کیفیت فوتبال ایران و سطح لیگ برتر برای همه مشخص است و معلوم نیست چرا و با چه توجیهی تیمهای دولتی و صنعتی میلیاردی خرج میکنند. اتفاقاً بهرغم بدهیهای سنگین مالی و عواقب آنها برای اعتبار ورزش ایران، مسئولان هیچ مخالفتی با ارقام نجومی ندارند و کسی جلوی عقد قراردادهای سنگین ارزی و ریالی را نمیگیرد.
سرخابیها همیشه بدهکارند، این واقعیت تلخ را همه میدانند و پروندههای شکایت از این دو تیم بارها در فیفا و دادگاه عالی ورزش (CAS) سر زبانها افتاده است. در روزهایی که نوسانات ارزی اقتصاد کشور را تحت تأثیر قرار داده، شاکیان خارجی و داخلی این دو تیم برای رسیدن به طلبهایشان تلاش بیشتری میکنند. در این بین شرایط پرسپولیس بهتر از تیم رقیب است، چراکه قرمزها فعلاً تنها با پرونده بوژیدار رادوشوویچ دستوپنجه نرم میکنند و اگر قسطهای او را سر موعد بپردازند خطر از بیخ گوششان میگذرد.
دروازهبان کروات بهمنماه سال گذشته قراردادش را با پرسپولیس فسخ کرد و از همان زمان برای گرفتن مطالباتش دست به دامن فیفا شد. درخواست او دریافت ۹۵۰ هزار یورو بود، اما در رأی نهایی فیفا باشگاه به پرداخت ۸۵۰ هزار یورو محکوم شد. با توافقات صورت گرفته، پرسپولیس باید طی چهار قسط تا تیرماه تمام مطالبات رادوشوویچ را بپردازد. گفته میشود ۲۵ دیماه سررسید قسط اول است و در صورت عدم پرداخت، ۲۰۰ هزار دلار دیگر به عنوان جریمه به بدهیهای پرسپولیس اضافه خواهد شد. ضمن اینکه احتمالاً پنجره نقل و انتقالات زمستانی قرمزها نیز بسته شود. البته لوکادیا، بازیکن هلندی که به تازگی قراردادش را فسخ کرده هنوز برای گرفتن مطالباتش اقدام نکرده است.
پرسپولیس علاوه بر رادوشوویچ، یک طلبکار ایرانی پیگیر هم دارد. محمد رویانیان، مدیرعامل سابق این باشگاه مدعی است در زمان مدیریتش خانهاش را فروخته و خرج تیم کرده است. رویانیان، ۲ میلیارد از قرمزها طلب دارد و گویا علیه باشگاه حکم قضایی نیز گرفته است. او در گفتگو با تسنیم به افزایش قیمت خرید و اجاره مسکن اشاره کرده است: «حکم قضایی دارم، ولی یک سال است اقدامی نکردهام. البته با جرائمش بیشتر از این مقدار است و طلب من حدود ۴ میلیارد میشود. تا الان اقدامی نکردهام، ولی با مسئولان باشگاه صحبت کردم و گفتم فکری کنند. وقتی مدیری خانه و زندگیاش را میفروشد و خرج باشگاه میکند باید حقش پرداخت شود. ما هم آن زمان سرمایه زندگیمان را فروختیم. یک وام برای باشگاه گرفتم و از ما سند میخواستند. به خاطر اینکه عجله داشتیم، مجبور شدم سند خانهام را بگذارم. الان هم شش، هفت سال است خانهام را از دست دادهام و مستأجرم. با توجه به افزایش قیمت اجارهها الان بیشتر حقوقم برای اجارهبها میرود و در شرایط سختی زندگی میکنم. با این طلبم یک خانه ۵۰ متری در پایینشهر بیشتر نمیدهند. من خانه ۱۷۰ متری ام در نقطه خوب تهران را برای باشگاه گذاشتم. بعد از یک عمر کار و تلاش و فروش هرچه در خانه داشتیم و یک زمین پدری در مازندران، آن خانه را خریده بودیم که آنهم برای باشگاه پرسپولیس رفت! من با طلب الانم هر نقطهای خانه بخرم بیشتر از ۶۰، ۷۰ متر نمیشود.»
وضعیت استقلال کاملاً بحرانی است و طلبکاران خارجی از چپ و راست باشگاه را تحت فشار قرار دادهاند. فتحاللهزاده نهتنها تاکنون نتوانسته بودجه لازم برای پرداخت بدهیها را تأمین کند، بلکه در محقق کردن وعدههایش به بازیکنان داخلی نیز ناکام بوده است. پنجره نقل و انتقالات آبیها خیلی وقت است بسته شده و با ادامه این روند نهتنها نباید منتظر باز شدن پنجره باشند، بلکه خطر جریمه نقدی، کسر امتیاز یا سقوط به دسته پایینتر نیز تیم را تهدید میکند.
هروه میلیچ و گابریل پین هنوز به طلبشان نرسیدهاند و در واقع شکایت همین دو نفر باعث بسته شدن پنجره نقل و انتقالات استقلال شده است. مسئولان پیشین باشگاه ابتدا مدعی شدند طلب ۲۰۰ هزار دلاری میلیچ تسویه شد، اما بعد که وکیل خارجی ثابت کرد فیشهای ارسالی جعلی بوده، آنها تقصیر را به گردن صرافی خارجی انداختند. پین دستیار سابق فرهاد مجیدی نیز خواهان دریافت پاداش ۵۰ هزار دلاری قهرمانی تیم است و هیچجوره هم کوتاه نمیآید. پادووانی هم طبق رأی دادگاه منتظر دریافت ۱۰۰ هزار دلار است. از طرفی رافائل سیلوا، مدافع برزیلی تیم نیز ۱۱۴ هزار دلار طلب دارد و شش ماه اجارهخانهاش نیز پرداخت نشده است!
همه اینها به کنار، باید هرچه سریعتر پرونده استراماچونی بسته شود. سرمربی سابق ایتالیایی آبان ۹۹ ایران را ترک کرد و حالا با احتساب جریمه دیرکرد، یک میلیون و ۶۰۰ هزار یورو از استقلال میخواهد. استرا برخلاف رادوشوویچ حاضر نشد طلبش را قسطی دریافت کند و مهلت قانونی CAS نیز به پایان رسیده است. با این تفاسیر باید منتظر تصمیمات انضباطی جدید علیه استقلال باشیم. این در حالی است که روز دربی کریمی، عضو هیئت مدیره باشگاه مدعی شد سند باشگاه برای گرفتن ۱۰۰ میلیارد سپرده بانکی جهت پرداخت طلب استرا گرو گذاشته شده، ولی هنوز پولی به دست مربی ایتالیایی نرسیده است.
دور تسلسل سرخابیها برای به خدمت گرفتن بازیکنان و مربیان خارجی و پس از آن ناتوانی در پرداخت دستمزد ارزی آنها سالهاست که ادامه دارد. مدیران باشگاهها و همچنین وزارت ورزش به عنوان متولی اصلی آنها میدانند بودجه این همه بریز و بپاش را ندارند، ولی هر سال میلیاردها تومان پول بیتالمال صرف پرداخت بدهیهای خارجی میشود.
