«عید رمضان آمد و ماه رمضان رفت» با به پایان رسیدن ماه میهمانی خدا، روزهداران مستغرق در عیدی الهی، نماز عید فطر را در سراسر کشور به شکل باشکوهی به پا داشتند و شکرگزار خداوند بودند که سالی دیگر توفیق یافتند در آتش سوزان ماه رمضان گناهان خود را بزدایند.
هر چند به نظر میرسد اینکه کسی در جمهوری اسلامی ایران که حفظ شعائر اسلامی و ارزشهای دینی بخشی از قانون اساسی آن است، به دنبال انجام عبادات باشد، کار خاصی انجام نداده و این گنج را به راحتی به دست آوردهاست، ولی در همین شرایط نیز شاهد بودیم که عدهای بی تفاوت به این ماه عزیز، آشکار و نهان به دنبال روزه خواری در کوچه و خیابان بودند؛ اتفاقی که البته موضوع تازهای نیست و حتی در جامعه زمان حضرت امیرالمؤمنین (ع) هم مواردی از روزه خواری نقل شده که تعزیرات شرعی خود را نیز به همراه داشتهاست. با وجود همه این موارد، همین موضوع که عدهای نهتنها توفیق استفاده از فیوضات این ماه را در جامعه اسلامی ایران پیدا نمیکنند و حتی در مواردی به دنبال این هستند که به شکل آشکار مخالفت خود را با ظواهر این ماه که دوری از خوردن، آشامیدن و استعمال دخانیات است، اعلام کنند، میتواند جای تأمل مهمی مخصوصاً برای روزه دارانی باشد که این توفیق را داشتهاند.
در جامعهای که دهه هاست الزامات و فلسفه عبادات دینی به شکل آشکار و نهان در مدرسه، رادیو، تلویزیون، اداره و بسیاری دیگر از محلهای عمومی آموزش دادهشده و بیان شدهاست، احتمالاً خیلی قابلپذیرش نیست که فردی ادعا کند با این مسائل آشنا نبوده یا از سرناآگاهی به رفتارهای خلاف شرع اقدام کردهاست. واقعیت این است که تقید یا عدم تقید به ظواهر دین نیز برای برخی تبدیل به موضوعی سیاسی شده که تلاش میکنند از طریق آن نظر خود را نسبت به نظام جمهوری اسلامی ایران عنوان کنند، هر چند که عبادات اسلامی نه توسط جمهوری اسلامی ایران ابداع شده و نه حتی مورد تغییر قرار گرفته ولی مخصوصاً در سالهای اخیر رسانههای ضدانقلاب تلاش زیادی کردهاند دین اسلام را که بیش از ۱۴۰۰ سال است در بطن ایران قرار دارد، به عنوان نماینده نظام سیاسی این کشور معرفی کنند و در کنار ناکارآمد نشان دادن نظام به نحوی دین رسمی کشور را که اکثر قوانین از آن گرفته شده نابود کنند. حال در این شرایط ناتوانی سیاسی برخی از مسئولان بهانه خوبی دست دشمنان نظام دادهاند تا به بهانه آن نظام و اسلام را با هم مورد حمله قرار دهند و اشتباه فلان فرد مسئول را که البته در دیگر کشورهای غیراسلامی نیز نمونههای بسیاری دارد، نشاندهنده ضعف اسلام و نظام اسلامی جلوه دهند. در چنین شرایطی به نظر میرسد کاملاً قابلپذیرش باشد که بگوییم هر جرم و گناه مسئول و فرد مقید به اسلام در نظام اسلامی از جرم و گناه مسئول یا مسلمانی عادی در یک نظام غیراسلامی، سنگینتر از همین موارد در دیگر نظام هاست.
واقعیت این است که وقتی رفتار هر کدام از ما میتواند آینه تمام نمایی از واقعیت اسلام جلوه دادهشود، پس لازم است در هر کدام از قدمهای خود بار دیگر تأمل کنیم. امامخمینی (ره) با تأکید بر همین مسئولیت اجتماعی همگانی با اشاره به حدیث نبوی کلُّکمْ راعٍ وَ کلُّکمْ مَسْئُولْ فرمودهبودند: «ما در همه امور، در همه کارهایی که انجام میدهیم، در اموری که در افکار ما میگذرد، در محضر حق تعالی هستیم..؛ و ما همه در هر امری که در دست ماست و در هر مسئولیتی که در این کشور به عهده داریم، مسئولیت بزرگی پیش خدای تبارک و تعالی داریم.» طبیعتاً هر چقدر فرد در نظام اسلامی ایران جایگاه بالاتری داشتهباشد، از درجه مسئولیت بیشتری هم برخوردار است، ولی این به معنای آن نیست که نداشتن جایگاه دولتی یا عمومی بی مسئولیتی افراد را در پی خواهد داشت، بلکه براساس حساسیتی که عرض شد هر کدام از ما به صرف اینکه نشان اسلام برخود داریم، از مسئولیتی اجتماعی در این جامعه برخوردار هستیم و اگر به گفته شهید حاج قاسم سلیمانی استناد کنیم که «جمهوری اسلامی حرم است و این حرم اگر ماند، دیگر حرمها میمانند و اگر دشمن، این حرم را از بین برد، حرمی باقی نمیماند، نه حرم ابراهیمی و نه حرم محمدی (ص)» پس لازم است نهتنها برای حفظ اسلام در این تکه از زمین خداوند، بلکه برای حفاظت دین الهی در سراسر این کره خاکی مسئولیت سنگین تری را بر شانههای خود احساس کنیم.
اینکه خداوند به ما توفیق داده بار دیگر ماه رمضانش را درک و از برکات آن استفاده کنیم، مطمئناً خیر کثیری است که از عهده شکر آن را برنخواهیم آمد، ولی در شرایط فعلی ایرانی اسلامی که از هر طرف تحت حمله نظام سلطه است و از طرف دیگر وضعیت فعلی جامعه جهانی که هر روز بیش از قبل نمادهای ضدیت با خداوند از گوشه و کنارش نمایان میشود، همین خیر کثیر مسئولیتی را برای ما در پی دارد تا بیشتر از قبل نسبت به کسانی که از چشیدن آب این چشمه محروم شدهاند، حساس باشیم، هر چند هیچ کدام از ما معصوم نیستم و طبیعتاً انسان خاکی همواره در خسران قرار دارد، ولی خداوند این مسئولیت را بر تک تک ابنای بشر قرار داده که به مسئولیت خود به عنوان خلیفه او در زمین عمل کنند.
از یک لبخند به مردم در جامعه برای کسب رضایت خداوند تا جهاد با کفار و منافقین در راه خداوند هر کدام قدمهای کوچک و بزرگی است که بر اساس مسئولیت دینی در اجتماع برعهده ماست و چه خوب است اکنون که ماه میهمانی خداوند را با موفقیت به پایان رساندهایم، به عنوان عیدی از درگاه حضرت حق بخواهیم تا کمکمان کند ماه رمضان آینده بهتر بتوانیم به مسئولیتهای خود برای حفظ و گسترش اسلام در ایران و جهان عمل کنیم.
