در محلی که حیوان هم تحمل زندگی و زنده ماندن ندارد، چگونه کانون خانواده میخواهد شکل بگیرد؟ تصویر آگهی اجاره دخمهای شش متری که در فضای مجازی منتشر شده، نمایی بزرگتر از تصویر محل زندگی همان مردی گورخواب است که چندی قبل انتشار آن، فضای جامعه را تکان دادهبود، با این تفاوت که مرد گورخواب در گوری بینام و نشان و بدون سپردن ودیعهای به میت، شب را به صبح میرساند. راستی چرا کسی از مرد گورخواب سراغی نگرفت که بعد از رانده شدن از گور، به گوری دیگر یا به جایی بهتر کوچ کردهباشد یا در گوری سرد به زندگی خود خاتمه دادهباشد. هر چه باشد، گورخواب هم عضوی از خانواده بنی آدم است که سعدی علیهالرحمه گفته است / بنی آدم اعضای یکدیگرند/که در آفرینش ز یک گوهرند/چو عضوی به درد آورد روزگار/ دگر عضوها را نماند قرار
ماندهایم که روزگار چگونه میخواهد ما را به درد آورد و قرارمان را آنگونه بیقرار کند که سخن سعدی علیهالرحمه بر زمین نماند که نگذاریم خانوادهای برای زنده ماندن به دخمهای تاریک و نمور بخزند. قبله این خانه کجاست؟ آیا میشود از اینجا راهی به خدا جست، فرزندی را به دنیایی که جایی برای والدینش نیست به دنیا آورد؟ آسمان را، آفتاب را، حیاط و باغچه را به او نشان داد؟
سخن مرجع عالیقدر شنیده نمیشود
همین چند روز قبل بود که نقد آیتالله سبحانی مرجع عالیقدر شیعه را در باب آپارتماننشینی و خطری که برای اسلامیت نظام دارد، منتشر کردیم. آیتالله معتقد است «امکان تربیت دینی در آپارتمان وجود ندارد و از نظر اخلاقی ساخت آپارتمان صحیح نیست، چراکه زندگی آپارتمانی امکان ارتباطات همسایگان را فراهم نمیکند. بچهها در این محیط محبوس شدهاند.»
آیتالله سبحانی از دولت خواستهاند برای مردم خانههای ویلایی ٢۰٠، ۳٠٠ متری بسازد، چراکه حفظ اسلامیت نظام با این انبوهسازیها نمیشود. از نگاه این مرجع تقلید، تربیت دینی جایی است که بچهها بتوانند جمع شوند و صحبت کنند. انبوهسازیها در حقیقت افراد را از یکدیگر جدا کرده و هر کدام فرهنگ خود را دارد و نمیتوان روی اینها اثر گذاشت. از اینرو خانهها باید به صورت ویلایی باشد، لازم هم نیست خیلی بزرگ باشد. سابقاً در قم همه خانهها ویلایی بود و اخیراً انبوهسازی شده و مشکلاتی به وجود آوردهاست.
از دست رفتن وجهه قانون
آنچه در نشر آگهی مورد نظر مدنظر است، اسفبارتر از آن چیزی است که مدنظر آیتالله سبحانی است، چراکه آپارتمان شرف دارد به دخمهای که جای زندگی هم نیست. با این حال تهیه محلی برای حیات مردم تکلیفی است که به دوش دولت است و تهیه مسکن بخشی از وعدههای دولت است که بر زمین ماندهاست.
اینکه دولت همه چیز را به حال خود رها کرده که هر کس هر چه را بخواهد به هر قیمت که بخواهد به ملت قالب کند، بیش از هر چیز وجهه دولت را لگدمال میکند که نه توان عمل به وعدههای خود را دارد و نه توان مهار آنچه در جریان است. دادستان هم نباید اجازه دهد هر آگهی در سایتهایی مثل دیوار و شیپور منتشر شود.
کسی که آگهی را منتشر کرده بخواند، تشر بزند که خودت حاضری در این بیغوله زندگی کنی که میخواهی آن را به همنوعت اجاره دهی؟ وقتی نشر یک آگهی میتواند وجهه اخلاق جامعه را چنین خوار کند، قانون هم نزد مردم خوار میشود و خوار میماند.
