اعدام مجیدرضا رهنورد در خیابان حر عاملی مشهد، جایی که دو بسیجی را با ضربات چاقو به شهادت رساند، پاسخ قانونمند به جنایتی بود که او با قساوت قلب آن را رقم زد. سرویس جامعه جوان آنلاین: شامگاه ۲۶ آبان ماه، وحشت در خیابان حر عاملی مشهد حاکم است. آشوبگران به ندای معاندان برای ناامن کردن شهر پاسخ دادهاند. مجیدرضا رهنورد، در حالی که چاقوی سلاخی به دست دارد، از ساختمانی در همان خیابان خارج میشود. کنار خیابان بسیجیان مدافع امنیت حضور دارند که به سمت یکی از بسیجیان حمله میکند. فریاد جیغ زنان و کودکان در حال عبور به آسمان بلند میشود. کسبه از ترس جان به مغازههایشان فرار میکنند و در را به روی خود میبندند. بسیجی جوان که دانیال رضا زاده نام دارد، سلاحی همراه ندارد، برای همین تلاش میکند خود را از مهلکه نجات دهد، اما مجید او را تعقیب میکند و با ضربات چاقوی سلاخیاش هدف قرار میدهد و به طرز دلخراشی به شهادت میرساند. حسین زینال زاده، بسیجی دیگری است که در معرض نگاه مجید قرار میگیرد. مجید او را از پشت سر با ضربات چاقوی سلاخیاش هدف قرار میدهد و به شهادت میرساند. مجید بعد از شهادت دو بسیجی در خیابان جولان میدهد. هر که مقابلش قرار گیرد را با ضربات چاقو هدف قرار میدهد برای همین همه از بیم گرفتار شدن از محل فرار میکنند با این حال چهار نفر هم در جریان حادثه مجروح میشوند. فیلمهایی که از حادثه منتشر شده وحشت را به جان هر کاربری میاندازد.
پیدا شدن قربانی تازه برای شبکههای معاند
حادثه رقم خورده نه قابل انکار است و نه قابل دفاع. آنها که مجید را به این آوردگاه خونین کشانده بودند، نه جان جوان بسیجی برایشان اهمیت دارد و نه جان آشوبگری مثل مجید رهنورد برای همین مجید خیلی زود به ابزاری برای حمله به ارکان نظام تبدیل میشود. مجید بعد از حادثه خونین به سمت تهران فرار میکند. تصمیم دارد از آن جا راهی ترکیه شود، اما دو روز بعد یعنی ۲۸ آبان ماه بازداشت میشود. وقتی فیلمهای حادثه به او نشان داده میشود، راهی برای انکار جنایتی که مرتکب شده وجود ندارد، برای همین در جریان تحقیقات به جنایتی که مرتکب شده اعتراف میکند و صحنه جنایت را هم بازسازی میکند. برای ساختار قانونی، دلیلی برای اطاله دادرسی وجود ندارد از همین رو سوم آذرماه، بازپرس پرونده، مجید را به اتهام محارب مجرم میشناسد و کیفرخواست علیه وی صادر میشود.
درخواست اشد مجازات برای متهم
پنج روز بعد از صدور کیفرخواست، جلسه دادرسی در دادگاه انقلاب برقرار میشود و اولیای دم شهیدان حادثه برای متهم درخواست اشد مجازات میکنند. مادر دانیال از متهم سوال میکند گناه پسرم چه بود؟ غیر از این بود که مراقب ناموستان بود؟ مادر دانیال میگوید پسرم پس از زمین لرزه فریمان خودش را به آنجا رساند و دو ماه کنار زلزلهزدگان ماند و برایشان خانه و سرپناه ساخت. اهالی منطقه وقتی خبر شهادتش را شنیدند با موتورهایشان دو ترکه و سه ترکه به مشهد آمدند. دانیال در سیلاب پلدختر هم حضور داشت. برای کمک به سیلاب زدگان. هر جا که نیاز به امداد بود خودش را به آن جا میرساند تا این که به دست متهم به شهادت رسید.
مادر حسین هم از متهم سوال میکند چرا پسرم را از پشت سر با چاقو زدی؟ پسرم بچهمحل تو بود، خودت میدانی حسین دشمن تو نبود. میخواهم بدانم آن زمان که خنجرت را میزدی به چشم انتظاری من فکر کردی؟
روایت شاهدان
شاهدان حادثه هم روایتهای تکاندهنده از آن چه متهم در شب حادثه رقم زده را برای دادگاه روایت میکنند. یکی از کسبه به دادگاه میگوید کسب و کار کسبه آن خیابان بعد از حادثه از رونق افتاده است. ترس از حادثه هنوز بر خیابان مستولی است. شاهدی هم به دادگاه میگوید از این که بچههایم بخواهند تنها از آن خیابان عبور کنند ترس دارم.
اعدام، فرجام جنایت
ترسی که مجید رهنورد بذرش را در خیابان حر عاملی کاشته تمامی ندارد. همه کسانی که از این خیابان عبور میکنند از حادثهای که در محل رقم خورده واهمه دارند. واهمهای که بخشی از آن سحرگاه امروز پایان گرفت. مجید رهنورد دوباره به محل حادثه بازگشت در حالی که به جای چاقوی سلاخی، دستبند پلیس به دستانش بسته شده بود و در همان محلی که حادثه هولناک را رقم زده بوده به دار مجازات آویخته شد.
استقبال شبکههای معاند از اعدام رهنورد
بازداشت و اعدام مجیدرضا رهنورد، همان مطالبهای است که شبکههای معاند به دنبالش هستند. اشکهای تمساحشان دروغ است. شبکههای معاند، مجید و جوانانی مثل او را برای برافروختن آشوب و به شهادت رساندن مدافعان امنیت به کف خیابانها میکشانند و خیلی از مردم را هم با این رفتارشان همراه میکنند. آتش تنور رسانههای آنها با همین آشوبهای برافروخته است که گرم میشود. اشکها و شیون مادران شیهدان رضا زاده و زینال زاده هرگز از سوی این رسانهها منتشر نمیشود.
خوب است که فیلم حادثه موجود است و جایی برای انکار آن وجود ندارد وگرنه شهادت دو بسیجی را هم گردن نظام میانداختند. اجباری برای گرفتن اعتراف از عامل این جنایت وجود نداشته و هر کس حداقل بینایی به چشمهایش داشته باشد رفتار مجرمانه را در همان فیلمهای منتشر شده به چشم میبیند. بدیهی است ساختار قانونی کشور رفتار قانونیاش را به وقت عدلیه کشورهای معاند مثل امریکا، آلمان، کانادا و اتحادیه اروپا تنظیم نمیکند که در پیشینه همه این کشورها نظامی جز سلطه حاکم نیست.