تنها کرسی آسیایی ایران به دلیل عدم حضور محمد درخشان در کنگره اتحادیه جودو که همزمان با انتخابات سمتهای مختلف بود از دست رفت. کنگرهای که با حضور ماریوس ویزر، رئیس فدراسیون جهانی در کویت برگزار شد و ضمن ابقای عبید العنزی ریاست اتحادیه جودوی آسیا، ایران نیز بعد از ۲۰ سال جایگاه خود را در آسیا از دست داد! مسئلهای که برای میراسماعیلی اهمیت چندانی ندارد: «نگران کرسی آسیا نیستیم.»
او ترجیح میدهد همچنان با کلمات بازی کند و اوضاع را آرام نشان دهد: «در حاشیه سفر به کویت، جلسهای دو ساعته و از پیشتعیین شده با رئیس فدراسیون جهانی و اتحادیه آسیا داشتیم که بسیار مفید بود و تعامل خوبی با فدراسیون جهانی برقرار شد. باید به اطلاع مردم عزیز ایران برسانم که ۲۰ شهریورماه پایان قطعی دوران محرومیت جودوی ایران است و یک روز هم ادامه نخواهد داشت. انشاءالله به زودی حضوری مستمر در برنامه فدراسیون جهانی جودو خواهیم داشت.» تاریخی که رئیس فدراسیون جودوی ایران با شعف به آن اشاره میکند در واقع آخرین روز محرومیت چهار سالهای است که به جودوی ایران تحمیل شد و آقایان بهرغم وعدههای بسیار نتوانستند اندکی هم که شده از آن بکاهند! محرومیت چهار ساله جودوی ایران فرصت خوبی بود تا فدراسیون به تقویت جودوکاران بپردازد تا ایران در پایان این دوران سخت، بازگشتی شکوهمند داشته باشد، اما اقدام قابل توجهی صورت نگرفت که اگر گرفته بود رئیس فدراسیون از دریافت وایلدکارت برای جودوی ایران شادمان نمیشد: «صحبتهای خوبی با ویزر داشتیم که خیلی از آنها محرمانه بود، اما او از ایران حمایت خواهد کرد تا خیلی زود بتوانیم به کوران مسابقات برگردیم. ضمن اینکه در خصوص دو وایلدکارت المپیک پاریس که وعده آن حدود شش ماه قبل داده شده بود بار دیگر تأکید کرد.» جای سؤال دارد که میراسماعیلی از چه چیز این ماجرای تلخ تا این اندازه رضایت دارد!
