«اخلاق» مقولهای مهم در ورزش است و ضرورت توجه به آن بارها و بارها به مسئولان این حوزه گوشزد شده است. با اینکه بسیاری از رشتهها اهمیت به این موضوع را درک کردهاند، اما در فوتبال اخلاق هنوز هم ابزاری است برای شعارهای مدیران تا از این طریق در رسانهها مطرح شوند. آوازه بیاخلاقیهای لیگ برتر به گوش همه دنیا رسیده است، آن وقت آقایان در فدراسیون نشست هماندیشی برای اخلاق حرفهای برگزار میکنند!
کمیته اخلاق یکی از ارکان فدراسیون محسوب میشود و تجربه نشان داده است عملکرد این کمیته از گذشته عملاً هیچ تأثیری در کاهش بیاخلاقیها در فوتبال کشور نداشته است. جنجالیترین نقش کمیته اخلاق تاکنون توجه به مدل مو، لباس و خالکوبیهای بازیکنان بوده که البته تأثیری در تغییر سلیقه فوتبالیستهای وطنی نداشت. هرچند وقت یک بار هم اعضای کمیته دور هم جمع میشوند مصاحبه کنند تا از یادها نروند. نشست هماندیشی نمایندگان کمیته اخلاق در استانها نیز احتمالاً با این هدف برگزار شده است چراکه هم ما میدانیم و هم تاج و همکارانش، با جلسه، هماندیشی و سمینار تاکنون کسی بااخلاق نشده و نخواهد شد. به جای این کارهای بیثمر اول از همه باید با خودمان روراست باشیم و بپذیریم فوتبال ایران سالهاست در باتلاق بیاخلاقی خفه شده است.
هنوز که هنوز است آرای کمیته انضباطی توسط کمیته استیناف وتو میشود و خاطیان با ریشخند زدن به هواداران و جامعه فوتبال به بیاخلاقیهایشان ادامه میدهند. کاهش جریمه نقدی سرمربی استقلال از ۴۰۰ میلیون تومان به ۱۵۰ میلیون تومان جدیدترین مورد از این وتوهای بودار است. بر چه اساسی میگویید این جریمه زیاد بوده است و باید ۲۵۰ میلیون به ساپینتو تخفیف داده شود؟ آن هم مربیای که به قول خودش با حرکات مربیان حریف از خودبیخود میشود، اخیراً هم درگیری با یک تصویربردار داشته ولی مدعی است مستحق جریمه و محرومیت نبوده است. حالا با ادامه این رفتارهای غیرورزشی، جریمههای الکی و استینافی که مخالف برخوردهای جدی با خاطیان است، چطور قرار است شاهد اخلاق حرفهای در مستطیل سبز کشورمان باشیم. برخورد قاطع و عبرتآموز با قانونگریزان و بازیکنان و مربیانی که هر هفته جنجال به راه میاندازند، ابتداییترین مسئله است. اسدیمقدم، رئیس کمیته اخلاق بر سالمسازی محیط فوتبال و پالایش این رشته از ناپاکیها تأکید کرده در صورتی که خلأ مبارزه با بیاخلاقی و درس عبرت دادن به حاشیهسازان در فوتبال ما همیشه احساس شده است. یکبار برای همیشه فدراسیون به همه بگوید وظیفه کمیته اخلاق چیست و رئیس و اعضایش چه مسئولیتهایی را بر عهده دارند. تا قبل از این تا حرف از تبانی، سوتهای مشکوک و فساد در فوتبال زده میشد، توپ را در زمین کمیته اخلاق میانداختند و وعده تحقیق و تفحص میدادند، ولی تحقیقات و بررسیها هیچ وقت به نتیجه قطعی نرسید. اگر میرسید، امروز حاشیه بر متن فوتبال ایران غلبه نکرده بود، این همه بیانیه اعتراضی صادر نمیشد و همه یکدیگر را متهم نمیکردند.
با این همه جنجال و سروصدا عجیب است که هنوز فدراسیون به جای آنکه وارد عمل شود، افراد را در یک سالن گردهم میآورد و از این طریق میخواهد با بیاخلاقیهای فوتبال مبارزه کند. فوتبال ایران با بیاخلاقیهای رنگارنگ عجین شده است و به هر گوشه آن نگاه کنید چیزی جز دروغ، فعالیتهای غیرقانونی و زدوبند نمیبینید. اسدیمقدم درست میگوید و پشتیبانی از اخلاق حلقه گمشده فوتبال ماست، منتها باید از این آقای رئیس سؤال کرد که در این مدت کمیته متبوع شما در جهت مبارزه با بیاخلاقیها چه کار مفیدی انجام داده است؟ یا بهتر است بپرسیم طی این سالها وجود کمیتهای با عنوان اخلاق واقعاً چه نقشی در سالمسازی فوتبال ایران ایفا کرده است؟ دوران شعار و تشکیل جلسه تمام شده و یک سرمربی خارجی طی چند هفته حضورش در ایران با پرخاشگریهایش واقعیتهای زیادی را نشان داد. دیگر چه فرقی میکند کمیته اخلاق داریم یا نداریم، کمیته انضباطی جریمه میکند یا نمیکند.
