ضربالمثل معروفی است که میگویند «با یک دست نمیتوان دو هندوانه برداشت»، کنایه از اینکه نمیتوان یکنفره کارهای سخت را انجام داد و نباید با اصرار و لجبازی و بلدمبلدم کردن به جای انجام کار درست، گره به امور زد.
خب این ضربالمثل این روزها حداقل در مورد معاونان وزیر ورزش چندان کاربرد ندارد. مریم پورکاظمی معاون توسعه ورزش بانوان و محمد پولادگر معاون توسعه ورزش قهرمانی وزارت ورزش دیروز همزمان به عنوان دو نایبرئیس کمیتهملی پارالمپیک هم انتخاب شدند تا عملاً تلاش کنند چند هندوانه را با یک دست بردارند.
در این میان توجیهات وزیر ورزش درباره حضور همزمان این دو مدیر در وزارت و کمیته پارالمپیک هم جالب توجه است. سجادی میگوید: «قطعاً کارمان سخت است، اما امیدواریم با این حضور کارمان در ارتباط بخشهای مختلف ورزش آسانتر شود و این اتفاق را به فال نیک میگیرم.» چنین حرفی در ادامه ادعای پولادگر را هم به دنبال داشت که در توجیهی بدتر از وزیر عنوان میکند: «معاونت شغل محسوب نمیشود.»
نکته اینجاست که این دو معاون محترم در سروسامان دادن به اوضاع زیرمجموعههای مدیریتی خود ماندهاند، اما حالا میروند و در پارالمپیکی پست میگیرند که خودش سرشار از استعدادهای ورزشی و مدیریتی ناب است که با آشنایی کامل به مشکلات ورزشکاران پارالمپیکی میتوانند اسباب رشد و توسعه این ورزشکاران را فراهم کنند.
حضور معاون توسعه ورزش بانوان وزیر ورزش در معاونت کمیته ملی پارالمپیک در حالی است که همین حالا بانوان ورزشکار ایران با مشکلات عجیب و غریبی دست و پنجه نرم میکنند. جناب معاون به جای رتقوفتق امور بانوان ورزشکار حالا پستی را تحویل گرفته که با هزاران بانوی دیگر سروکار دارد و معلوم نیست چگونه قرار است از عهده این کار بربیاید. از سوی دیگر محمد پولادگر همین حالا بهعنوان معاون توسعه ورزش قهرمانی در برقراری ارتباط درست با فدراسیونها دچار مشکل است، اما بهجای اصلاح این کار و رسیدگی بهتر به مشکلات فدراسیونها، مسئولیت معاونت کمیتهملی پارالمپیک را هم برعهده گرفته تا حالا علاوه بر فدراسیونها با بچههای پارالمپیکی هم درگیر شود.
اما نکته بسیار جالبتر اینکه رئیس جدید کمیتهملی پارالمپیک با اذعان به مشکلات پیشرو با این دو معاون خود میگوید: «از جهت مشغله داشتن آنها مقداری دچار مشکل میشویم، اما ما مثبت نگاه میکنیم!» باید اذعان داشت که همین نوع «نگاههای مثبت» است که ورزش کشور را به این روز انداخته است. ورزشی با مدیران امتحان پسداده و ناموفق که از هر جا رانده میشوند از جایی دیگر سر درمیآورند. این روزها که خود وزیر ورزش خطر استیضاح را به خوبی احساس میکند، تعجبی ندارد که معاونانش در پی پستهای دیگر ورزش باشند تا سرشان بیکلاه نماند، اما باید تأسف خورد به حال ورزشی که مجامع انتخاباتی آن به راحتی میدان تاخت و تاز را در اختیار چنین مدیرانی قرار میدهد. مدیرانی که با یک دست نه دو که چند هندوانه برمیدارند و همه را هم زمین میاندازند.
