام را کشتند. پس از گشوده شدن قزوین هم خود حاج غیاثنظام را مقتول نمودند. در این وقت، قونسول روس در قزوین یک بیرق روس را نزد همسر غیاثنظام فرستاد و پیام کرد که بیرق را در سردر منزل خود نصب کنید، تمام خانواده و فامیل شما در تأمین ما خواهید بود. بانوی نامبرده بیرق را پس فرستاد و از پذیرفتن تأمین قونسول روس سر باز زد. چون مجاهدین این علوّ همت را از آن بانو مشاهده کردند، در مقام عذرخواهی برآمده و از کردار و رفتار خود اظهار پشیمانی کردند و به جبران این سوءتفاهم جنازه غیاثنظام را با تجلیل فراوان به خاک سپردند و سپس به بانوی مذکور و فرزندان وی کمال محبت و حسن رفتار را بجا آوردند.» (تاریخ مطبوعات قزوین، محمدرضا حمیدی، قزوین، ۱۳۸۹، ص۱۷۷)
